Scary Ghosts Novels & Stories

I couldn’t even decide if I was supposed to be scared or amused; honestly, it just felt like my insides were turning over, like I was about to swallow myself. “Ouch! Stop! Aray! P*tangina!” sigaw ni Ryder habang patuloy na dinidepensahan ang sarili laban sa uwak. “Thana! Thana! Ackk! Ack!” — usal ni Ghost nang paulit-ulit. “Yes! My baby. Buhay siya, Ghost, di ba?” tugon ni Ryder, nanginginig ang boses. Hindi diretsong sumagot si Ghost, pero paulit-ulit niyang binanggit ang pangalan ni Thana—sapat para magbigay pag-asa kay Ryder.

Kaming dalawa na lang talaga. Tahimik si Penumbra. Tila may iniisip na kung ano. “Do you believe in ghosts, Peachy?” tanong niya na hindi man lang tumingin sa akin. Napakunot ang noo ko. “Ghosts? As in multo?” Tumango siya. “Yeah. Spirits. Lost souls.” “Why?” tanong ko habang inihilig ang likod ko sa damuhan. “You sound serious.”

Bakas na ang takot sa mukha nito na siyang ikinalinga pa niya sa paligid dahil sa paraan ng pagmamasid nito sa kapaligiran. Kaya naman, sa halip na magtanong tumahimik na lang siya at nagpatuloy na sa paglalakad hanggang sa tuluyang matuon ang pansin sa mga punong umuugoy kaliwa’t kanan, animo’y nagsasayawan at nagbibigay puri ang mga ito. Kung ibabase ito sa pelikula, para kang nasa ghost city kung saan naglalakad ka sa loob ng kagubatan na puno ng mahika. Makikinita rin dito ang kakaibang aura ng paligid na siyang maaring magdulot ng kakaibang takot pero nakaka-excite na pakiramdam.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa utak ko at nagtago ako sa likod ng malaking kama. I sighed quietly. Someone closed the door and I heard footsteps making it's way to my direction. Unti unti akong sumilip dahil hindi naman multo iyon. Ghosts don't have footsteps! "Hi," I said as I stood up. "Shit!" sigaw niya at biglang napahawak sa dibdib niya. Nanlaki ang mga mata ko. "Oh my, god! I'm sorry! I didn't mean to startle you," paghihingi ko ng tawad.

Parang gusto na rin niya pumunta sa langit . Parang naghahalucinations si Helen dahil nakikita niyang nasa harap niya ang Doña at inaabot ang mga palad nito . ''kunin niyo na po ako !'' tumango ang matanda sa kanya at akma ng pupunta sa taas ng tulay si Helen .Isang hakbang nalang mahuhulog na siya sa tubig .Dahil sa pagod at sakit na kanyang nararamdaman ay naghahalucinations na ito .

Heheh “Yiee, umiibig ka na ba, baby brother?“ pang-aasar ko sa kaniya. Mukha naman siyang nagulat. Agad niyang iniiling ang kaniyang ulo. Tiningnan naman niya ako ng masama. Kung hindi ko siya kilala ay baka natakot na ako. Nakakaintimidate naman kasi siyang tumingin, kaya siguro walang naglalakas loob na lumapit sa kaniya. Marami namang mga babae ang nagpapakilala pero lagi silang nat-turn-off kasi tititigan lang sila ng kapatid ko pagkatapos ay iiwang nakatulala. “Shut up, Ate. Baka marinig ka niya.“ pagsusungit niya sa akin.

Lumapit si Deiji sa dalawa saka ipinatong ang mga braso sa lababo. "Si Myrna kasi! Ang daming hanash! Panay kwento saakin ng nakakatakot tapos bigla kang sumulpot!" Pagdadahilan ni Bianca matapos siyang bigyan ng sign ni Myrna na wag sasabihin kay Deiji ang pakay nila mamaya kaya naman nagawa niyang mag isip ng idadahilan. Deiji knows how scares Bianca when it comes to ghost and any horror story kaya naman ay agad napaniwala ng mga ito si Deiji.

"Sa timog naman ang Necropolis, isang abandon island, lugar ito ng mga patay na tao. Doon ka makakakita ng mga zombie, ghost at naglalakad na kalansay. Walang nagtatakang pumunta doon dahil oras na mapunta ko doon maaring hindi ka na makalabas ng buhay." Agad na inisip ni Zaira na hinding-hindi siya pupunta sa lugar na yun, maalala lang niya ang mga zombie na umatake sa kanila ayaw na niya agad sa lugar na yun. "At ang pinakagitnang bahagi ng Outlandish ay ang Occult, ang lugar kung nasaan tayo ngayon. Ito ang pinakamalaking sa anim, lugar ito kung saan tahimik na namumuhay na magkakasama ang mga werewolf, vampire, wizard, witch at human. Pantay-pantay ang lahat dito at ang pamamalakad dito

Napainom na lang ng tubig si Mama dahil sa sinabi ng bata. Hindi niya magawang pagsalitaan ito pabalik dahil alam niyang bata ito, e. "Seya, that's not true. Ghost can't harm us," paliwanag naman ni Mama. Umiling-iling si Seya. "Some ghost can harm us in different ways. It's either they possess someone's body, they make noises to make us scared or worst... they will throw some things to you."

His face doesn't have an emotion, or more like he's not capable of giving one. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. It's been so long and I only have little memories about them. Ngunit hindi ko maitatanggi na natutuwa ako dahil nakita ko silang muli. But something occurred in me. Why am I seeing them...when they are already dead? It's always a bad omen if you will someone who died or even you dream of them. Bigla akong nakaramdam ng kaba. This only means that they are... ghosts. But they don't look scary so I disregard my fear. But I am puzzled, why are they here and talking to me.