Novel & Cerita Safe To Shore Lyrics

Napatingin si Greta sa karagatan. It's been a long time after she was back here. Mabuti na lang at ang Ligaya Beach ang pinili ng Safe Haven kung saan magaganap ang outing ng mga bata. Nauna na sa cottage nila ang dalawang bata na sina Chloe at Megumi kasama si Lexi. Siya naman ay nakatayo sa dalampasigan. Nakahalukipkip at mapayapang nakatanaw sa karagatan.

Im so lucky to witness this side of him. If you Are too good to be true And would it be alright if I Pulled you closer How could I know One day I'd wake up feeling more But I had already reached the shore Guess we were ships in the night Night, night We were ships in the night, night night. I heard him saying i love you bago ako tangayin ng antok. Ryker POV

Napaawang kanyang bibig at naluluhang napatingin dito na sa malayo sa kawalan ang mga sulyap. Nasapo niya ang dibdib at akmang lalapit dito ngunit umiling ito. "Ayokong malapit ka sa'kin habang ipinapakilala ko sa'yo ang sarili ko, nakakalimutan ko ang lahat ng hirap na pinagdaanan ko kapag nasa piling kita. You are my safe haven, little kitten. You are my comfort zone, you are my peace and my rest." Gusto niya itong yakapin ng mahigpit dahil sa bawat salita nito ay nasasaktan siya. Hindi niya alam kung ano ang gagawin kundi ang tumitig na lamang dito habang lumuluha.

Ayos. I force to look away. Baka kung saan pa mapunta ang gala kong mga mata. "Are you okay now?" Bakas sa hitsura at boses niya ang pag-aalala. Tumango na lamang ako. "Hmm. . .s-salamat." Mahina kong tugon. "P-pasensya ka na. Nabasa pa yung yung damit mo." Nahihiya kong untag. "No, it's okay. Your safety is more important here, I can't just let you drown." Aniya.

“Do you trust me?” “Yes…” walang pag-aalinlangan. “Then Monaco will be your safest and most dangerous place at the same time.” “Why dangerous?” “Because it will just be you… and me… far from all the rules that are keeping us apart.” Saglit siyang umatras para bigyan siya ng espasyo, pero hindi nawala ang tensyon sa pagitan nila. “I’ll prepare everything. All you have to do is pack what you need…” Tumigil siya sa pinto, ibinulong ang huling salita:

“Siguro.” Dahan-dahang binuksan ni Alliyah ang sobre. Ngunit agad na nawala ang ngiti sa kanyang mukha. Iisang pirasong papel lang ang laman. Maikling mensahe. “Leave while you still can. You’re not safe.” Nanlamig ang kanyang mga kamay. “Ally?” Napansin ni Mae ang pamumutla niya. “Ano’ng nangyari?”

sagot ko habang hinihigpitan ang yakap sa kaniya, pinaparamdam ko ang buong seguridad at comfort na kaya kong ibigay bilang kaniyang lalaki. Ang gabi na nagsimula sa takot at breakdown ay natapos sa isang tahimik at payapang silid. Sa aming pagpapakasasa sa presensya ng isa't isa, tuluyang nawala ang takot ni Shanaia. Ang penthouse na ito ay naging aming safe harbor, at alam naming dalawa na kahit anong tindi ng bagyo ang ibato ni Cassandra buong linggo, mananatili kaming magkasama at walang sino man ang makakatibag sa mayroon kami.

Pero saka pa ito tumalima sa akin nang masiguro nitong safe ang kaibigan kong si Sheena. 'It's my time to shine! The spotlight is all mine!' nakangiting wika ng aking isipan.

Gusto ko nga silang palakpakan dahil in fairness magaling silang umarte mula nung umpisa. Walang kahirap hirap na nakalabas kami ng safehouse. Lakad takbo ang ginawa namin para makalayo sa lugar na iyon. Kabisado ko naman ang daang palabas kaya hindi naging mahirap sa amin ang pagtakas. “Ayun sila!” narinig kong sigaw ng isa sa mga tauhan namin ng medyo makalayo na kami kaya mabilis kong hinila si Shayne.

puna ni Ark. “Masama ba?” “Dangerous.” Natawa ako. “Bakit?” “Because now I want to spoil you even more.” Lalo akong natawa habang umiiling. God. Ganito pala kapag masaya. Pagsapit ng gabi, dinala niya ako sa tabing-dagat. Tahimik doon. Kaunti lang ang tao. May maliit na bonfire malapit sa shore habang mahina iyong hampas ng alon.