Sakuna Drawing の小説・ストーリー

Ngunit noong una siyang nagsimulang magpraktis ng figure drawing, napuno niya ang isang makapal na sketchbook ng mga guhit ni Lucas. May ilan na seryosong sketches. May ilan na mabilisang studies ng side profile nito. May ilan na magagaspang lamang na outline, iginuhit habang nakaupo ito sa tapat niya at nagbabasa. Mayroon ding ilang childish doodles, iginuhit sa mga sandaling hindi niya mapigilang palihim na tingnan ito.

Paminsan-minsan ay sumusulyap siya kay Blane pagkatapos ay mabilis na gumuguhit. Sa bawat tingin niya rito. Mas nagiging malinaw ang disenyo sa isip niya. Parang ang lalaking nasa harapan niya ang mismong nagbibigay-buhay sa bawat linya ng kanyang sketch. Ilang sandali pa. Natapos niya ang front view pagkatapos ay ang side profile hanggang sa maging kumpleto ang buong concept. Lumapit ang binata upang silipin muli ang drawing. Nanlaki nang bahagya ang mga mata nito.

Pag-upo ko, may papel na tumama sa bag ko. Crushed paper. Binuksan ko. Isang drawing. Ako—pero chibi style. Nakaluhod. Umiiyak. Habang may speech bubble: “Please Ryan, choose me huuhuuhu” Another chibi—si Sophie—nakangiti, pretty, perfect. At may isa pang Ryan, clinging to her. I felt my throat tighten. My hands shook so hard na halos di ko na mabasa yung drawing.

Sa isang manit at maaraw na tanghali. Nakaupo siya sa ilalim ng puno ng cherry blossom, hawak niya ang isang drawing board habang siya ay nag-sketch. Pagkatapos lumipad ng maraming cherry blossom, nakita niya ang isang lalaking nakasuot ng puti. Makisig ang lalaking ito at maganda ang mukha niya. Naging mas malamig at marangal ang lalaki dahil sa puti niyang damit.

saad ko sa kanya at binigay ito. "Gamit kasi ng iba niyong oil pastel, 'di ko naman sila gaanong close." huling sabi niya sa akin at nag-focus na ulit siya sa kanyang ginagawa. Isang anime ang dino-drawing niya. Nilihis ko na ang tingin ko sa kanya at baka magtanong ulit siya sa akin. Hindi talaga mawala niyong mukha ni Edel kanina sa isipan ko.

Hinubad ni Kylo ang Office Coat niya at nilagay sa Sofa saka dinaluhan si Su at naupo rin sa sahig. "Oh,You drew us.Is that me?" Tanong ni Kylo at tinuro ang drawing nitong parang naka-tuxedo. "Yes,that's Dada!" Masiglang sagot ni Su. "And whose this?" Tanong ulit ni Kylo at tinuro ang dalawa nitong drawing.Ang isa ay may shades pa at parang may hawak na...PERA? At ang isa naman ay may Korona at espada. "This is Uncle..Klien and this is Kuya Clark." Sagot ni Su.

Sobrang organized at linis. May nakita akong sketchpad kaya na-curious ako. Gusto kong makita ang mga drawings niya, pero inunahan niya ako. "I wanted to see it," giit ko pero umiling siya. "Please..." "No." "Why?" Namewang ako. "What did you draw there? May naked drawings ba? Or sketch ni Dina?" Sumimangot ako. "Fine! Kaysa nga naman sumama ang loob ko. Ayaw ko ng makita iyan."

Well, that should be me. Ang hindi ko lang kayang titigan ng matagal ay ang drawing na nagrerepresenta kay Kuya Nexon. It's just a plain black crayon figures. Tapos may tatlong buhok na nakatubo sa ulo. Kung hindi lang nakakahiyang tumawa, baka tumawa na ako. "You like it, Tita?" Inosinteng tanong ni Snow nang makitang pigil na pigil ang pagngiti ko.

Isang inspiration na gusto niyang iguhit. Agad siyang tumalon mula sa kama, kinuha ang kanyang sketchbook, at umupo sa mesa. Sa ilang mabilis na guhit, nabuo ang outline ng kanyang drawing. Mabilis lumipas ang oras kapag nagdo-drawing siya. Itinaas ni Hiraya ang sketchbook at ngumiti nang masaya habang tinititigan ang kanyang obra.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.