Safety Quotes Novels & Stories

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”

“No distractions.” “Excuse me?” nagtaas ako ng kilay. “Nagbabasa ng vlog comments, distractions na ngayon?” “Anything that pulls your attention away from what’s important.” “Oh? And what exactly is important, Mr. Alarcon?” “You. Focused. On your work. On your goals. On... your safety.” Napaatras ako ng konti. That last line—parang may halong emosyon na hindi niya sinasadya. *On your safety.*

Pero agad ding umiling si Nevaeh sa sarili niyang isip. Imposible iyon. Tinitigan ni Sven ang mukha niya. Bigla niyang sinabi, “Bakit parang bigla kang naging mahina ngayon?” Biglang bumigat ang pakiramdam ng dibdib ni Nevaeh. Akala niya ay pinapagalitan siya nito. Pero agad na nagpatuloy si Sven. “Kapag may ganitong sitwasyon,” sabi niya, “...unang-una, siguraduhin mong safe ka. Pangalawa, gumanti ka.”

“Don’t be scared. There are people from the organization watching this area. I will explain it in advance. Such things will never happen here again. Don’t worry.” Napanatag naman si Amber sa sinabi ng lalaki. “Of course,” aniya sa mababang boses saka napatingin sa mga mata ng lalaki. “I trust you.” Ngumiti si Zavian kay Amber. “You’re safe here, Lulu.”

Second demotion ko. "Huwag na. Magtataxi nalang ako." Tanggi niya. "Hindi ako mapapakali kung hindi ka namin maihatid ng ligtas." Aniya ko. "Ayos lang. Malapit naman na dito ang bahay namin." Sagot niya. "Edi maganda. Para maihatid ka na namin." pangungulit ko. "Via. Ayos lang talaga ako." "We insist Andrea. For your safety."

Ngunit, nanatili siyang tahimik sa mga bagay na wala silang kinalaman. Nagkatinginan sina Henrik at Qusai at tumango ng sabay. Nagsalita si Henrik, “Kung ganoon, hindi na ako pupunta. Mag-ingat ka doon. Kahit anong peligro ang kaharapin mo, tandaan mo na unahin mo ang kaligtasan mo.” Tumango si James at sumagot, “Oo.” Tumalikod siya at umalis.

Kami lang dalawa ang narito sa loob ng sasakyan at katabi ko pa siya. “At alam mong trabaho ko ang protektahan ka at laging siguraduhing malayo ka sa kapahamakan. I know, nakaka-suffocate din minsan. Pero wala tayong magagawa. Hangga’t hindi ka pa ligtas sa mga kamay ng Messina, wala tayong magagawa kung hindi ang sundin ang utos ng dad mo.”

Isinara nila ito ng maayos para makapag-usap sila ng maayos. "Maaari ka ng magsalita, Iho. Alam kong importante ang sadya mo sa akin dahil maaga kang pumarito. Huwag kang mag-alala dahil safety ka rito kung may kinakatakutan ka," sabi ng una nang sila ay nakaupo na.

Na ikinataba ng puso ni Red. "Salamat! I know na wala siyang magagawa sa akin kaya hindi siya magtatangka na lapitan ako. Kayo ang alam kong lalapitan niya dahil hindi niya kayo hahayaan na mapunta sa tabi ko. Kaya para maiwasan na rin iyon, mas mabuti na manatili muna kayo sa loob ng bahay. I'm sure na maiintindihan naman ng mga bata, basta para sa safety nila."

"Bakit ngayon ka lang?" "Sorry po, naligaw kasi 'yong pinagsakyan kong tricycle." "Sumabay ka na sa akin sa susunod." "Hindi na po kailangan. Alam ko naman na ang daan at—" Naputol ang sasabihin ko nangmuli siyang magsalita. "I don't want you to waste money and risk your safety when riding or travelling to a place you aren't familiar to."