Sample Script For Hosting A Program Novels & Stories

"I know. Hindi naman dahil gano'n ang theme ng seminar ay puro na mga depressed people ang uma-attend doon. It's also for a normal people Klara. Seminar lang 'yon, its a program by learning how to avoid stress and depression. Promise, marami kang matututunan doon sa health program na 'yon." Napaisip ako bigla. "Uhm, sige, 'pag hindi ako busy at 'pag may time pa ako," sagot ko dito. "Okay, I'll just text or call you when and where is the venue." "Okay, basta hindi pa ako sure kung makakadalo ako huh?" "No problem and thank you, Klara. Dahil pinaunlakan mo ako ngayon." I smile and say, "You're welcome."

Pero ngayong narito na ako, parang kulang pa rin—kulang nang wala sila sa tabi ko. The program started. It's been only few minutes pero lalong dumaragsa ang mga tao. Program was so boring for me, maliban nalang sa mga dance presentation na naganap which makes me pay my attention to them—ang ganda ng mga galaw, ang ganda ng mga kasuotan, parang kwento ang bawat hakbang nila. But the rest—nah, I don't know. Parang walang saysay ang mga sinasabi ng mga host, parang malayo ang mundo nila sa akin.

Habang nagbibigay siya ng utos sa mga bodyguard at security personnel na halughugin ang buong hotel, lumapit naman ang host ng programa. "Mr. Blacksmith," magalang nitong sabi. "Nasaan na po si Miss Jolie? Maaari na po sana nating ipagpatuloy ang birthday celebration. Mukhang humupa na ang sitwasyon." Hindi man lang siya tumingin dito. "Sige lang... Pero hanapin muna namin si Jolie. Hindi pa siya bumabalik." "Ganun po ba? Sige po, ako na muna ang bahalang mag-entertain sa mga bisita." Sambit ng host na mukhang wala na naman itong ideya sa mga nangyayari.

Tahimik akong tumango. "Good." "How about the invitation?" "Nai-print na rin po, Sir." "Ipapamigay na lang po namin sa bawat department sa Lunes." Napatingin ako sa litrato naming tatlo na nasa passenger seat. May naisip akong bagong plano. "One more thing." "Yes, Sir?" "I-add ninyo sa programa ang isang family photo session." Nagulat ang coordinator. "Photo session po?" "Yes."

Kaya pasimple ko siyang kinurot doon na nag simulang magsalita ang host. "Good Evening ladies and gentlemen . May I have your attention please. The program will begin in 30 minutes. During this period, you may enjoy having your pictures taken at the photo booth and please locate your respective seats. A very good evening to everyone and welcome to Andre and Maria's wedding reception. Thank you for taking time to be part of this journey of love, especially to those who travelled for so many miles or to those who took a leave of absence. Ladies, gentlemen, friends and loved ones, the newly wed extend their heartfelt gratitude to all of you to celebrate their new life as a couple. So sit down,

"Ladies and gentlemen, thank you for gracing us with your presence as we come together to celebrate the wonderful Mr. Ramero Montes Your company truly makes this occasion shine!! Let's give a clap!!" Biglang agaw naman ng attention namin ang host.. Saka ako nagpakawala ng malalim na pag hinga at guminhawa-hawa naman ang pakiramdam ko dahil sa intense kanina. Saka kami umupo. Buti naman at siya sa kabilang pwesto umupo. May mga pa program din pala para sa silang inihanda. May pa Dance contest at singing contest, at halatang mga estudyante pa ang mga ito.

At bilang isa sa mga pangunahing panauhin at tagapagsalita, personal na tiniyak ni Marikit na maayos ang bawat detalye bago magsimula ang programa. Tatlong araw nakatakdang tumagal ang financial summit. Dahil isa si Marikit sa pangunahing organizers ng event, halos wala siyang tigil sa pag-asikaso sa likod ng entablado. Kasama niya ang ilang opisyal mula sa iba't ibang financial institutions habang isa-isang nire-review ang schedule, guest list, at mga huling detalye ng programa. Maya-maya pa ay nagsimula nang dumating ang mga delegado at VIP guests. Sunod-sunod ang kanilang registration at pagpasok sa venue.

Mas mabuting mag-enjoy na lang siya sa pagkain kaysa mag-isip ng imposibleng scenario. --- Nagtuloy ang programa. May ilang speeches mula sa ibang sponsors, may performance ng choir na kumanta ng inspirational songs, at may maikling documentary na ipinakita sa LED screen tungkol sa mga natulungan ng foundation. Nagkaroon ng raffle para sa mga donors at volunteers, awarding ng plaques sa ilang distinguished guests, at huling pasasalamat mula sa Chairman.

"Mahal, bakit hindi nating gawin ang sarili nating programa dito? Isang programa na pinagsasama ang Agham, Pananalapi, Panitikan, at Sining – para ipakita sa kanila na mas malakas tayo kapag magkasama." Tumango si Damien nang masigla. "Magandang ideya, mahal! Tawagan nating ito ang 'Programa ng Pag-ibig at Karunungan' – para ipakita na ang pag-ibig ay makakatulong sa atin na matuto nang mas mabuti."

Pero biglang nagsalita ang host: "Sigurado akong maraming nanonood ngayon ang curious kung paano lumaki nang ganito katalino at kahusay ang mga batang ito. Sa totoo lang, pati ako curious din. Kaya naman inanyayahan namin ang mga magulang ng limang bata upang hingan ng payo. At para mas masaya, maglalaro tayo ng isang interactive game sa dulo ng programa! Magpapakita kami ng isang eksena, at ang mga magulang at anak ay magpe-perform nang magkasama…”