Scared Eyes Mga Nobela at Kwento

Pinahiran niya agad ang dugo at binigyan ako ng napakasamang tingin. I was not afraid by his stare for little did I know, I am much capable of sharing death glares but I am afraid by how his face works. For if I were to detailed his face, what's scary in it is that scar located on the side of his lips. It's not really visible but that makes him looked like rapist, joker I presume. Though he's also handsome but I just don't like by how the way he smirked. It brings thrill out of me really.

Ang lalim ng tingin niya, para bang nababasa niya ‘yung parts ng sarili ko na pinipilit kong itago. “I’m scared,” bulong ko. “Me too,” sagot niya, mabilis. “But not of the threats. I’m scared of what I’ve already done to you. And what I might still break if I’m not careful.” Dahan-dahan siyang tumayo at lumapit. Tumingin ako sa mga mata niya—those soft gray eyes na dati akala ko walang pakiramdam. Pero ngayon, punong-puno ng pagsisisi, ng lambing, ng… pag-aalaga.

Narinig ito ng lahat at ramdam nila ang malamig na hangin na dumaloy sa kanilang mga buto. Pagkarinig nito, biglang nag-iba ang ekspresyon ni One-Eyed Jack. Nanlaki ang kanyang kaisa-isang mata, at ang takot ay bumalot sa kanyang mukha. "Ikaw, huwag kang gagalaw!" Nanginginig ang boses niya habang iniutos ito kina Medusa at sa iba pa, kitang-kita ang hindi maitagong takot.

"You're scaring me." Hindi niya kailangang lumingon para makita ang ekspresyon nito. Alam niyang nakakunot ang noo nito, ang mga mata ay puno ng pag-aalala, at ang labi ay nakatikom sa tensyon. Si Zach kasi—oo, siya 'yung tipo ng tao na laging kalmado sa kahit anong sitwasyon, pero kapag tungkol sa kanya? Nagpapanic ito sa loob.

I laid down and closed my eyes until I went to sleep. I hold his hand tightly, scared of letting go. Sa oras na bumitaw ako ay paniguradong mapapasama ako sa pagkakahulog. I don't want it to happen pero nakita kong kapag nagpatuloy ako sa pagkapit ay baka sya naman ang mahila ko at magkasama kaming mahuhulog. Umiling ako at tumingin sa kanya. He shook his head, "Don't you give me that look! Don't loosen your grip! please." I felt fear in his voice. He looked at me with his dark and brooding eyes.

he called, trying his very best to catch mt eye. Sa huli, tumingin ako sa kaniya at nakita ko ang mga mata niyang pumungay. I can see the worry and fear in his eyes trying to hide behind his pupil. Pero kahit anong gawin niya ay nakikita ko parin ito. “Are you calm now?” I asked softly. Naramdaman ko ang paghinto niya sa aking biglaang tanong. He blinked twice and gently shook his head.

Tanong niya na pilit na nagpakanormal kahit na katakot-takot ang pagkabog ng kanyang dibdib. "I doubt anyone would dare to ride the elevator with me. They're terrified of me; they bow their heads and cower just at the sight of me, their tails tucked between their legs. I can sense their fear in my presence." He said with a serious tone, "Unlike you, you're the only one who's had the courage to ride the elevator with me. You're the only one bold enough to stare back at me now, without a hint of fear in your eyes. You're the only one who doesn't tremble at my gaze."

Ngunit dahil sa pag-iisip na iyon, na-miss niya ang malalim na pagsinta na walang katuturang namumulaklak sa mga mata nito. Nang tumingala si Travis, nakita niya ang isang screen na sumasaklaw sa buong dingding. Ipinakita sa screen ang pambungad na eksena ng isang horror movie. Ang simula ng horror movie ay lumitaw na huwad at walang anumang tunay na takot. Ngunit ang babae sa kanyang mga bisig ay takot na takot na hindi siya naglakas-loob na tumingin sa kanya sa pamamagitan lamang ng marinig ang mga sound effect. Talagang iniwan nito ang isa na hindi makapagsalita.

putol-putol kong paalala. Scared. Iyon ang nakikita ko sa mukha niya. Bakit siya matatakot? Ang kilala kong Achira, walang kinakatakutan. I closed my eyes. I am so tired. "S-sorry... nakakataranta kasi!"

I asked him. Tumingin siya sa akin. Hindi naman siguro tama iyong nakita ko sa mga mata diba? The way his eyes look at me yun ang tingin niya sa akin ng gabing yun, yung gabing may nangyari sa amin. It's not gonna happen again. No. "Hey, your scarring me." Hinilot niya ang kanyang sintido at umiwas ng tingin sa akin. "I'm sorry. I'm just not feeling better right now."