Romans & histoires Sasuke The Last Wallpaper

"May burda iyon sa bahagi ng kaliwang dibdib." Kinalkal ko ang buong aparador niya pero wala naman ang kamisong sinasabi niya. Paglingon ko sa kanya ay abala pa rin siya sa pagkakalkal niyon sa mga damit na nasa kama niya. Napasulyap ako sa ibaba ng kama at may isang puting tela roon kaya pinulot ko ito. "Ito po ba 'yon? May simbolong tuldok kuwit sa bahagi ng kaliwang dibdib?"

Ako lang ata ang hindi alam kung anong meron. Nang makarating kami sa isang sliding door, one of the men ahead pushed it open, revealing a dimly lit room. The first thing I noticed was the long wooden table at the center, low to the ground, surrounded by traditional Japanese floor cushions instead of chairs. The entire room screamed power and authority, much like Ryu's office. The walls were lined with intricate wooden panels, and in the far end, a small alcove displayed a single katana mounted on a stand. And not only that.

Ang huling linya niya. “At tulad ng sinabi ko, hihintayin kita sa dulo… pero hindi kita pipilitin na piliin ako.” Zech Chartreuse. The monster I loved. And maybe… the only man who ever truly loved me back.

Carlos Jasper Jr POV Nakaupo ako ngayon sa side chair habang nilagay ko ang siko sa ibabaw ng lamesa. Pinagmamasdan ko ang bagong Yaya ko na abala sa pagluluto, nakabun ang buhok at may mga nakalugay parin na hindi na niya tinatali, habang may black apron na suot.

saad nung guard at hindi na pumasok sa loob ng pinto kasabay namin. "Tara," saad ni Eun-ji. Pinihit niya ang pinto and to my surprise, this is not just some typical door. May nagflash na hologram at may lumabas na isang matandang babae na nakasuot ng traditional Japanese dress. "Password," saad nito na ikinagulat ko ulit! Grabeng security naman 'to. Magpapanic na sana ako kasi hindi ko naman alam ang password at baka kung ano pang password ang hinahanap nitong matandang hologram na ito—

Dito, ang bawat gamit ay may saysay, ang bawat sulok ay may disenyong pang-seguridad. Naupo si Ally sa tabi ni Spencer sa leather couch. Tiningnan niya ang paligid—ang high-tech na paligid na tila hindi angkop sa nakaraang buhay ni Spencer. "Bakit mo ito ginawa para sa amin? Alam kong malaki ang mawawala sa 'yo kapag nadamay ka sa kaso ng daddy ko."

Naiwan si Janissa sa sofa at doon nilibot ang paningin sa mga kasangkapan, halatang panlalaki ang mga desinyong nandoon, medyo may pagka-japanese ang style ng bahay, since maraming mga nakasabit na wall decor na nakasulat ng hirigana letters. Sa isang banda naman ay ang isang divider shelves na kinalalagyan ng iba't-ibang klase ng samurai na nakadikit sa wall. Hanggang dumating ulit si Sykiah dala ang isang first aid kit box. Umayos siya sa pagkakaupo. "Hapon pala ang napangasawa mo," aniya rito. Lumawak ang ngiti nito saka pa nagsalita.

Kaya napatingin ako kay Sushi. "Sushi, kill them all. All demons will die." Matigas na utos ko kay Sushi. I have a strange look in every demon and I wanted to exterminate them all at once. Agad na sinunod ni Sushi ang kautusan ko. Nakatayo ako at hindi na gumalaw. Biglang lumiwanag ang buong paligid ng palasyo nang nagsimulang magsilabasan ang mga kaluluwa ng mga demons na ngayon ay hinihigup ni Sushi.

"Ang gwapo ni spiderman diba? " Tahimik lang ang Yakuza." Another one to be dispose? " Itinupi niya ang underwear ni Andromeda. Mga mapupulang rashes na naman ang naipinta sa makinis na hita ng kaniyang asawa. Ayaw ng Yakuza na nadudumihan ang balat ng kaniyang asawa. Ayaw niyang may nakikita itong mga marka bukod sa kaniyang iniiwang mga marka. Tuluyan ng ibinaba ni Cain ang underwear ni Andromeda. May pamumula na naman sa maselang parte ng katawan nito.

Sa tuktok na floor ng Pothole Hotel, sa loob ng presidential suite. Si Sakura Miyamoto ay wala pa ding kulay sa kanyang mukha matapos magpalit ng damit. Kahit na matapos na magshower ng mainit, ang kanyang katawan ay hindi matapos sa panginginig. Malinaw niyang nararamdaman ang kagustuhang pumatay ni Harvey York kahit na siya ay nasa kabilang dulo ng screen.