Safety Quotes Novels & Stories

Bakit parang may kakaiba diyan sa salitang ligtas. “Bakit naman hindi ako magiging ligtas? Wala naman akong ibang gagawin. Oo medyo tanga-tanga ako pero hindi ko naman yata ikamamatay ang katangahan ko, Kuya. Ano ba naman kayo. Nag-o-over think naman agad si Kuya Hades. Pero salamat, ha.” Natatawa kong sabi. Ayos na sana na siniguro niya ang safety ko. Kaya lang pumalpak sila sa taong binigyan nila ng authority na bantayan ako.

“Mag-iingat ka. Hihintayin kita hangang sa makauwi ka, at ipagdasal ko na magiging ligtas ka.” “Salamat. Huwag mo na lang akong hintayin sa pag-uwi. Baka late na ako makauwi. At saka huwag kang matutulog hangga't hindi mo na-lock ang lahat ng pinto at bintana. Hmp?” “Oo sige.”

Siguro. "Ano?" I asked. "I did my best. Hindi talaga tayo pwedeng makauwi," sabi niya. Umiling ako. "Okay lang naman ako, Auntie. At makinig nalang tayo sa payo nila. Our safety must be our top most priority. Huwag kayong mag-aalala sa akin." "Pero yung..." Kali trailed off. I smiled at her. "As long as I don't bump into him, magiging okay lang ako."

Deadma. “Miss Navarro,” isa pang reporter ang sumingit, “what about the safety violations? The protesters outside claim that your establishment ignored basic safety protocols. Fire exits, alarms—” “Oh, come on.” Umikot ang mata ko. “Nag-drill kami last quarter. Lahat ng staff trained. Kung may nagreklamo, malamang tinamad lang silang maglakad sa fire exit. Kung gusto nila, next time, lalagyan ko ng red carpet papunta sa labas para hindi sila mareklamo.”

dagdag niya, boses na parang hamon sa kamatayan. Pinilit kong magpakalma. “Zeon—maniwala ka, kakain ka ng tahong ni Nene. Pero hindi ngayon. Makakain ka kapag ang lahat ay ligtas. I-prioritize ang safety ng detainees at route. Huwag kayong mag-split. One team, one mission.”

“At ang ating anak ay magiging mabuting tao rin, dahil sa mga aral na ituturo natin sa kanya.” Ngunit sa kabila ng lahat ng ligaya, hindi nawala ang pag-iingat. Bagama’t isinara na ang lahat ng daan ni Marco, hindi pa rin lubusang ibinababa ang pagbabantay. Mas pinalakas pa lalo ang seguridad sa bahay at sa mga lugar na pinupuntahan nina Sofia. “Kailangan nating maging maingat pa rin,” paalala ni Xavier. “Kahit na tila payapa na ang lahat, ang kaligtasan ng ina at ng sanggol ay dapat laging prayoridad.”

"Bwisit ka." Bago ito pumasok sa loob ay bahagya siyang nilingon nito na ang tanging nakikita niya ay ang side profile nito. "Sometimes, not knowing things will keep you safe. It's better knowing nothing that knowing something that could get you killed one day." matalinhagang sabi nito bago tuluyang pumasok sa loob. Coreen was left confused. Was that a figure of speech or a warning?

sabi niya, sabay tingin sa kamay namin, “hindi ka bumitaw,” matang puno ng ningning. Napatingin ako sa kamay naming magkahawak pa rin. Bigla kong binitiwan ito… pero hinawakan ulit. “Safety first,” sagot ko kunwari seryoso. Ngumiti siya nang pilyo. “Really? Hindi dahil kailangan mo ako?” Tinulak ko siya ng mahina. “Feeling ka naman.”

Nakarating na kami sa site makikita talaga na maganda ang pag kaka design nito kahit hindi pa tapos nasa second floor palang ang natatapos. Papasok na sana ako sa loob ng bigla niya akong hilahin. “What are you doing? You are going inside without your hard hat?”pagalit na sabi niya sa akin Isinoot niya sa akin ang protective helmet. Kulang nalang isagad niya iti sa ulo ko. “Sorry, nawala sa isip ko.” Yun nalang ang tangi kong nasabi “Safety first. Dapat alam mo yan!” Naka kunot noo na naman niyang sabi

“All done.” I heard him draw a deep breath. “Good. I won’t be there, so don’t be rash and impulsive. Don’t believe every word they say. Don’t let your guards down.” “Of course. I won’t be stupid enough to repeat the same mistakes I did in the past. Hindi na ‘ko magpapauto sa kaniya at sa kanila, Danger.” Saglit siyang natahimik. “Okay. Take care. And please... don’t die.”