Saint Rita Orphanage Novels & Stories

Sumama ako kay Mama para mag volunteer sa foundation nito. Mikaela is an orphan, at doon na siya lumaki sa bahay ampunan. Tumutulong-tulong siya sa iba pang mga volunteer doon sa pag aasikaso sa mga bata. Simula noon ay madalas na akong bumabalik sa orphanage na iyon para masilayan lang siya. Nagsimula na rin akong magpakita ng interes sa kaniya at kalaunan ay manligaw. Makalipas ang isang taon at nang maging eighteen na siya ay sinagot na niya ako.

"Anyway, when I turned ten, nagdesisyon akong tumakas sa orphanage. The nuns are abusing us, the priests doesn't care, the church is corrupted. The place was horrible and I just left without looking back. But the outside world is more cruel and evil. Duon sa orphanage ay may mga pagkain pa kami, noong naging palaboy-laboy ako sa kalsada ay halos maging kalansay na lang ako. Ilang araw akong hindi nakakakain, minsan lang ako kung uminom ng tubig. Natuto akong mamasura para maghanap ng pagkain at makakalakal kapalit sa ilang barya. Dalawang taon ganoon ang buhay ko hanggang sa may mag-asawang lumapit sa'kin at inimbitahan akong sumama sa kanila."

Masaya pa siya, ah? They continued walking towards the ancestral house, mother Becky started talking about the place, her fellow nuns, and the children behind them... Tama nga siya't isang kombento ang naroon sa unang palapag ng malaking bahay at hindi lamang pala ito isang malaking ancestral house, Home of Angels is a Catholic orphanage.

tila naguguluhang tanong sa kanya ni Rafael dahil pansin na pansin ang gitla nito sa noo. “Rafael, don’t start me with your dumbness. Of course! Ask my dad to build an orphanage here to decrease the number of street children. O kung hindi naman ay magpadala siya dito ng mga tauhan to give some relief goods. Iyon naman talaga ang mission ng organization, right? To help the poor and give opportunities to our fellow countrymen...” kumunot ang noo ni Jomari nang lumipas ang ilang segundo at hindi pa rin umiimik sa kanya si Rafael. “... Rafael, are you still with me? Rafael?”

That was her exact same words years ago when I was crying and weeping over the things beyond my power. Hindi nila ako pinabayaan kaya ako nakatayo ulit mula sa pagkalugmok. Napakaikli ng buhay para sayangin sa kalungkutan ang pighati. Hindi natin alam kung kailan tayo mawawala kaya dapat nating sulitin ang bawal oras at panahon. Nag kwentuhan pa kami ni Sister Inca saglit. She told me some changes inside the orphanage including the renovation. Mas malaki, mas marami silang matutulungan.

sabi ko dito saka sinara ang pintuan. "Marami kasi akong binubuhay kaya kailangan kung mag dobleng sikap para sa kanilang lahat," sabi nya sa akin. May orphanage kasi itong pinatayo para sa mga batang tinapon sa mga magulang, nakaranas ng kalupitan at walang magulang. Lahat ay kinupkop nito sa aking pinsan kahig na may pagka baliw ay may magawa naman itong matinong bagay.

’ Napatingin si Cly sa kaniya at agad na nag-alala nang makita na namumutla siya. “Kuya, sa Rise and Shine Orphanage tayo.” Sabi ni Olie nang matanto na hindi siya pinapasundan ng dad niya. Sa mall na lang sana siya pupunta dahil isinama niya si Cly dahil akala niya ay pasusundan siya ng dad niya, but now na nagtext si Clarita, nagets niyang nasa isang trial siya. Nagulat si Cly nang marinig ang pangalan ng orphanage. ‘Anong gagawin mo Olie?’ tanong niya sa isipan niya.

I love ballet, and I only didn’t have a chance to be a ballerina because I became a Sicarius of Incognito. “Yes,” nakangiting sabi ni Nivi at sumunod na lang kami ni Ice sa kaniya. “As you can see, this old palace was bought by Miss Sloane and turned into an orphanage. She collected children all over the world that she knows no one wants to take care of.” “Our children were taken from us when they were born,” Ice replied. Kumapit ako sa braso niya at piniga ko iyon. Mahirap na at baka uminit bigla ang ulo at kung ano pa ang masabi.

It almost looks silver, like a tantalizing beauty of universe— full of sparkling light— breathtakingly beautiful. “Hindi mahirap alamin ang bahay ng mga Saldaga.” Aniya, sapat para maunawaan ko ang ibig niyang sabihin. Unti-unti akong napaiwas, hindi kayang tagalan ang titigan namin. Kaunti lang ang Saldaga sa Santa Rita, at ang pinakaprominente sa lahat ay ang mga magulang ni Abby. Dati, halos sila ang nagmamay-ari ng malalawak na lupain sa Santa Rita, sila halos ang nagpapatakbo ng mga negosyo sa bayan at sa mga karatigprobinsya. Pero nang mawala ang mga magulang ni Abby, naisip niyang ipamigay na lang sa mga mahihirap ang mga lupa dito sa bayan. Naniniwala siyang iyon din ang paraan para

paasik niyang sagot. Maraming dumaan sa tapat ng bahay ni Rita na nakapansin sa kanilang sagutan. "Alam mo kung bakit hindi ko puwedeng alagaan ang bata, Merideth. Maliit lang ang Santa Catalina. Kapag nasa akin si Anastasia agad na makikita ito ni Alma. Lalo na't kamukhang-kamukha ito ng ina niya." mariing saad ni Rita. "At isa pa, yan na rin ang kabayaran ng ginawa mo kay Linda. Ang alagaan ang anak niya!"