Scarlet Heart Ending Novels & Stories

Napasigaw ako nang bigla nya akong binuhat. “Renzo, ibaba mo 'ko!” Gumalaw galaw ako para mabitawan nya ako, pero sadyang mahigpit ang pagkakakarga nya sa akin. “Renzo, isa!” Saka nya lang ako ibinaba nang nasa pampang na kami. “Hindi solusyon ang pagpapakamatay, Scarlet!” his voice thundered. Hinabol ko muna ang aking hininga, ganoon din sya, bago ko sya tingnan ng sobrang sama.

Niyakap niya ito ng mahigpit upang malaman nito na hindi siya nag-iisa ngunit sa kabila niyon ay ang mga konklusyon na halos ikasabog na ng kaniyang isipan. Tumagal sila sa ganoong ayos ng halos isang oras bago tuluyang huminto ang ulan at nawala na ‘rin ang kulog at kidlat. Humiwalay na ‘rin si Scarlet sa kaniya at nagyaya nang lumabas pero pinigilan niya ito sa pamamagitan nang paghawak sa kamay nito. Parang nakukuryenteng inalis iyon ni Scarlet at tinignan siya ng masama.

hindi niya mapigilang angil dito. Marahas itong bumuntong hininga. Mabilis na umupo at kinabig ang bewang niya. Hindi siya nakakilos noong dumantay ang pisngi nito sa balikat niya. Mabibigat itong huminga sa bandang leeg niya na tila doon kumukuha ng lakas. "It's over, Scarlet. She's dead," mahinang bulong nito. Nanlamig siya, "D-id you kill her?"

“That’s on me. But when I saw you with him… I panicked. Because it’s you, Cress. You’re not just anyone—you’re you. And when you walk into someone’s life… you change things. You always do.” Napayuko si Cressida, hawak ang sariling kamay. Hindi niya alam kung paano haharapin ang bigat ng mga salita ng kaibigan. Totoo, hindi niya maikakaila ang kakaibang saya na naramdaman niya sa presensya ni Evander. Pero ngayon, narito si Scarlette—ang matagal niyang kaibigan—na hayagang umaamin ng damdamin para sa parehong lalaki. Nagtagal ang katahimikan. Hanggang sa marahang nagsalita si Cressida. “Scarlette… I don’t want to hurt you. He’s your choice, your heart. I… I won’t get in the way.”

Habang patuloy sa pag-angkin sa dalaga, tumulo ang luha ng dalaga na puno ng galit sa kanyang puso. Lahat ng paraan ginawa ni Karlito para lang masarapan ang dalaga. Dahil sa drugs na inihalo niya sa inomin nito nawala na din sa sarili si Olivia at sumabay na din ito sa indayog na ginawa ni Karlito. Naputol ang alaalang iyon ng matanda ng tumunog ang doorbell.

I murmured. Tumaas ng bahagya ang kilay ko nang tumayo si Aiden at lumuhod sa harap nya. Huminto ako sa gilid, katabi ng banda. "Will you marry me, Scarlet?" tanong nito habang nakatitig sakan'ya. Tumulo ang luha sa mata ni Scarlet. Mariin kong kinuyom ang aking palad. "Yes, I will." Umukit ang ngisi sa labi ko kasabay ng paghigpit sa pagkakahawak ko sa bulaklak.

Naiiyak naman ito, kitang-kita ang kaniyang mga mata kahit natatabunan ang kaniyang mukha ng belo. “Scarlet Hart Berkshire, I love you so much. I promise to laugh with you, cry with you and grow old with you. I will cherish and love you, support your dreams and to respect our differences. I will be by your sides through ups and down. We do have a lot of trials encountered before but I promise that I will always be by your side. I will give everything to you, take this ring as my heart and soul. Let this ring be the witnessed that I am yours and I chose to be with you forever, till death do us part. I love you so much.” Rinig ko ang paghikbi ni Scarlet kaya agad kong pinunasan ang kaniyang pi

“Mula noon minahal mo na siya, alam ko lahat ang kaya mong gawin para mapa sayo siya. And then you win, naging asawa mo si Zane. Halos lahat ng tao sa mundo ay gustong maging kayo, but may isang Pening na dumating, kaya kahit nag-asawa na kayo, hindi ka pa rin mahal ni Zane, ikaw lang ang nagmamahal sa kanya,” “Isab—” Hindi ko napatuloy ang pagsasalita ko because she raise her palm. “Let me finish Scarlette, maraming beses mo akong tinatalo Scarlette but I always win the heart of Zane. Nagmahalan kami alam mo ‘yon nagbunga ang pagmamahalan namin. Then once upon a time ewan ko pero baka nabagok ba ulo mo o may na kain ka, you gave up. Isinuko mo ang matagal mong pinaglalaban.”

Sobra siyang nasaktan dahil sa mga pangyayaring iyon na halos isisi niya pa noon kay Jossa. Somehow, he suffered a lot because of his so much love for her. But strange, that despite being hurt because of Jossa, Lemuel couldn't deny the fact that it was only her... only Jossa could heal his scarred heart... THE END

Sa isang kamay niya ay may hawak na bouquet ng pulang rosas. Nag-rigodon ang puso ko nang doon pa lang ang tingin ko sa bulaklak. Pakiramdam ko ay kakulay na ng pisngi ko ang hawak ni sir Tristan na boquet. Hanggang sa nilipat ko ang tingin sa mukha niya. At doon nagtagpo ang mga mata namin. Parang huminto ang ingay sa paligid. Hindi ko alam kung ako lang, pero pakiramdam ko ay kami lang ang nasa sala. Walang Mama. Walang Papa. Walang Sir Thomas. At wala ang iba pang naroon na hindi ko na alam kung sino sino pa sila.