Sadness Quotes About Death Novels & Stories

The flower of sorrow or a hope I’m looking forward. @DeathWish

“Bakit kaya hindi na lang maging parang isang bituin ang mga taong pinapahalagahan ko? Bakit parang hindi mga bituin na hindi umaalis?” “Sadly, we're just humans. And humans can’t live forever. Everything has a limit and even our life is. It’s scary how you don’t know when and how you’re going to die.” Napangiti ako ng mapait dahil sa sinabi niyang iyon. “Gusto ko ‘yung payapa. ‘Yung walang sakit.” “Who wouldn’t want a painless death? All of us do.” Tumango ako. “Ikaw Nico? Kailan mo masasabi na handa ka nang mamatay?”

Hindi ko alam kung may magic ba siya o ano, pero nagpapasalamat ako sa kaniya. Nanatili lang kaming ganito ng ilang minuto. Hinayaan niya lang akong yakapin siya. Nang namanhid ang mga binti ko ay kumalas ako sa yakap niya. Nakakapagod tumayo ng matagal pero mas nakakapagod kung lagi kang malungkot at hindi makawala sa lungkot. Because for me, sadness can kill a person. Sadness is the source of evil to our lives.

Nakita ko ang pagsalubong ng kilay niya. “People live and people die. What’s new about it?” He exclaimed. I locked my eyes on him. Ramdam ko ang pag-ipon ng luha ko sa aking mga mata habang nakatulala sa kanya. “Do you know how hard it is and how it feels to lose someone, you dearest? The thoughts of waking up in the morning and you will not see or hear them? Why Gavril? Why?! Why it is so easy for you to accept that you’re gonna die?” I shouted hysterically. I paused as I am catching my breath not removing my sight from him.

mariin niyang sabi na tila may bigat ng lahat ng alaala sa bawat salita. “Regret changes nothing,” malamig na sagot ni Taki. “No,” tugon ni Quatro habang tumititig kay Taki. “It doesn’t… but neither does hatred.” Muling bumigat ang katahimikan sa buong silid. “She spent the rest of her life trying to fix what she broke,” mahinang sabi ni Quatro. “You can’t fix dead people,” malamig na sagot ni Taki. “I know,” tugon niya, bahagyang pumikit. “I know better than anyone.”

Lubos na naniniwala si Quinn, at pagkatapos ay nagbuntong-hininga muli at sinabi: "Nakakalungkot na namatay ang aking ina, at kung alam ng aking tiyuhin ang tungkol dito, tiyak na malulungkot siya." Isang bakas ng nakatagong malalim na gulat na sumalampak sa mga mata ni Exequiel, at pagkatapos ay sinabi niya na may malungkot na mukha: "Ang buhay at kamatayan ay kapalaran, ito rin ay isang bagay na walang paraan, pagkatapos bumalik ang iyong tiyuhin, tingnan natin ang iyong ina na magkasama." Pagkatapos

At doon, tumulo ang aking mga luha sa aking mga pisngi at sa kanyang leeg. "Shh, hey! I'm sorry. Look, I'm totally fine. I'll be fine." She expressed while comforting me, pero tumutulo pa rin ang luha ko, at ngayon, humahagulgol na rin ako. Siya naman kasi eh. Masyado akong vulnerable when it comes to sad emotions and death. Hindi ko alam, pero napakahirap ng lahat para sa akin. "I'm not gonna die. At hinding-hindi kita iiwan, okay?" She uttered at hinawakan ako sa balikat para tignan ako ng diretso sa mga mata.

Siguro ay nananaginip lang ako o baka naman patay na rin ako. Huminga ako ng malalim at pinilit ang sarili na kumalma. Parang nanlamig ang buong katawan ko at ramdam ko ang hindi pagiging kumportable. Freya's words are really like daggers hitting me. Ibang-iba kapag may ibang tao ang nagsabi sa'kin na dapat ako na lang ang namatay. "I'm so sorry, Frey…." sabi ko.

Kailangan ko siyang intindihin sa sitwasyon niya ngayun dahil alam ko kung gaano kasakit ang mawalan ng mahal sa buhay. "I am sorry for your loss." mahinang sambit ko. Alam kong walang mas magandang salita ang pwedeng sabihin para mabawasan ng kahit na kaunti ang pagdadalmahati na nararamdaman niya ngayun.

sambit nito. Isa-isang pumatak ang luha niya habang tumatango siya. Hindi niya inalis ang tingin niya dito hanggang sa tuluyan itong bawian ng hininga sa harapan niya. Witnessing the death of someone whether you don't know that person personally gives sadness to her entire self. Ang tahimik niyang pagluha ay unti-unting naging hagulgol. Naramdaman niya ang mahigpit na pagyakap mula sa likuran niya.