Sakuna Drawing Novels & Stories

Naiwan si Kiara malapit sa p***o, nakahalukipkip habang pinagmamasdan sila. “Heto po.” Umupo si Sierra sa tabi niya at ipinakita ang drawing ng isang bahay na napapaligiran ng mga bulaklak. “Ito po si Mommy. Ito ako.” “Maganda.” Tinuro niya ang malaking puno sa gilid. “Ikaw ang gumuhit nito?” “Opo. Tinuruan po ako ni Mommy.” Isa-isang ipinakita ni Sierra ang mga gawa nito. May larawan ng dagat, hardin, mga alahas, at isang prinsesang may suot na korona.

Tumingin naman siya sa may pinto at sinilip kung padating na ba si Satsuto at nang hindi pa nito ito matanaw ay mabilis niyang kinuha ang sketchbook na inaakit siya kanina pa na tignan. May naka kawang na lapis sa gitna noon kaya iyon ang una niyang binuksan at sa gulat niya ay napaawang ang labi niya, tila ba kinakapos siya ng hininga habang pinagmamasdan ang obra nito. Hindi siya makapaniwala sa sobrang detalye ng drawing na nasa sketchbook na hawak niya. Parang hindi lamang sketch ang tinitignan niya.

, prente lamang niyang saad. Ilang sandali pa ay tanging ako at si Mino na lamang ang naiwan at agad akong napatingin sa larawang nakasabit sa pader. Larawan ito ng isang babae ngunit ang kaniyang mukha ay hindi buo dahil puro linya lamang ito. Base on the body it is a woman yet the face is covered with scribbled lines na tila hindi alam ang kaniyang itsura. I knew that Calix is the one who drew this dahil alam ko ang estilo niya sa pagguhit dahil dati ako lamang ang babaeng kaniyang iginuguhit at ipinipinta.

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

Nagsimula ako sa pag-drawing ng mga simpleng bilog, mga linya, sinusubukan kung nandoon pa rin ang muscle memory. And surprisingly, little by little, I was able to draw a character design. Isang babaeng nakasuot ng kimono, pero may dalang modernong backpack, nakatayo sa ilalim ng ulan. Ito ang istilong laging gusto ko, ang paghahalo ng luma at bago.

Sa mga sandaling iyon, nakatayo si Aera sa harap ng mesa, hawak ang isang 2B pencil at bahagyang nakakunot ang noo. Mahigit sampung sketch na ang nagawa niya, ngunit wala pa ring nakapagbigay sa kanya ng kasiyahan. Masyadong komplikado. Masyadong simple. Masyadong tradisyonal. Masyadong moderno. Anuman ang iguhit niya, parang hindi pa rin iyon ang eksaktong imaheng nasa isip niya. Sa labas ng bintana ay ang maliwanag ngunit hindi nakakasilaw na sikat ng araw ng alas-tres ng hapon sa lungsod.

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.

Umupo ako sa kama at kinuha ang nakitang gamit sa ilalim ng unan. “What is this? A Sketchpad. Artist ba siya at marunong mag drawing?” Lumingon muna ako sa pinto bago binuksan ang sketchpad. Makapal ito at halos bahay lang or nature ang makikita, pero sa kalagitnaan ng paglipat ko sa mga pages ay napahinto ako sa nag-iibang sketch sa pad. A girl.... Side view ng babae, hindi malinaw ang pagka-sketch, but she’s still preety malabo lang kaya hindi makikilala ‘agad kung sino iyon, pero isa lang ang nasisigurado ko.

Inihagis niya sa kanyang mesa ang makapal na sketchbook. “Ano ito?” Napangiti si Sherlock. Nanlaki ang kanyang mga mata sa kakaibang drawing sa loob niyon. “Drawing book ng bata? Saan mo naman nakuha iyan?” Nagkibit-balikat ang lalaki. HInablot niya ito at inilagay sa loob ng kanyang drawer. Narinig niyang tumunog ang kanyang cellphone at tiningnan ito.

muling sambit ni Katie, sabay inilapit ang lapis, “tulungan mo po akong magdrawing ng daddy. Para po may kasama si Mommy.” Napakurap siya. Saglit siyang natigilan, may kung humaplos sa puso niya. Daddy? Tahimik niyang kinuha ang lapis mula sa maliliit na kamay ng paslit. Hindi niya alam kung bakit, pero kusa niyang iguhit ang isang lalaki, matangkad, naka-suit, at may seryosong mukha pero may munting ngiti sa labi. Simple lang ang drawing, pero napansin niya na halos sarili niyang anyo ang iginuhit niya.