Safety Quotes Novels & Stories

Siguro. "Ano?" I asked. "I did my best. Hindi talaga tayo pwedeng makauwi," sabi niya. Umiling ako. "Okay lang naman ako, Auntie. At makinig nalang tayo sa payo nila. Our safety must be our top most priority. Huwag kayong mag-aalala sa akin." "Pero yung..." Kali trailed off. I smiled at her. "As long as I don't bump into him, magiging okay lang ako."

Deadma. “Miss Navarro,” isa pang reporter ang sumingit, “what about the safety violations? The protesters outside claim that your establishment ignored basic safety protocols. Fire exits, alarms—” “Oh, come on.” Umikot ang mata ko. “Nag-drill kami last quarter. Lahat ng staff trained. Kung may nagreklamo, malamang tinamad lang silang maglakad sa fire exit. Kung gusto nila, next time, lalagyan ko ng red carpet papunta sa labas para hindi sila mareklamo.”

dagdag niya, boses na parang hamon sa kamatayan. Pinilit kong magpakalma. “Zeon—maniwala ka, kakain ka ng tahong ni Nene. Pero hindi ngayon. Makakain ka kapag ang lahat ay ligtas. I-prioritize ang safety ng detainees at route. Huwag kayong mag-split. One team, one mission.”

“At ang ating anak ay magiging mabuting tao rin, dahil sa mga aral na ituturo natin sa kanya.” Ngunit sa kabila ng lahat ng ligaya, hindi nawala ang pag-iingat. Bagama’t isinara na ang lahat ng daan ni Marco, hindi pa rin lubusang ibinababa ang pagbabantay. Mas pinalakas pa lalo ang seguridad sa bahay at sa mga lugar na pinupuntahan nina Sofia. “Kailangan nating maging maingat pa rin,” paalala ni Xavier. “Kahit na tila payapa na ang lahat, ang kaligtasan ng ina at ng sanggol ay dapat laging prayoridad.”

"Definitely! And tell your husband, thanks for taking care of my girl. Pero sabihin mo rin, 'wag ka masyadong pagurin... baka ma-drain ang brain cells mo sa sobrang... activity." "Wayne!" sigaw ko, pulang-pula ang mukha. "But be careful on your way back. Huwag kang dadaan sa madidilim na parking lot nang mag-isa, okay? If you see a suspicious car, run like you're in an action movie." I managed a small, shaky laugh. "Thanks, Wayne. For everything." "Always, Ingrid. Always."

Ang dating pag-asa ay naging isang kuwento ng takot. "Sabotahe ito," mariing sabi ni Ivan sa isang emergency meeting ng pamilya. Ang kanyang mukha, na laging kalmado, ay ngayon ay may bahid ng galit. "Ang mga safety protocol ng reactor ay triple redundant. Imposibleng sumabog ito nang kusa. May nagtanim ng bomba."

sabi niya, sabay tingin sa kamay namin, “hindi ka bumitaw,” matang puno ng ningning. Napatingin ako sa kamay naming magkahawak pa rin. Bigla kong binitiwan ito… pero hinawakan ulit. “Safety first,” sagot ko kunwari seryoso. Ngumiti siya nang pilyo. “Really? Hindi dahil kailangan mo ako?” Tinulak ko siya ng mahina. “Feeling ka naman.”

Nakarating na kami sa site makikita talaga na maganda ang pag kaka design nito kahit hindi pa tapos nasa second floor palang ang natatapos. Papasok na sana ako sa loob ng bigla niya akong hilahin. “What are you doing? You are going inside without your hard hat?”pagalit na sabi niya sa akin Isinoot niya sa akin ang protective helmet. Kulang nalang isagad niya iti sa ulo ko. “Sorry, nawala sa isip ko.” Yun nalang ang tangi kong nasabi “Safety first. Dapat alam mo yan!” Naka kunot noo na naman niyang sabi

“All done.” I heard him draw a deep breath. “Good. I won’t be there, so don’t be rash and impulsive. Don’t believe every word they say. Don’t let your guards down.” “Of course. I won’t be stupid enough to repeat the same mistakes I did in the past. Hindi na ‘ko magpapauto sa kaniya at sa kanila, Danger.” Saglit siyang natahimik. “Okay. Take care. And please... don’t die.”

Kahit gaano pa kalayo ang aming nilakad, kahit gaano pa kataas ang mga pader na nakapaligid sa amin, naroon pa rin sila—naghahanap, naghihintay ng pagkakataong sumugod. “Kaya kailangan nating laging maging handa,” dugtong niya habang hinahaplos ang aking pisngi upang pakalma ako. “Huwag kang matakot. Ang bahay na ito ay may mahigpit na seguridad, at may mga tauhang laging nakabantay sa bawat sulok. Hindi nila madaling makapasok dito. Pero ipinapaalala ko lang sa iyo—huwag kang lalabas nang walang kasama, at huwag mong sasagutin ang anumang tanong ng mga hindi kilalang tao.”