Novel & Cerita Scary Ghosts

Kaming dalawa na lang talaga. Tahimik si Penumbra. Tila may iniisip na kung ano. “Do you believe in ghosts, Peachy?” tanong niya na hindi man lang tumingin sa akin. Napakunot ang noo ko. “Ghosts? As in multo?” Tumango siya. “Yeah. Spirits. Lost souls.” “Why?” tanong ko habang inihilig ang likod ko sa damuhan. “You sound serious.”

Bakas na ang takot sa mukha nito na siyang ikinalinga pa niya sa paligid dahil sa paraan ng pagmamasid nito sa kapaligiran. Kaya naman, sa halip na magtanong tumahimik na lang siya at nagpatuloy na sa paglalakad hanggang sa tuluyang matuon ang pansin sa mga punong umuugoy kaliwa’t kanan, animo’y nagsasayawan at nagbibigay puri ang mga ito. Kung ibabase ito sa pelikula, para kang nasa ghost city kung saan naglalakad ka sa loob ng kagubatan na puno ng mahika. Makikinita rin dito ang kakaibang aura ng paligid na siyang maaring magdulot ng kakaibang takot pero nakaka-excite na pakiramdam.

Nagpalit siya ng sapatos at pumasok, at nakita niya ang isang malaking ghost face na lumitaw sa higanteng screen sa sala. Mabilis siyang naglakad papunta sa sofa. Walang ilaw sa kwarto, tanging anino ng multo ang naaaninag sa manipis na kubrekama. Nakipagsiksikan si Isabella sa loob, nakabalot mula ulo hanggang paa, na tanging mata lang ang nakalabas. Ang tunog ng pagpasok ni Nicklaus ay ganap na sakop ng mga espesyal na epekto ng horror movie. Si Isabella ay matamang nanonood nang makita niya ang isang mukha na papalapit.

Napainom na lang ng tubig si Mama dahil sa sinabi ng bata. Hindi niya magawang pagsalitaan ito pabalik dahil alam niyang bata ito, e. "Seya, that's not true. Ghost can't harm us," paliwanag naman ni Mama. Umiling-iling si Seya. "Some ghost can harm us in different ways. It's either they possess someone's body, they make noises to make us scared or worst... they will throw some things to you."

His face doesn't have an emotion, or more like he's not capable of giving one. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. It's been so long and I only have little memories about them. Ngunit hindi ko maitatanggi na natutuwa ako dahil nakita ko silang muli. But something occurred in me. Why am I seeing them...when they are already dead? It's always a bad omen if you will someone who died or even you dream of them. Bigla akong nakaramdam ng kaba. This only means that they are... ghosts. But they don't look scary so I disregard my fear. But I am puzzled, why are they here and talking to me.

Masyado kaming malapit sa isat-isa at sapat na yon na magkaroon ng demonyo sa likod naming dalawa at batukan kami para maghalikan ang aming mga labi. Ramdam ko ang mahina at mabagal na mabigat na hiningang unti-unti nyang pinapakawalan. Napangisi ako dahil may epekto pala sa kanya ang gantong kalapit namin sa isat-isa.

Paliwanag naman ni Prince Flame. "Ano ba ang ghoul, mahal na prinsepe?" Tanong ni Guia. "Ang mga ghoul ay mga undead na sumasamba kay Lucifero na kumakain ng laman ng Fantasian at Fera." Sagot naman ng prinsepe.

saad ni Irine kaya umiling ako sakanila. "No! I really saw a white lady! I saw her scary half face! UWAHHH ANO NAMAN MAGAGAWA NG PANANAKOT KO SAINYO DIBA! TOTOO NGA BELIVED ME!" pagsusumbong ko at lumapit naman si Dad na kinuha ako. "You should go home to rest Misaki-" "Ayaw ko!" parang bata kong sigaw sa takot. Napalingon ako sa bintana at nakita ang puting mabilis gumalaw na parang may hinahabol. Maliwanag na ang sikat ng araw pero nas alabas ang... isang g-ghost naman-

Nanlalamig ang buo kong katawan at pakiramdam ko ay aatakihin na ako sa puso dahil sa sobrang takot. Hindi ko kayang maipaliwanag ang mga nangyayari. I never believe in ghost, monsters and any supernatural beings. They are just from folklores and tales from ancient times. Pero ano itong nasa paligid ko? I can attest that this is not human, no human can be tall as her even in the world record.

"Hindi ka po takot sa ghost kase hindi mo kami kasama sa gabi?" Natawa si Renz. Naalala ang unang pag tatagpo nila ni Cheska kung saan napag kamalan nya itong multo. "I'm not afraid anymore, 'cause I can find some precious treasures in the scary things" maka hulugang ani nito. May humahaplos sa puso ni Cheska habang pinapanood ang mag ama. "H'wag kang pasaway kay mommy okay?" Tango lang ang tugon sa kanya ng paslit.