Novel & Cerita Scary Thing

Tila ba sinasabi na bahala ako sa buhay ko. Nilingon ko si Drix sa aking gilid. Umiinom pa rin ito, at hindi ako tinatapunan ng tingin. Ramdam ko ang panlalamig niya sa akin. Sa buong buhay ko bilang makulit at magpaglaro, ngayon ako nakaramdam ng takot. Natatakot ako sa iniisip niya. Suplado siya sa akin, subalit vocal siya sa nararamdaman niya. Sinasabi niya kong galit siya o masaya. "Tara Blaze, tayo na ang sumayaw," napalingon agad ako sa puwesto ni Cleo.

Nagpatuloy lang siya sa pag-iyak na tila hindi maalis sa mata niya ang nakitang monster. “He’s scary!”

What a total scumbag. Takot sa sariling multo.

I heard some screeching sound from the outside, hindi na ako magtataka kung may bangga ang likod ko o basag ang tail light nitong SUV. I'm far from suicidal. How can you kill someone who's already dead and rotten on the inside? I'm the worst. Death loses its appeal to me a long time ago. I welcomed it with open arms. It's these bizarre feelings that I'm experiencing right now, that I am afraid of. This connection that she awakens in me. Pakiramdam na sobrang hiwaga gusto kong tanggalin ang ulo ko't itapon sa labas. "What?!" Asik ko sa telepono nang sagutin iyon matapos akong matulig sa tunog niyon.

Sa babae at sa video," Nang makarating ako sa loob ng kwarto kaagad kong isinara ang pinto at humarap sa kanya. Kung tititigan mo ng mabuti hindi mo kaagad mapapansin ang pagiging mapula ng mata ni Mika. Halatang galing ito sa labis na pag-iyak. Iniyakan nya yon? Stupid na nga weak pa. "Pwede ba, wag kang matakot sa squaty na yon," saad ko at inirapan sya. "How sure you are, that she won't do something bad to us?" she asked.

"Every person has a tender spot, where he or she feels pain most exquisitely." - Kilroy J. Oldster, Dead Toad Scrolls Chapter 15 Akala ko ako lang ang takot sa mga mata ni Fifth pero nang nakita ang pinaghalong gulat at takot sa mga mata ni Samantha ay napagtanto kong ganoon siya sa lahat. His dark heavy-lidded eyes are scary, lalo na kapag nakatuon ito sayo. I realized he can induce fear to anyone, just by looking at them, maybe because his air is so dark and menacing.

"Ugh! I hate that movie! Ever since I watched that movie when I was young, I always had a bad dreams of Sadako!" Hell, yeah! Sa lahat ng horror na napanood ko, 'yon ang pinaka-ayoko nang ulitin dahil subra-sobrang ang trauma na dinaan ko roon sa movie na 'yon noong bata ako. I feel like Sadako is just near me and always there, looking at me. Nang magtaas ako ng tingin, he just looked at me. Ngumuso ako lalo. "I'm just scared of that movie!" pag-amin ko.

I said while using my scary tome at diniinan ang pagkakawak sa kaniya na ikinasigaw niya sa sakit. I don’t care. I’m merciless right now. “Y-You! W-Who are you?” Rinig ko ang takot sa kaniyang boses na ikinangisi ko. “You, monster!” Muli niyang wika at mayroong panginginig sa kaniyang boses.

Mabilis itong lumabas ng silid. Naiwang mag-isa si Scarlett, ang kanyang nanginginig na kamay ay dumapo sa kanyang malambot at patag na tiyan. Parang hindi siya sanay. Nasanay siyang may hinihimas, may nararamdamang sipa, at may dinadalang buhay. Ang katahimikan ng kanyang sinapupunan ay nagdulot ng panibagong takot. "Ligtas ba sila?"

Heheh “Yiee, umiibig ka na ba, baby brother?“ pang-aasar ko sa kaniya. Mukha naman siyang nagulat. Agad niyang iniiling ang kaniyang ulo. Tiningnan naman niya ako ng masama. Kung hindi ko siya kilala ay baka natakot na ako. Nakakaintimidate naman kasi siyang tumingin, kaya siguro walang naglalakas loob na lumapit sa kaniya. Marami namang mga babae ang nagpapakilala pero lagi silang nat-turn-off kasi tititigan lang sila ng kapatid ko pagkatapos ay iiwang nakatulala. “Shut up, Ate. Baka marinig ka niya.“ pagsusungit niya sa akin.