Scary Ghosts Novels & Stories

naiiyak na sambit ko. Wala sa plano ko ang umiyak kahit natatakot ako pero ngayong nasa harapan ko na siya, hindi ko akalaing maiiyak ako. I’ve never been so afraid of ghosts. Pero hindi ko maipaliwanag iyong kaba ko kanina. I never thought that ghosts exist but for a time, I did. Nag-aalala naman ang tingin na ibinigay niya sa akin. He cupped my face using his hands and wipe my tears away.

(R-18) Explicit scene, and murder in the story⚠️ ------ WHITE POV Lakad takbo ang ginawa ko pagkaparada ng pick-up ko sa parking lot. Kumukulo ang dugo ko sa subrang inis sa superior ko. Napagkasunduan na namin na huling assignment ko, ang Cebu undercover ko last week. Pero heto siya ngayon at ia-assign ako sa mas malaking assignment. I recieved the email on my way to our house. Na kahit nasa harapan na ako ng gate namin ay iniliko ko ang aking sasakyan para lang puntahan siya ngayon.

saad ni Irine kaya umiling ako sakanila. "No! I really saw a white lady! I saw her scary half face! UWAHHH ANO NAMAN MAGAGAWA NG PANANAKOT KO SAINYO DIBA! TOTOO NGA BELIVED ME!" pagsusumbong ko at lumapit naman si Dad na kinuha ako. "You should go home to rest Misaki-" "Ayaw ko!" parang bata kong sigaw sa takot. Napalingon ako sa bintana at nakita ang puting mabilis gumalaw na parang may hinahabol. Maliwanag na ang sikat ng araw pero nas alabas ang... isang g-ghost naman-

nauutal kong tugon. Inilapit niya bigla ang kaniyang bibig sa tainga. "Did you see something that scarier than ghost and death?" his voice frozed me in horror upon realizing that he might see it too. He slowly pulled away his lips from my earlobe. "Have you seen them too?" I questioned but he just chuckled. "Yes, but let them do their dirty things." I cleared my throat and this is really embarrassing!

Ngunit ang mga huli niyang sinabi ang nagpahinto sa akin. He didn’t kill my granny… He didn’t kill my granny… My heart beats faster when a ghoul appeared in our side. Tulad ng nasa panaginip ko, mapupula ang mga mata nito. Ang mga ghoul ay isang evil spirit kung saan kinukuha nila ang mga kaluluwang namamatay. ‘’At last, I will have your soul poor human…”. Pilit nitong kinukuha ang kaluluwa ni Xylon but then, a soul reaper appeared too. Two soul reapers to be exact.

Ginawa niya ang lahat para mawala ang kanyang takot at tumahimik si Gerald bago magalang na sinabing, “…Magandang araw, sir. Isa akong kalahating tao at kalahating ghost cultivator na dumating para hiramin ang Phangrottom Talisman para iligtas ang lahat ng kaluluwa sa mundo... Namatay na ang anaconda at ang ibig sabihin lamang nito ay ang malaking pasukan ng ghost world ay bukas na…” “Hah! Nangyayari lamang ayon sa tadhana! Iyon ang dahilan kung bakit walang magbabago kahit makuha mo ang scepter! Dahil bukas na ang pasukan ng ghost world, sigurado ako na napakalaking pagbabago na ang naganap sa mundo. Makikita mo na may malaking pagbabago sa sandaling bumalik ka sa totoong mundo!" ngumisi si

The tenants are still there but look terrified. Ilang sandali bago napansin ni Gabriel 'yon. All are looking up, eyes shut on the air, trembling. The angry Darren also stops and sets aside his anger when he realizes that the crowd is full of silence. "Ghouls?" he uttered. Nagugulumihanan man ay napagtanto niya pa rin na ang mga lumulutang sa ere na nakaitim ay mga Afterlife Ghouls. "Fuck!" Hindi na nag-aksaya ng oras si Gabriel.

Dahil sa alikabok at lawa ng mga gagamba ay nagmistula itong horror house. That thought made me stop. Napalunok ako at unti-unting bumaling sa kanya. "What? Don't tell me that you're afraid of ghosts?" masungit niya akong pinagtaasan ng kilay at sinulyapan ang bahay nito na kung saan ako papatuluyin. "Pwede ba na... sa kalapit lang na kwarto mo ako manuluyan?" napakagat ako ng ibabang labi. With the age that I have now, I'm really afraid of those creatures.

Humakbang ako palabas pero hindi pa ako nakakalayo nang biglang may malamig na kamay na humawak sa aking balikat. Suddenly, an eerie whisper made its way to my ears, "T-Tulong." Dahil sa gulat, replexes ko na siguro iyon dahil hinablot ko ang kamay na nakakapit sa aking balikat at pinihit ito paharap habang tinutulak sa pader. "Araaay!!" Iyon ang tanging narinig ko dahil napapikit ako sa takot. I don't know, but I'm scared to see a ghost.

Kinakabahang tumingin sa kanya si Recca. "Nagtatago sila.." "At bakit?" pumameywang si Andy sa kaharap. "At itatanong ko rin kung bakit nawala kayo ng makita si Denum? Kung hindi siya yung pumatay sa inyo, bakit takot kayo sa kanya?" Napakagat ng labi si Recca bago hinawakan ang kamay ni Andy. "Denum is a pure evil. He can hurt any ghost even he can't see them, us."