Saint Rita Orphanage Novels & Stories

Hindi inaasahan ni Helen makikita niya si Kurt ulit sa bahay ampunan naroon sila ngayon para tignan ang mga kulang na materials sa ipapatayo nilang bagong tirahan ng mga batang ulila .Medyo may kalumaan na rin kasi ang dati nilang tinitirahan noong mga bata sila . Napahawak siya ng noon ka partner niya pala ito sa pag build up ng orphanage hindi niya matanggihan dahil para na rin ito sa mga bata at madrea .Malaking pera na rin ang ibinigay ni Kurt sa account ng pag bulid up sa bahay ampunan. Silang lang dalawa at mukhang magkasama sila ng matagal .

»»» "saan poba tayo pupunta ngayon Mr.montaire.tanong ko at sa wakas sumagot naman ito "malalaman monalang Ms.fajardo . saad nito (Isang malaking orphanage ang bumungad sa amen. at hindi ko inaasahan na meron palang isang orphanage sa gubat nato.) "sa labas nito maraming bata at mga sister ang nakatayo na para bang may hinihintay silang dumating. "Kuya Clark! Kuya Clark! sigaw nang mga batang tumatakbo papalapit sa amen at nagulat ako ng bigla nilang niyakap si Mr.montaire

"Halina kayo sa loob at puntahan na natin ang Superiora sa tanggapan niya." "Ipapakisuyo na lang natin ang lahat na dala ninyo sa mga lalaking nandito sa loob," Sister Rona says while they dragging us inside the orphanage. "Sister," tawag pansin ng tatlong madre sa iba pang mga madre sa bahay ampunan. "May dalawang anghel tayong bisita." "Brianna, Klara..." agad nagsitayo at nagsilapit ang lahat nang pagpasok namin sa tanggapan ni Mother Celine, ang Superiora ng bahay ampunan.

Masaya silang tatlo na kumakain sa harapan ng hapag-kainan. *** Dinala ni Isaac sina Lily at Dianah sa Fuegro Orphan Care Center. Na kung saan ay pagmamay-ari iyon nina Gretel, Celina, at Levi. Isang orphanage iyon na napagkasunduan ng tatlo na itayo para sa mga batang walang mga magulang. Malawak ang naturang lugar at masasabing maganda ang pagkaka-aruga ng mga batang naroroon. May ilang mga caregiver, teachers, caretakers and etc. Kumpleto at walang kulang. Kung sa asal lang ng mga bata ay ibang-iba sa mga bata na makikita sa labas ng naturang orphanage. May takot sa Dios, may disiplina, marunong makihalubilo, magalang at puro mababait ang mga bata.

tugon ko nginitian pa siya Pagdating namin sa Neresa orphanage, halos hindi ko makilala ang lugar. Dati itong puno ng kulay, halakhak, at kantang pambata. Ngayon, abo at usok na lang ang bumabalot. Ang mga bintanang may kurtinang puti noon, ngayon ay wasak at itim na.

SUNSHINE HAVEN ORPHANAGE In the heart of Manila City, nestled between a row of bustling shops and quite residences, stands a large, old building- Sunshine Haven Orphanage that is located at Sta. Mesa, this place become famous, as it is known as the home of children. Despite its age, the building is well-maintained, a testament to the care and dedication of its sponsors, one of whom is Miss Hanna. The exterior of the orphanage is painted a soft shade of blue, giving it a warm and welcoming appearance. A small playground, filled with brightly colored swings and slides, is situated at the front, often filled with the laughter and shouts of the children who call the place home.

Tinaas niya ang kaliwang kamay at pinatong ito sa ulo ng bata pagkatapos ay ginulo ito. She really like kids. Magaan ang loob niya sa mga ito. In fact, she own a orphanage name Yuria's Care. Lahat ng mga batang nakikita niya sa kalye o naulila ay dinadala niya doon. Lumakas ang tawa niya nang mahuling mas lalong namula ang mukha ng bata. Sa pagtawa niyang iyon ay mas dumami ang kislap ng kamera pero hindi niya iyon tinuunan man nang pansin.

" tanong ng ginang dito. "Pwede Mom, actually nabo bored ako today. Shall we?" yakag niya sa Mommy niya. Kasalukuyang papunta rin sa Mall si Mari at hindi na muna siya uuwi ng Mansyon, dahil balak niyang mamili ng mga laruan para sa orphanage na kan'yang sinusoporatahan. Ang De Catalina Orphanage kong saan kinukopkop ng mga madre ang mga batang nasa lansangan at wala ng mga magulang o guardian. Doon pinag-aaral sila at tinuturuan ng kagandahang asal.

"Mula pa noong pamumuno ng lolo ni Ryu, mahilig na sya kumukupkop ng mga bata at tinitrain para maging myembro rito. Nagpatuloy yun hanggang sa daddy ni Ryu, he was the one who brought us to the mansion. Bata palang din si Ryu noon nung una kaming nagkakilala lahat." I frowned, absorbing his words. "So, you're saying... karamihan sa inyo dito, orphans?" "More or less," Yuta confirmed. "Some of us lost our families to crime, war, or just plain bad luck. Others were abandoned. Pero ang sigurado, wala kaming pupuntahan. Then Rimura-san, Ryu's father helped us, sinama sama niya kami sa Pilipinas. They have business there as well."

Ang mga batang lumaki at nasa pangangalaga nila Sister Marie at Hazel dito sa Devine Mercy Orphanage. "Mga bata, tama na muna yan at sabay-sabay nating buksan ang mga regalong dala ni Ate Ryza para sa inyong lahat." Nakangiting sigaw ni Sister Marie. Mabilis na nagsilapitan ang mga bata sa kanya kaya lumapit na rin ako at ang iba pang mga madre na narito rin. Sa nakalipas na taon simula ng manirahan kami ni Mama sa New York ay ngayon na lang ulit ako nakadalaw dito sa Devine Mercy Orphanage. Malapit sa puso ko ang bahay ampunan na ito dahil ayon kay Mama, halos dito na rin siya lumaki at tumira bago siya ampunin ng mag asawang sina Divina at Alfonzo Reyes.