Scared Eyes Mga Nobela at Kwento

puno ng takot at pangamba ang kanyang bosses habang nakatingin sa binata na papalapit sa kanya. The fear in her eyes was palpable as she gazed at the man approaching her. Her heart racing, she felt an overwhelming urge to turn and run, to find a place to hide where he couldn't reach her. Her legs trembled beneath her, as if ready to sprint at any moment, but her body seemed frozen in place, unable to move as the man drew closer and closer. The sound of his footsteps echoed in her mind, heightening her sense of dread. Would she be able to escape, or would he catch up to her? The fear paralyzed her, leaving her trapped in a moment of sheer terror.

Kita ko din ang pagsisisi at awa sa mga mata niya. "I remember, I was crying hard, calling you and Papá. He was so mad at me. He told me you are not coming and he'll gonna ra—" " I saw in my dreams that he slapped me. I was still tied in the chair when he did that. I couldn't see his face but I saw his eyes Kuya. His eyes were like of evil. And his voice, I can still remember that voice and it scares me. I cried and begged to him but he show no mercy."

Patuloy ko pa tsaka tumayo "Anyway, thank you for letting me see bloods again. After a years, I finally get a chance to feel this feeling again. That's why I'll give you a very quick death." Dagdag ko pa Kitang kita ko kung paano mas lalong gumuhit ang takot sa kanyang mukha at mata ng mapatitig siya sa mga mata ko. Alam kong nag-bago na naman ang kulay nito kahit na may suot akong itim na contact lense.

Hunter 11: Golden-Yellow Eyes “We promise, you’ll enjoy what we will gonna do to you tonight,” bigla naman akong kinalibutan dahil sa sinabi ng isa lang kasamahan nila. Nakaramdam na ako ng takot dahil sa kanila. They know that I am just a mere human that’s why they scaring me and it is working! I know they can kill me instantly and that makes me more scared. But then, I was trained to be a warrior that’s why I won’t let these scumbags touch even the tip of my hair!

Nanlaki ang mga mata niya habang bahagyang namutla ang mukha. Parang hindi siya makapaniwala na ako ang kaharap niya. While me? Mas lalo lang akong natuwa. Slowly, a dangerous smirk formed on my lips habang diretso ko siyang tinitigan. Then I mouthed the words slowly. “Scared....?"- Agad siyang umiwas ng tingin at napayuko. But it was too late. Nakita ko na ang kaba sa mga mata niya.

Tila sasabog na ako sa sobrang init at pagnanasa nang magtama ang aming mga mata. "My mate," bigla akong nakarinig ng tinig sa loob ko. Kasabay no'n ang hindi ko maipaliwanag na sakit na parang sasabog ako at may gustong kumawala na halimaw sa loob ng katawan ko. Hindi ko siya kayang kontrolin, sobrang napakalakas niya. Nakita ko ang pagkagulat sa mata ng kalaban kong may ekis habang nakatingin siya sa akin na unti-unting nagpapalit anyo. Ramdam ko ang sobrang takot sa kanyang mga mata ng makita at makilala kung sino ang lobo ko. "Fenrir!"

Hindi siya nakakilos nang bigla itong umungol at bumalikwas, pumapaibabaw sa kaniya. Ang mga mata nito, hindi iyon mga mata ng lalaking nasa tamang huwesiyo. His pupils are enlarged and glassy. Naglalawa roon ang pagnanasa. Nakadama siya nang takot pero kung hindi niya yayakapin dito si Louven baka lumabas ito at hanapin si Laurice.

Naranasan ko ang kamuhian, katakutan at ang saktan dahil sa kulay lila kong mga mata. “Hindi na po ako umaasang may makikipagkaibigan po sa akin, Father. Mula noon po kasi natatakot po sila sa mga mata ko pong ito. Sabi nila, pambihira daw po ang mga mata ko. Kaya po ang tawag nila sa akin ay Adang Halimaw,” ang kwento ko kay Father. Tiningnan ni Father ang mga mata ko. Sa halip na matakot ay bakas pa sa mga mata niya pagkamangha.

Lumambong ang bilugan nitong mga mata pagkakita na ang mga cookies na kaniyang pinaghirapan, ngayon ay nakakalat na sa sala. At ang dismaya sa mga mata nito ay napalitan ng takot nang makita ang pares ng mga paa na nasasapinan ng mamahaling tsinelas. Unti-unti itong nag-angat ng ulo, atsaka puno ng takot na mabilis na tumayo buhat sa pagkakasubsob.

Tanong ko pa. Laking pasalamat ko nga dahil wala akong third eye at hindi ko makikita ang mga laman lupa. Kaya natural, hindi ko talaga makikita o mararamdaman yun. "I don't know. Though, they look like demons but they don't feel demonic. Yes, they are scary to look but not demonic." Sagot ni Cayden.