Safety Quotes Novels & Stories

sagot ko habang niyayakap din siya pabalik. “From this moment on, do not trust anyone except me. Do not open messages from unknown numbers, do not go anywhere alone, and do not talk to strangers—even if they say they know me,” mariing paalala niya habang tinitingnan ang aking mga mata. “Can you promise me that?” Kinakabahan na ako ngayon. Kung ito ay simpleng problema lang sa negosyo, bakit parang may kinalaman ito sa kaligtasan ko?

“Pasensya na po talaga. Hindi po ako naging maingat kanina eh andami dami na ngayong kawatan na nagkalat sa lansangan! Heto nga at hindi pa pinatawad maging ang isang mahigpit na seguridad gaya ng bangko!” “Okay lang,” mabilis niyang sagot. "Sige na, ‘Ya. Ako na ang bahala. Huwag mo nang alalahanin iyon. Tapusin mo na ang kailangang gawin diyan at mag ingat ka na pauwi mo sa inyo," sagot ni Trixie bago ibaba ang tawag. “Pasensya na po talaga—” “It’s okay,” mahinahon ngunit buo ang tinig ni Trixie. “Importante safe ka. Tawagan mo ako kapag tapos ka na.”

"I'm sorry..iniisip ko lang naman Ang safety niya--" "Sinasabi mo bang hindi ko iniisip ang safety ni Jj?" "No it's not like that..I j-just want to make sure-" "Safe siya kay Renz" agad na dugtong ko "B-but lifejacket can make him safer-" "Bingi ka ba? Sinabi kong safe nga siya kay Renz diba, ilang beses na silang lumalangoy ng walang lifejacket na sinasabi mo..Wala namang masamang nangyayari sa kanila..kaya pwede bang manahimik ka na..wag ka ring magbigay ng opinyon na akala mo alam mo lahat"

“Then move it.” “Saan po?” “Dito na lang sila mag-practice sa kumpanya. Sabihin mo OT. Make sure na maraming tao sa paligid.” Napakurap si Theo. “Sir, paano--” Matalim siyang nilingon ni Zion. “Basta gumawa ka ng paraan.” “Sige po,” mabilis na bawi ni Theo. “Workplace safety. Open area. Transparency.” “Good.”

Pero siya pa itong parang naglalaway ngayon. “Ilang beses ko bang sinabi sa’yo na marunong ka dapat mag ingat.” Napailing-iling ito habang napapabuntonghininga na nakatingin sa gasgas na nasa bandang kilay niya. “You should avoid accident like this. Is that hard to do?”

"but as your husband. I want to take care of you, to keep you both safe" "But we are safe here! Didn't you see how many guards my dad deployed to ensure our safety?" "Do you think, ayos lang sakin na iwan araw-araw yung dalawang pinaka importanteng tao sa buhay ko with their bodyguards?" "Art"

Palagi naman, hindi ba? "Please," pagsisimula niya at humarap sa akin. "Always be safe. Alam kong hindi ka pababayaan ni Theo pero gusto ko lang malaman mo na wala akong ibang hiniling sa pang-araw-araw kundi ang kaligtasan mo." Umiling ako. "Ako ba dapat? Sa tingin ko, ikaw ang mas mag-ingat lalo na sa trabaho mo sa pang-araw-araw-"

Kabadong ngumiti si Ceejay, “Biglang lumuwag yung safety bar. Akala ko nga mahuhulog na talaga ako.” “Naku! Naging bato ako sa kinauupuan ko sa sobrang takot!” Bulalas pa ni Almira habang nakalagay ang kanyang isang kamay sa kanyang dibdib. “Dapat kasi bawat tapos sa isang ride, dinodoble check yung mga safety bars para wala talagang aksidenteng mangyari.” Paliwanag naman ni Lorenz.

Umaasa na sana ay pinagana niya ng mabuti ang kanyang isip. Na kung sana ay mas pinili niya munang protektahan ito. Na sana ay naging maagap siya. Sana inuna niya muna ang safety nito bago sagutin ang tawag. Kung gumana lang ng maayos ang utak niya sa panahon na iyon, wala sana mawawala sa kanila. Wala itong kamuwang-muwang, at iyon ang mahirap. Mas lalo siya dinadiin ng kanyang konsensiya.

pahayag ni Sophie, “sabi ng misis n’yo, sagabal daw sa pag-asenso ang maniwala sa pamahiin.” “Hindi naman sa naniniwala ako,” saad ng Senyor, “safety first lang. Walang mawawala kung mag-iingat tayo.” “Tama po.” Sagot ni Sophie. “O, siya, sige, maiwan ko muna kayong magkaibigan at kakausapin ko si Tony.” “Sige po.” Sinundan ni Sophie ng tingin si Senyor Gaspar, bago muling nagsalita.