Novel & Cerita Sakuna Drawing

Isabelle POV Hinalukay ko ang lahat ng drawer sa site office habang hindi pa sumisikat ang araw. Kalat na ang mga lumang notebook, mga gusot na tracing paper, at mga scratch na may mga drawing ko ng bubong at haligi. Alam ko rito ko lang inilagay ang mga unang sketches ng clubhouse.

Doon nakapatong yung sketchpad na dinala niya sa therapy session niya last week. Nagbukas siya sa blank page. Pero ang lumabas sa kamay niya ay hindi random strokes. Hindi furniture sketch. Hindi abstract. Kundi isang silhouette. Babaeng nakatalikod. Pero nakayuko. Parang mabigat ang mundo sa balikat. At kahit hindi niya lagyan ng pangalan… alam niyang si Mia iyon. Tinigil niya ang pag-drawing, staring at the sketch habang kumikirot ang puso niya.

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

Nakaramdam na ako ng matinding hiya. "A human skeleton. What kind of sketch is this?" Lalo namang lumakas ang mga tawanan. "Even maybe in grade school it doesn't pass. Wala man lang mukha." Hindi nga ako marunong mag-drawing kaya walang mukha, kung may mukha iyan baka mas lalong hindi mo ikatuwa. Saka teka, pakialam ba niya sa drawing ko? Isip-isip ko.

Ngunit kasabay nito, nagsimulang bumilis nang husto ang tibok ng kanyang puso. But wait, Zia just described Caleb Santillan, leaving nothing out. Nanlaki ang mga mata ni Samantha sa matinding pagkagulat. Ano bang nangyayari? Pero nang may isa pang papel na inilapag si Zia sa tabi ng kanyang drawing, agad naglaho ang ngiti sa kanyang mukha. Parang may nagbuhos ng malamig na tubig sa kanyang likuran. Nangilabot siya. Isa itong sketch. At hindi basta sketch lamang. Sketch iyon ng kanyang anak. Ginuhit gamit ang malalambot na hagod ng charcoal pencil at halos perpekto ang pagkakagawa. Ang puff hairstyle nito. Ang bilugang mga pisngi. Ang malalaki at maningning na mga mata.

singhal sakin ni Kael pero tinawanan ko lang sya at mag drawing ulit. Sumunod na ginawa ng mga tarantado kong kaibigan at hinatak ang sketch pad na hawak ko. Nag si laglagan tuloy lahat ng papel na nasa loob ng sketch pad. More of them ay puro drawing lang na pajamas, dress or even tops na may virgo. Yung iba naman reviewer ko ata yun at puro sya sulat. Natawa na lang mga kaibigan kong bwisit.

Isang maliit na dumi ang nagmantsa sa isang partikular na drawing, na kung saan pinapakita nito ang serye ng rose motifs. Naalala niya bigla na mayroon din siyang nakuhanan ng larawan na disenyo ng rosas mula sa sketch pad ni Camila kagabi. Ang light at shadow techniques sa sketch pad nito ay tugmang-tugma sa draft na nasa kaniyang harapan ngayon. Kahit pa ang pinaka huling bersyon ng disenyo ay nag-iincorporate ng three-dimensional na mga rosas, ang nakatagong estilo ng ilaw at anino ay nanatiling magkapareho.

tanong ko, kahit alam kong hindi siya sasagot. I looked around the small space. May mga drawing sa dingding—puro mga madidilim na kulay. Isang malaking lalakeng walang mukha, isang babaeng may matutulis na kuko (si Charlotte, sigurado ako), at isang maliit na batang umiiyak. Pero sa gitna ng lahat ng iyon, may isang drawing na naiiba. It was a sun and a moon.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!