Safety Quotes Novels & Stories

Huminga siya nang malalim. “Kung hindi ka humarang…” nagsimula ito pero tumigil. Hindi tinapos ang pangungusap. “Dad,” mahina ang tawag ni Iris. Tumingin si Don Apollo sa anak at doon niya nakita ang takot na pilit tinatakpan. “Magdodoble tayo ng security,” sabi ng ama, parang utos sa sarili. “Wala namang threat kaya huwag kang mag-alala, Iris. Hindi tayo pwedeng maging kampante pagdating sa safety.”

Pero siya pa itong parang naglalaway ngayon. “Ilang beses ko bang sinabi sa’yo na marunong ka dapat mag ingat.” Napailing-iling ito habang napapabuntonghininga na nakatingin sa gasgas na nasa bandang kilay niya. “You should avoid accident like this. Is that hard to do?”

"but as your husband. I want to take care of you, to keep you both safe" "But we are safe here! Didn't you see how many guards my dad deployed to ensure our safety?" "Do you think, ayos lang sakin na iwan araw-araw yung dalawang pinaka importanteng tao sa buhay ko with their bodyguards?" "Art"

Tumaas ang kilay niya sa sinabi nito ngunit ‘di na lamang siya nagsalita at naupo na nga upang makakain sila. “Napansin ko lang puro heat resistant ang lahat ng gamit mo sa pagluluto. May trauma ka ba sa paso or apoy or what?” “For safety, Doc Ricamonte,” pormal na sagot niya. “Ang OA ng pagiging safety ah, hindi ka naman mapapaso kung hindi ka tatanga-tanga.” Hindi na siya sumagot pa dito at ngumiti na lamang sa palagi nitong pambabara sa kanya.

Palagi naman, hindi ba? "Please," pagsisimula niya at humarap sa akin. "Always be safe. Alam kong hindi ka pababayaan ni Theo pero gusto ko lang malaman mo na wala akong ibang hiniling sa pang-araw-araw kundi ang kaligtasan mo." Umiling ako. "Ako ba dapat? Sa tingin ko, ikaw ang mas mag-ingat lalo na sa trabaho mo sa pang-araw-araw-"

Kabadong ngumiti si Ceejay, “Biglang lumuwag yung safety bar. Akala ko nga mahuhulog na talaga ako.” “Naku! Naging bato ako sa kinauupuan ko sa sobrang takot!” Bulalas pa ni Almira habang nakalagay ang kanyang isang kamay sa kanyang dibdib. “Dapat kasi bawat tapos sa isang ride, dinodoble check yung mga safety bars para wala talagang aksidenteng mangyari.” Paliwanag naman ni Lorenz.

Umaasa na sana ay pinagana niya ng mabuti ang kanyang isip. Na kung sana ay mas pinili niya munang protektahan ito. Na sana ay naging maagap siya. Sana inuna niya muna ang safety nito bago sagutin ang tawag. Kung gumana lang ng maayos ang utak niya sa panahon na iyon, wala sana mawawala sa kanila. Wala itong kamuwang-muwang, at iyon ang mahirap. Mas lalo siya dinadiin ng kanyang konsensiya.

pahayag ni Sophie, “sabi ng misis n’yo, sagabal daw sa pag-asenso ang maniwala sa pamahiin.” “Hindi naman sa naniniwala ako,” saad ng Senyor, “safety first lang. Walang mawawala kung mag-iingat tayo.” “Tama po.” Sagot ni Sophie. “O, siya, sige, maiwan ko muna kayong magkaibigan at kakausapin ko si Tony.” “Sige po.” Sinundan ni Sophie ng tingin si Senyor Gaspar, bago muling nagsalita.

Bakit parang may kakaiba diyan sa salitang ligtas. “Bakit naman hindi ako magiging ligtas? Wala naman akong ibang gagawin. Oo medyo tanga-tanga ako pero hindi ko naman yata ikamamatay ang katangahan ko, Kuya. Ano ba naman kayo. Nag-o-over think naman agad si Kuya Hades. Pero salamat, ha.” Natatawa kong sabi. Ayos na sana na siniguro niya ang safety ko. Kaya lang pumalpak sila sa taong binigyan nila ng authority na bantayan ako.

“Mag-iingat ka. Hihintayin kita hangang sa makauwi ka, at ipagdasal ko na magiging ligtas ka.” “Salamat. Huwag mo na lang akong hintayin sa pag-uwi. Baka late na ako makauwi. At saka huwag kang matutulog hangga't hindi mo na-lock ang lahat ng pinto at bintana. Hmp?” “Oo sige.”