Sage The Gardens Mga Nobela at Kwento

Ani ni Thyme na may pagmamalaki sa tono ng boses nito, sabay kindat kay Deiah na nuon ay napailing na lamang. "Ikaw Sage?" Tanong ng ama sa baritonong boses nito habang nakangiti dito sa pag-asang mapagbibigyan na siya ng pangatlong anak niyang lalaki. "Com'n dad, anong maiaambag ko diyan? Sundalo ako, tanging alam ko lang ay kung paano humawak ng baril hindi negosyo. Baka gusto mo tuluyan tayong magyera ng mga kasosyo mo niyan once na mabankrupt ko pa?" Saad ni Sage na natatawang napatapik sa balikat ni Jared.

Tanong ni Ade kay Tyler sa nakasulat sa isang kahoy na nakaturo sa entrance. "The Beautiful Garden ang ibig sabihin niyan. Isang French Investor ang nagpangalan sa lugar na ito." Pagpasok namin ay bumungad sa'min ang samot-saring mga bulaklak. May parte rin dito na mistulang ten thousand red roses na may arko sa pagitan nito. May pwesto rin ng mga sunflower sa tabi nito. Kahit saan ka lumingon ay may makikita kang magagandang bulaklak na hindi mo makikita sa Maynila. Beautiful Garden nga talaga siya.

Bumaba na rin ako habang inaalalayan niya ako at umakyat kami sa top floor kung nasaan ang opisina ni Sage Salvatorre. "Hola Max!" salubong ng isa sa mga sikat na bachelor ng bansa. Ani ng mga kababaihan si Sage ay isa sa mga anak ni Zeus dahil sa taglay na kaguwapuhan na parang diyos sa Olympus. Ngunit para sa akin ay isa lamang siya sa mayayamang babaero tulad ni Calvin Sanders! "Wow Ms. Alfonso mabuti at hindi ka pa nagreresign?" "I just can't leave my job Sir especially that Ms. Serena is not around,"

he whispered, brushing a strand of hair behind her ear. “Because you look adorably red.” --- PRINCESS GRACE ROSE GARDEN – PRIVATE ACCESS Pagdating nila sa garden, sinalubong sila ng soft breeze and the scent of thousands of blooming roses—pastel pink, white, champagne, and rare hybrid varieties. The entire place felt like stepping into a royal dreamland. Psyche froze. It was breathtaking. “Harrison…” she whispered, mesmerized. “Ang ganda… parang fairytale.”

Saglit na nag-alinlangan si Hailey, saka nag-aalalang sumunod kay Travis Blake. Ang lahat ng mga katulong sa hardin ay mukhang nabigla: ito ang unang pagkakataon na nagbalik si Travis Blake ng isang babae. Hindi niya kailanman dinala rito ang kanyang maalamat na confidante! Bagaman ang pangalang "Imperial Garden" ay napaka-Intsik, ang istilo ng arkitektura at dekorasyon ay ganap na Kanluranin. Kung ikukumpara sa Harvey Mansion, mas maganda ang lugar na ito.

Tapos malawak ang open garden na may wooden pathway pa na parang aisle na agad. At ang pinaka maganda? Yung sunset view. Ramdam mo agad. May golden tint kahit late morning pa lang. Kaya mo nang i-imagine kung gaano kaganda pag actual na sunset. Naglakad kami papunta sa center ng garden. Zach held my hand, steady and warm..and we were quiet, yet our minds were both full of dreams. I could feel his inner excitement, the kind he didn’t say out loud but that showed in the way he kept glancing around.

Clara Santos POV Alas-siyete pa lang ng umaga pero nasa gitna na kami ng garden nina Sebastian at Ben. Ngayong araw ang simula ng paglilinis sa kabilang side ng lote. Ito 'yung parteng dati ay puro matataas na talahib at mga nakatambak na lumang kahoy. Plano kasi ni Sebastian na dagdagan ang plots para sa mga bagong sili na gagamitin namin para sa partnership kay Sir Dante.

Tahimik ko na silang sinundan sa pagkakataong ito. Pinili kong gayahin ang nakayukong si Mama habang naglalakad pero hindi ko magawang hindi mapatingala at mailibot ang aking tingin sa napakalaking hardin ng mga Visser. The immense beauty of their garden compliment every single flower planted on it. Isama mo na ang mga naglalakihang sculpted statues na talaga namang nagpapagarbo pa dito.

Perhaps Tita Maggie specifically ordered them to instantly let in a woman named Evelyn. A split second later, tumabo sya ng mabilis na para bang hinabahol ng aso, "Sorry po for making you wait maam! You are welcome to enter. Turn left lang po." Pinasalamatan namin sya at nang bumukas na ang malaking gate, we were greeted by a large garden filled with exotic flowers of all colors and thick fern bushes that lined the garden's edges. I was too preoccupied looking around to notice the grey-colored mansion ahead of us.

Humigpit ang hawak ko sa maleta, nilunok ang kaba, at mahina kong ibinulong sa sarili… “Bahala na.” Hindi itinayo ang Alderidge Heights para magpatuloy ng bisita. Itinayo ito para sukatin sila. Nang magsara ang bakal na gate sa likod ko, may kung anong sumikip sa dibdib ko…parang tuluyang isinara ang daan pabalik. Umabot sa abot-tanaw ang manicured gardens, marmol na daanan na kumikislap sa ilalim ng malalambot na ilaw, at mga fountain na inukitan ng simbolo ng legacy at kapangyarihan.