Sanity In Tagalog Novels & Stories

i feel I'm safe! "Shh i said Don't cry, nasasaktan ako pag umiiyak ka." Bulong n'ya saakin. ---

“Sir Sylvant… may mga bagay po akong kailangang ayusin sa sarili ko. Hindi ko po kayang patuloy na maging… ganito.” Ang salitang ‘ganito’ ay puno ng hindi nasabi—ang tensyon, ang pagnanasa, ang sakit na dala ng nakaraan, at ang matinding pagnanasa ni Sylvant na kahit siya mismo ay hindi kayang ilabas nang buo.

he smile sweetly saka binaba yung baso at inabot saakin "My lips are sealed" umismid ako at kinuha yung baso na may wine. Yung para sakin lang talaga at walang kaagaw, ayoko na may kaagaw ako, dapat kung ano ang akin, ay akin lang. "also, tigil an mo na kalokohan mo sa katawan mo. Are you suicidal huh, parang nag papakamatay ka nung makipag sparing ka kay kuya" i said saka naman sya tumawa ng nakakaloko

rinig kong ani ni ate savannah biglang bumukas ang pintuan ng kwarto at bumaling kami doong lahat,pumasok ang babaeng doctor "Buenos días(Good morning)"bati niya sa among lahat at ngumiti ng matamis bago lumapit saakin napabuntong hininga muna siya bago nagsalita"la razón por la que te desmayaste es un susto extremo(the reason why you fainted is, extreme fright)"Aniya at bumaling sa hawak niyang papel

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

Bakit ko siya sinusuno— SPANK! Ang unang hampas ng sinturon sa puwetan ko ay nagdulot ng isang matalas at nakatitinging na sakit. Napatili ako sa sakit, ang mga kuko ko ay bumabaon sa kahoy ng lamesa. Sa sobrang sakit nito ay parang lumabo ang paningin ko dahil sa mga luhang sunod-sunod na umagos. Pinagdikit ko ang mga hita ko sakaling mapawi ang matalas na sakit.

sagitsit nito sabay irap. "Stop calling me, baby . . . Nagmumukha akong sugar baby mo. Call me babe . . ." Napaka-demanding nito but she found it cute. "Sorry na po ulit, babe . . ." Sa pagkakataon na 'yon, napangiti na niya ito. Dinakma ng lalaki ang kaniyang ulo at saka bahagyang ginulo ang kaniyang buhok. "Pasalamat ka talaga, Lichauco, dahil sobrang mahal kita."

Napakapit naman ako sa bakal dahil sa bilis n'yang magpatakbo. "Dahan-dahan, baka madisgrasya tayo!" paalala ko dahil sa isang maling galaw ay pwede kaming mamatay. Sa halip na pansinin ako ay mas lalo n'ya pang binilisan ang pagpapatakbo. Napakapit na lamang ako ng husto. Pumasok kami sa isang gubatan, masyadong masukal ang paligid at maputik kaya naman halos tawagin ko na ang lahat ng santo at nagdadasal na sana buhay pa kami pagkatapos nito.

sabi ni Rica " Ligaw lang naman eh ". kulit naman ni Mackoy Bakit ba hindi ito makaintindi? Baliw na baliw na talaga toh kay Rica. " Ay..basta tumigil ka! ". sabi naman ni Rica " Aish! ". tanging na usal ni Mackoy " Eh ikaw Fatima single kaba? ". sulpot ni Miguel na nakangiti " Oo pero ayaw makipag Miguel ". hahahaha

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."