Safety Quotes Mga Nobela at Kwento

Nakakalokong ngiti ang pinakawalan nito, "I thought you don't like to be kissed Miss Flores, aren't you?" Tila naman ako napahiya kung kaya't nagkunwari na lang akong kinukuskos ang aking mata at naghikab na parang gustong matulog. "Safety comes first Miss Flores, don't forget to fasten your seat belt when you are riding a car",isang maharot na kindat ang pinakawalan nito bago pinaandar ang sasakyan.

Nahahati sa pag-aalala at galit ang kanyang puso at isip. Pag-aalala para sa kanyang mag-ina at galit para sa kung sino mang may gawa ng kaguluhang iyon at na wala siyang ibang magawa sa oras na ‘yon kundi ang magdasal para sa kaligtasan ng kanyang mag-ina. “Please be safe, love. Please be safe,” usal ng binata, nangingilid na ang luha habang patuloy sa pagda-drive.

"Pang-ilan na ba 'yan?" "Rule Number Ten," sabi niya habang pinagbubuksan ako ng pinto. "You don't go anywhere without me or the security team I assigned. Kahit sa banyo, kung kailangan." "Grabe ka naman! Sa banyo talaga?" natawa ako. "Safety first, Wife," biro niya, pero seryoso ang mga mata niya.

maingat nitong sabi, “na kung lalabas po kayo nitong mga susunod na araw, kailangan pong may kasamang security team.” Pagkatapos noon, tila nagkaroon ito ng biglaang sense of responsibility bilang honorary nanay. “Although mas okay na po ang public security ngayon compared before, kailangan pa rin pong maging maingat kapag lalabas.” Huminga ito nang malalim. “Safety awareness is very important.” At nagsimula na naman ito. Parang mongheng nagdarasal. Paulit-ulit.

"Ano bang nangyayari? At anong sinasabi mo na for my own safety? Bakit? May banta ba sa buhay ko?" "Aya, just do what I say." "Bakit nga? Gusto kong malaman kung anong nangyayari, Nick." "I just want you to be safe. So please, huwag mo nang ulitin na umalis nang hindi ko alam. Okay? Kung may gusto kang puntahan, kainan, pasyalan, o gawin, just tell me. Sasamahan kita. Hindi ka man kumportable sa akin, hindi mo man ako gustong makausap at makita. Just don't forget that I'm always at your back, Aya. Always."

“Masyadong malamig dito.” “Ayaw kong mabulok sa loob ng kwarto mo,” sagot niya. “At least dito, may hangin.” “May mga bagay na hindi mo nakikita sa paligid,” sabi nito habang lumalapit sa railing. “Security cameras can’t catch everything.” “Lagi mo na lang pinapaalala ’yan. Nakakapagod na.” “Pagod ka man, at least buhay ka. That’s the point.”

"Wala namang problema sa akin tungkol sa bayarin. I can pay." "Mabuti naman kung ganun. So, close na ang deal? Ito ang susi ng bahay. May mga label na iyan para hindi ka malito," anito at inabot sa dalaga. "Safe naman dito sa subdivision pero kailangan mo parin manigurado ng safety mo. Make sure naka lock lahat ng pinto at bintana lalo na sa gabi. Mag-isa ka at babae pa."

katwiran nito bago pinakita ang kanina pa nitong hawak na baril. Naglapat ang mga labi niya. Masama ang kutob niya sa lalaking nakausap nito na agad umalis bago pa man siya makalapit. Tiningnan niya ring mabuti ang baril na binigay nito at baka mamaya ay nakatagong camera o baka nga may bomba. Wala naman. "Safety first, Gab. Huwag ng makulit."

“Giselle, magagalit siya. Alam mo ’yon.” “Mas importante ba ang galit niya kaysa sa safety mo at ng baby mo?” diretso niyang tanong. Hindi ako nakasagot. Importante sa akin na maging malinaw ang lahat. Hindi ko na alam kung anong iisipin ko. Parati na akong ginugulo ng kung ano-ano kong isipin.

tanong ni Deya habang hawak ang isang stuffed toy na halos hindi na niya iniiwan kahit saan. Tumango ako agad, pinilit ngumiti kahit mabigat ang dibdib ko. “Of course, baby,” sagot ko, “bring whatever makes you feel safe.” At sa simpleng salitang iyon ako mismo ang tinamaan. Safe. Ano nga ba ang ibig sabihin nun ngayon?