Safe To Shore Lyrics Novels & Stories

Gusto ko nga silang palakpakan dahil in fairness magaling silang umarte mula nung umpisa. Walang kahirap hirap na nakalabas kami ng safehouse. Lakad takbo ang ginawa namin para makalayo sa lugar na iyon. Kabisado ko naman ang daang palabas kaya hindi naging mahirap sa amin ang pagtakas. “Ayun sila!” narinig kong sigaw ng isa sa mga tauhan namin ng medyo makalayo na kami kaya mabilis kong hinila si Shayne.

puna ni Ark. “Masama ba?” “Dangerous.” Natawa ako. “Bakit?” “Because now I want to spoil you even more.” Lalo akong natawa habang umiiling. God. Ganito pala kapag masaya. Pagsapit ng gabi, dinala niya ako sa tabing-dagat. Tahimik doon. Kaunti lang ang tao. May maliit na bonfire malapit sa shore habang mahina iyong hampas ng alon.

I don't feel safe, especially now that Costa Fuego is unusually quiet. Nakakakaba. Nakakabahala. Ngayon, nandito ako sa tapat ng port, malayo sa mansion ng mga del Fuego at maging sa amin. Here, I can breathe a little, away from everything—at least for now. This port is the heart of our Shipline. Maingay at medyo mausok dahil sa dagsa ng mga imported at exported na produkto na inilalabas at ipinapasok sa bawat barko. Workers move in synchronized chaos, their voices blending with the sound of heavy machinery and crashing waves.

Yung tunay. “Okay,” sagot ko nang simple pero sincere. “At least may mga kaibigan ka na nagpapaalala sa’yo,” sabi ni Chanton sa kabilang linya, at kahit hindi niya kita, ramdam ko yung meaning sa boses niya. At least you’re safe. At least hindi kita nawawala sa paningin. At least hindi ako kinakabahan sa bawat segundo. “Yeah,” pagsang-ayon ko, halos bulong pero sapat para marinig niya.

Sandali siyang napapikit, parang pinipilit pakalmahin ang sarili. “Ave,” mahina niyang sabi, “I’m doing this for you.” Natigilan ako. “For me?” Tumango siya. “Hindi mo kailangan malaman lahat.” Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa akin. “Hindi ko kailangan malaman?” ulit ko. “Para sa safety mo,” dagdag niya. Safety. Lalo akong kinabahan. “From what?”

bulong niya, “pero tonight… let’s just be… us. Walang pressures, walang business, walang danger.” Tumango si Ayesha, at sa simpleng sandali na iyon, nakalimutan nila ang lahat ng problema. Ang init, ang halik sa noo, at ang dahan-dahang pagkakakapit ng palad ay nagsilbing pahinga sa gitna ng lahat ng chaos. “Rohan…” mahina niyang boses. “Kahit papaano, I feel… safe with you. Kahit anong mangyari bukas.”

matiim kong sinabi dito, sa totoo lang sobrang takot din ang nararamdaman ko nang mga oras na iyon mas para sa kaligtasan nang taong pinakamamahal ko ngunit alam kong kailangan kong magpakatatag para sa aming dalawa niyakap ko siya nang mahigpit na mahigpit para kahit paano ay maramdaman nito na nandito lang ako para sa kanya ngunit kahit ganoon ay patuloy pa din ito sa panginginig kaya naman isang ideya ang pumasok sa isip ko. If you ever find yourself stuck in the middle of the sea "What are you doing Ram?" nagtatakang tanong nito. "Shhh just listen Atilla." sinabi ko dito, at nagpatuloy ako sa pagkanta. I'll sail the world to find you If you ever find yourself lost in the dark and you can

she hold my arm gently. "You need to be safe, so please--" "Safe from what, Mom?" Hindi ko na naiintindihan ang pinagsasasabi niya. We have our life here. Bakit kami aalis? And what does she means that she wants me to be safe? May panganib ba? "Hija, I'll explain you everything once we arrive in New Jersy. I have a safe place for us there. You just need to trust me. Kaligtasan mo lang ang inaalala ko..."

sabi ko Ipinikit ko ang mata ko at dinama ko ang malamig na hangin. Magbabanyo sana ako ng makakita ako ng gitara sa gilid. Marunong naman ako mag gitara na miss ko tuloy yung gitara ko dati. Sinimulan kong pinatogtog at kinanta ko ang safe and sound by Taylor Swift. "I remember tears streaming down your face When I said I'll never let you go When all those shadows almost killed your light I remember you said don't leave me here alone But all that's dead and gone and passed tonight."

I avoided my gaze on him as I was trying to control myself. He turned on the stereo and play the music to remove the awkwardness I felt. The stereo played: You'll Be Safe Here by Rivermaya. And as the chorus played, he sang along with it while looking at me from time to time. "Close your eyes, dry your tears~ cause when nothing seems clear, you'll be safe here~" "Will you trust me again this time, Cali?" He asked, almost in a whisper. Napatingin ako sa kanya para hanapin ang kasagutan sa kanya. Will I ever trust him again? That means loving him again, right?