Saint Rita Orphanage Novels & Stories

Tanong ni Zendra. "Kai Rowan is in the province of Sta. Rita. You must go there quickly!" Utos nito. Muli siyang huminga ng malalim. Saang lupalop kaya ang Sta. Rita? Naiinis na tanong ni Zendra sa kanyang sarili. Gusto muna niyang magpahinga at gabi na. Hindi pa nga siya nakakain ng dinner! "Okay Uncle, I'll go there tomorrow." Mahinahon niyang sagot.

Napangiti siya nang malaki, parang proud na proud sa pangalan niya. Inside the orphanage, the place was even simpler. May ilang mahabang mesa, maliit na bookshelf na puno ng lumang libro, at isang chalkboard sa gilid ng dingding. But the place felt warm. Hindi dahil sa itsura nito, kundi dahil sa mga taong naroon. The children immediately gathered around the boxes as we started distributing the donations. “Isa-isa lang,” paalala ni Sister Esther.

"Ma'am Crecia, good afternoon po. May problema po ba? Naipadala ko na po ang reports ng-" "Yna, I'm currently reading the letter. Tumawag lang ako para tanungin kung ano itong tungkol sa mga bagong helper ng orphanage," ani ko habang pinapasadahan pa rin ng tingin ang mga papel na hawak ko. Nakasaad din doon ang mga pangalan ng bagong helper sa orphanage. Bagong gawa lang ang orphanage na ito at pinilit kong mag operate na kaagad dahil iyon naman talaga ang purpose no'n. I don't want to take it any longer dahil ito ang orphanage na pinakaimportante sa lahat. This is where sick children who was abandoned by their parents are being held, are being cared, are being loved.

Naiiyak siya sa kabutihan ni Hans. "I have researched this town and found out there are more children who need special treatment and St. Claire is the only home I can think of. There are more abandoned children than we think there is already. I want to help them through this orphanage." Sister Ana nodded understandingly. Hindi pa rin siya makapaniwala na marami pa silang matutulungang bata. Habambuhay niyang tatanawing utang na loob ang tulong ni Hans Estrabo.

Kung kanina ay simpleng bahay-ampunan lang ang paningin niya sa pupuntahan nila, ngayon ay napalitan iyon ng antisipasyon dahil dito pala lumaki ang ina ni Raymond. Hindi naman nagtagal at nakarating din sila. Huminto ang van ni Tito Marcus sa isang medium built 2 storey orphanage. Nakita niya ang signage sa harapan at may nakalagay doon na St. Joseph Orphanage.

"May problema ba, Wendy?" "Madame, mayroon na akong nakalap na impormasyon. Tungkol kay Nikolai, inampon siya ni Nathan sa isang orphanage dito sa bayan ng San Lorenzo. Mga tatlong taong gulang lamang siya at nalaman ko rin na mahina ang katawan nito ng maiwan sa orphanage, idinala rin siya sa ospital ng mga madre para mapaggamot. Umabot pa nga sa halagang tatlong milyon ang gastos sa hospital pero may nagbayad nito na hindi nagpakilalang-tao. " Humigpit ang kamay ni Estrella sa hawak na phone, "Ano sa tingin mo?"

Hindi na nila kailangan ang pangalang Shein para makilala sila, skills and talent palang nila ay sapat na para katakutan silang dalawa. “May klase ka Rit?” tanong ni Eli sa bunso ng mapansin ang pagiging tahimik nito. “Yes mama, but half day lang,” Tumango si Eli at napangiti. She’s glad Rit grew up bubbly. But in Rit’s mind, may dadalawin siyang orphanage na sinusuportahan niya. That’s his empire, because Rit is naturally smart, madali lang sa kaniya kumita ng pera.

They were still waiting in the waiting area of the orphanage that was called Heaven Angels Orphanage. Sa mga nalaman nila, ito ay isang institusyon na itinayo ng isang ex-broadway actress. Rason kung bakit kilala rin ang lugar na iyon. Habang iniisip ang pinanggalingan ng lugar, hindi mapigilang magpasalamat ni Benjamin sa isip. Kung hindi dahil sa ex-broadway actress na iyon, wala sanang lugar na mapupuntahan ang kaniyang nakababatang kapatid. She would have probably roamed in the streets. Just thinking about it saddened him, it instilled fear in his mind.

Pitong taong gulang na ito ngayon, isang batang may malalaking mata na para bang laging naghahanap ng kasagutan sa mundo, at ngiti na hindi nawawala kahit anong hirap ang dinaranas. Noong una, may iisang tiyahin pang nag-aalaga sa kaniya, isang matandang babae na pilit pinapalaki ang bata sa kabila ng kakulangan. Ngunit kamakailan lamang, pumanaw din ito, at naiwan ang bata sa pangangalaga ng orphanage. Mula noon, lalong lumakas ang hangarin ni Sera na maging ina para kay Angela.

"Salamat, anak." Napatayo pa si Grace sa saya at napayakap sa binata. Napangiti naman si Dexter at hinawakan ang braso nito. Alam niya ang naramdaman ng ina. Madalas nang hindi siya nito makasama, at siguradong gusto nito ng anak na aalagaan muli. Naglalakad si Grace papasok ng Maharlika Orphanage. Nasilip niya ang mga batang naroon.