Safety Quotes Novels & Stories

Kahit gaano pa kalayo ang aming nilakad, kahit gaano pa kataas ang mga pader na nakapaligid sa amin, naroon pa rin sila—naghahanap, naghihintay ng pagkakataong sumugod. “Kaya kailangan nating laging maging handa,” dugtong niya habang hinahaplos ang aking pisngi upang pakalma ako. “Huwag kang matakot. Ang bahay na ito ay may mahigpit na seguridad, at may mga tauhang laging nakabantay sa bawat sulok. Hindi nila madaling makapasok dito. Pero ipinapaalala ko lang sa iyo—huwag kang lalabas nang walang kasama, at huwag mong sasagutin ang anumang tanong ng mga hindi kilalang tao.”

"As far as I remember, noong college hindi mo naman kailangan niyan, Art? You had huge bruises and thousands of wounds back then, at ikaw lang ang gumagamot sa sarili mo. Tapos ngayon para sa isang pasa—" "Know what? Instead of talking about nonsense things, why not think of hiring a security guard that will protect your staffs from harmful people?" habang sinasabi iyon ay tumatayo na siya para takasan ang matabil na dila ng kaibigan. Rico can be trusted, but sometimes not. "You should consider their safety as well, lalo pa't mga babae yata ang karamihan."

anito bago tuluyang lumabas ng silid. Bumaling naman ang matanda sa nurse nito at kinausap din. She leaned closer to Zyrone. “Safe place ba ang kuwarto mo sa lake house ninyo?” tanong niya, pabulong. Safe place ang code nila sa mga lugar na puwede silang makagalaw nang malaya at hindi nagpapanggap. “There’s no safe place when my grandmother is around,” anito, his arm snaking around her waist. “That’s what you get for throwing my perfectly working swimmers into your alibi,” he whispered in between gritted teeth.

Sumama na muna ako sa sasakyan nito kung saan nakaparada. "Always remember na nandito lang ako. Lahat ng pagsubok, lalagpasan ko para sayo. Makasiguro lang ako na safe ka araw-araw. Stay calm and focus, wag ang emotion mo ang dapat na pairalin mo. Try to be strong... hmm?" Malumanay na paalala ni Ralph. Tumango-tango ako. Sinapo niya ang magkabila kong pisngi. Sabay pa kaming ngumiti bago dahan-dahan niya akong hinalikan sa labi.

“Oo. Tatlong beses na. At same ang background.” “At plano mong hindi sabihin sakin?” “Gab, ayokong makadagdag pa yun sa iniisip mo, besides, hindi naman siguro. . .” “Liv, kahit na maliit na detalye basta may kinalaman sa safety ninyo, gusto kong ipaalam mo sakin. Ayokong maging complacent lang tayo,” anito sa kanya. Tumango siya. Sabagay ay may katwiran naman ito.

Ibinigay ito sa kaniya ni uncle Paz bago sila pumunta sa sarili nilang puwesto. "Tulad ng usapan natin ay huwag kang padalos dalos ng kikilos," narinig niyang wika ng tinig ng kaniyang uncle Paz. "Safety first! Tandaan mo na 'pag may nangyari sa'yo ay malalagot ako sa magulang mo!"

Isinara nila ito ng maayos para makapag-usap sila ng maayos. "Maaari ka ng magsalita, Iho. Alam kong importante ang sadya mo sa akin dahil maaga kang pumarito. Huwag kang mag-alala dahil safety ka rito kung may kinakatakutan ka," sabi ng una nang sila ay nakaupo na.

Sandali siyang napapikit, parang pinipilit pakalmahin ang sarili. “Ave,” mahina niyang sabi, “I’m doing this for you.” Natigilan ako. “For me?” Tumango siya. “Hindi mo kailangan malaman lahat.” Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa akin. “Hindi ko kailangan malaman?” ulit ko. “Para sa safety mo,” dagdag niya. Safety. Lalo akong kinabahan. “From what?”

Bakit ba parang may sariling bibig ang mga iyon at tila may sinasabi? “Look, alam kong hindi tama iyong ginawa naman. But we just want to make sure of everyone’s safety.” Mariing lumunok si Jaqui. “You mean your safety? Okay, fine. Kunwari wala akong narinig at hindi ko nalaman na kinalkal ninyo ang pagkatao ko. Ano ba dapat ang mangyari ngayon?”

Ngumisi siya at sinabing, "Dad, ano ba ang sinasabi mo?" Sabi ni William, “Pareho kayong matatanda, kaya kailangan mong maging responsable sa sarili mong mga aksyon. Hindi ko ito masyadong pakikialamanan. Ngunit dapat kang gumawa ng wastong mga safety measures at panatilihin itong lihim.