Scary Ghosts Novels & Stories

Lahat ng narito, halos hindi na makatotohanan. Not even in my wildest dreams that I thought I'd see men like those Fritz had faced on the library. Ang library. Napahinto ako at nanlalaki ang mga matang napatingin kay Fritz. "Hala 'yong library! Si Mariz!" Umiling si Fritz saka tinapik ang balikat ko. "Reality has layers, Ria. That fight happened o the second layer. The part where no normal eyes see. Huwag kang mag-alala. Sa paningin ng mga mortal, walang gulong naganap."

Talagang aabutin pa siya ng gabi kapag maglalaro rito. "Hindi ka matatakot sa multo baby?" I asked. His forehead narrowed, "Mommy, hindi naman totoo ang ghosts, e" saad niya. Hindi rin madaling takutin 'tong anak ko. Naalala ko noong una ko siyang makita. Kahit malalim na ang gabi ay mag-isa siyang bumaba sa kusina dahil nagugutom siya. Dalawang tao pa lang siya doon pero matapang na.

Hindi niya kayang sundin ‘yon. Hanggang sa dumating ang araw na bigla na lang siyang na-ghost. --- Walang kahit anong text. Walang tawag. Walang paliwanag. Walang paalam. At doon nabuo ang galit at sakit sa puso ni Moon. Hindi man lang siya binigyan ng kahit kaunting paliwanag. Hindi sila naging totoong mag-jowa, oo. Pero may naramdaman sila. Alam niya 'yon.

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.

Gosh I'm scared of ghost! "Are you scared?" Nagulat si Blaire ng bigla itong magsalita at natawa naman Ang lalaki dahil bahagyang napatalon si Blaire sa gulat. "GOSH! DON'T SCARE ME LIKE THAT!" Gulay na Sabi ni Blaire at napahawak sa puso nito. Nagulat siya sa lalaking ito dahil ganitong Oras pa siya mag ppakita rito kung kelan 11pm na.

Nanlalamig ang buo kong katawan at pakiramdam ko ay aatakihin na ako sa puso dahil sa sobrang takot. Hindi ko kayang maipaliwanag ang mga nangyayari. I never believe in ghost, monsters and any supernatural beings. They are just from folklores and tales from ancient times. Pero ano itong nasa paligid ko? I can attest that this is not human, no human can be tall as her even in the world record.

"Hindi ka po takot sa ghost kase hindi mo kami kasama sa gabi?" Natawa si Renz. Naalala ang unang pag tatagpo nila ni Cheska kung saan napag kamalan nya itong multo. "I'm not afraid anymore, 'cause I can find some precious treasures in the scary things" maka hulugang ani nito. May humahaplos sa puso ni Cheska habang pinapanood ang mag ama. "H'wag kang pasaway kay mommy okay?" Tango lang ang tugon sa kanya ng paslit.

Ito na mismo ang lumalapit sa sariling bangin. Hanggang sa bigla siyang nakaramdam ng panlalamig. Hindi dahil sa nalalapit niyang pagharap sa pusher kundi sa isiping baka may multo ang lugar. She’s not really afraid of ghost but it’s all because of the general! Ikinuwento nito sa kanya na may nagpapakita raw na lalaking may pugot na ulo sa lugar na ito.