Sanity In Tagalog Novels & Stories

dagdag na saad pa niya sa mga ito. Anong hindi mo alam. Sandy Wag mo sabihin sa amin na may malalim pang dahilan,wag mo'ng sabihin na love At first sight ka sa Governor ng Quezon. Turan ni Maryel sa kanya. tinatawag nilang love at first sight ohh in Tagalog ay unang pag kikita may pag mamahal na Agad segunda naman ni Ate Melanie. "Yeeeeahhh ", tili nang mga kaibigan niya Sabi na nga ba eh my pag tingin ka rin kay Gov. natatawang wika ni Jhane na parang kinikilig.

saad nito at nag tawanan muli sila "Ano pang hinihintay niyo, kunin niyo na yang babaeng yan at itali" saad nito at dali dali naman silang papunta saken. Sa sandaling ito wala akong ibang choice kundi tumalon sa bangin kahit na alam kung dagat ang babagsakan ko at hindi ko alam kung mabubuhay pako dahil hindi ako marunong lumangoy basta ang mahalaga hindi lang ako makuha nila.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

"If reincarnation is possible, baka nagkita na nga talaga tayo." Hindi niya maintindihan ang sarili kung di maiwasan tumitig kay Gabriel. Na-realized niyang ngayon lang natitigan ito ng husto at ng ganoong katagal. Mga ilang sandali ay kaagad nagtanong ito sa kanya. "Ano sa tingin mo 'yong minor plot sa chapter na 'to, ayos ba?"

tawag sa akin ni Sage na nagpalaki ng mga mata ko. “P-Pogita?” “Taksil ka talaga, Tabitha! May endearment na pala kayong g*ga ka!” maktol ni Basilyo. “M-Melabs? W-What’s the meaning of this?” tanong ni Mario Jose na sa unang pagkakataon ay tumama s’ya sa english. “Bakit?” pabulong kong tanong kay Sage. “Open your mouth.” “B-Bakit?”

My stupidest method to lessen the drama. “Hundred and four, or nearer—kapag wala ka sa paningin ko, dinudumog na ako ng pag-aalala. Yeh, I’m bullshitting myself, but I’m just after your safety. How will I be your sanctuary kung wala ka palagi sa paningin ko?” Hirap niyang salaysay. I sighed. I long and audible. “Santayana needs you.” Tipid ngunit malaman. Enough reason para hindi na siya magdalawang-isip na bumalik ng probensya.

Sabi ko " We apologize your Highness." Chorus nila at saka pa tumahimik Bumuntong hininga ako bago nagpatuloy. " Now let's try this again one more time and please take it easy. Hindi ako si Satanas na maririnig lahat ng mga kalokohan nyo." Sabi ko pero syempre hindi naman maiintindihan ng iba dito ang huli kong sinabi dahil iba't ibang lahi naman.

seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinatahak naming daan ay hindi ito ang way pauwi sa bahay. Kasalungat iyun kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng pagpapanic “Teka lang, teka lang, ano ito? Saan mo ako dadalhin? Mr. Fulgencio,kung ano man ang iniisip mo, huwag mo nang ituloy ha?” kinakabahan kong bigkas.

matigas na aniya dito. Kitang-kita niya ang sakit sa mga mata nito at ang pamamasa ng mga mata nito. Pasimple itong yumuko at mabilis na pinunasan ang luha. Nang mag-angat ito ng mukha ay nakangiti na uli. Isang pekeng ngiti. Dahil alam niya sa likod ng ngiting iyon ay may nakatagong sakit. "Alam ko namang kaya mo... kaya lang, Sab... ako yung may hindi kaya. Hindi ko kaya, S-Sab... "

"Miss Santos, you mean to say, binato ka ng cellphone, kaya ka humawak ng kaldero?" “Yes, Your Honor! Kasi grabe sya, makasakit! Masakitan ako, as in! Murag gipatay ko ba!” Ano raw? Napatigil ako. Did she just—was that even Tagalog? "Miss Santos, Tagalog. Please." Pilit kong pinakalma ang sarili ko, but at this point, I was already regretting taking this case. “Ah, eh, ano po, ang sakit talaga kasi! Yung parang tinusok ang heart ko, pero sa ulo po pala natamaan.”