Novel & Cerita Saint Rita Orphanage

Enrique's lips pressed into a thin line na parang nagpipigil ng tawa. "I haven't properly introduced myself to you young miss. I am Rita and I used to be Culver's nanny. I'm already 47 and I am happily living with my husband and 2 children." "What?!" Tinignan ko siya simula ulo hanggang paa. She looks so young! She's petite and she's small. Hanggang leeg ko lang siya, but maybe it's because I'm 5'7 tall pero kahit na. Ang bata niya tignan.

Lahat nakangiti sa akin ang iba kumakaway pa. The kids here in this orphanage are of different ages, maybe ages 2 to 7. Yung iba na mas maliliit pa ay nasa kabilang hall. Pinaghiwalay kasi yung iba umiiyak kanina. May dinala ding volunteer mula sa foundation si Mamá at Papá para sa mga ito. "Kamusta po kayo, Kuya?" "Thank you po sa pagdalaw, Kuya Knoxx."

Tumabi ang lalaki upang magbigay daan. Nagpasalamat si Rhian at pumasok na kasama ang liham ng rekomendasyon. Ang orphanage ay malinaw na inasikaso nang mabuti, may mga maliit na kwarto na nakahiwalay upang bawat bata ay matutulungan. May mga tao sa bawat kwarto, at tila mga tauhan ng pamilya Dantes na tumutulong sa mga doktor.

Tumawa si Anthony. "Ano ate, naintindihan mo ba?" Nagtaka siya nang makitang bigla na lang itong matulala. "Ate?" "H-hindi, tama ka. Hindi ko rin naintindihan." Habang nagluluto ng hapunan ay napaso si Rita dahil sa taong sinabi ni Sophia na nagbigay umano ng keychain sa kanya. Itinapat nya sa umaagos na tubig sa gripo ang paso n'ya. "Kung anu-ano kasi ang naiisip ko, e. Yan tuloy." Nagkataon nga lang ba ang lahat? Kung si Martin nga na dati niyang nobyo at ama ng kanyang Anak ang tinutukoy ng bata, paano naman ito mapupunta sa Ormoc, gayong sa pagkakaalam n'ya ay wala namang kamag-anak ang mga del Prado dito? 'Hindi kaya may business trip s'ya katulad ng dati nung hindi s'ya nagpaalam?' Umi

Sumama ako kay Mama para mag volunteer sa foundation nito. Mikaela is an orphan, at doon na siya lumaki sa bahay ampunan. Tumutulong-tulong siya sa iba pang mga volunteer doon sa pag aasikaso sa mga bata. Simula noon ay madalas na akong bumabalik sa orphanage na iyon para masilayan lang siya. Nagsimula na rin akong magpakita ng interes sa kaniya at kalaunan ay manligaw. Makalipas ang isang taon at nang maging eighteen na siya ay sinagot na niya ako.

"Anyway, when I turned ten, nagdesisyon akong tumakas sa orphanage. The nuns are abusing us, the priests doesn't care, the church is corrupted. The place was horrible and I just left without looking back. But the outside world is more cruel and evil. Duon sa orphanage ay may mga pagkain pa kami, noong naging palaboy-laboy ako sa kalsada ay halos maging kalansay na lang ako. Ilang araw akong hindi nakakakain, minsan lang ako kung uminom ng tubig. Natuto akong mamasura para maghanap ng pagkain at makakalakal kapalit sa ilang barya. Dalawang taon ganoon ang buhay ko hanggang sa may mag-asawang lumapit sa'kin at inimbitahan akong sumama sa kanila."

tila naguguluhang tanong sa kanya ni Rafael dahil pansin na pansin ang gitla nito sa noo. “Rafael, don’t start me with your dumbness. Of course! Ask my dad to build an orphanage here to decrease the number of street children. O kung hindi naman ay magpadala siya dito ng mga tauhan to give some relief goods. Iyon naman talaga ang mission ng organization, right? To help the poor and give opportunities to our fellow countrymen...” kumunot ang noo ni Jomari nang lumipas ang ilang segundo at hindi pa rin umiimik sa kanya si Rafael. “... Rafael, are you still with me? Rafael?”

That was her exact same words years ago when I was crying and weeping over the things beyond my power. Hindi nila ako pinabayaan kaya ako nakatayo ulit mula sa pagkalugmok. Napakaikli ng buhay para sayangin sa kalungkutan ang pighati. Hindi natin alam kung kailan tayo mawawala kaya dapat nating sulitin ang bawal oras at panahon. Nag kwentuhan pa kami ni Sister Inca saglit. She told me some changes inside the orphanage including the renovation. Mas malaki, mas marami silang matutulungan.

’ Napatingin si Cly sa kaniya at agad na nag-alala nang makita na namumutla siya. “Kuya, sa Rise and Shine Orphanage tayo.” Sabi ni Olie nang matanto na hindi siya pinapasundan ng dad niya. Sa mall na lang sana siya pupunta dahil isinama niya si Cly dahil akala niya ay pasusundan siya ng dad niya, but now na nagtext si Clarita, nagets niyang nasa isang trial siya. Nagulat si Cly nang marinig ang pangalan ng orphanage. ‘Anong gagawin mo Olie?’ tanong niya sa isipan niya.

I love ballet, and I only didn’t have a chance to be a ballerina because I became a Sicarius of Incognito. “Yes,” nakangiting sabi ni Nivi at sumunod na lang kami ni Ice sa kaniya. “As you can see, this old palace was bought by Miss Sloane and turned into an orphanage. She collected children all over the world that she knows no one wants to take care of.” “Our children were taken from us when they were born,” Ice replied. Kumapit ako sa braso niya at piniga ko iyon. Mahirap na at baka uminit bigla ang ulo at kung ano pa ang masabi.