Scary Thing Novels & Stories

Ang sobrang laki nito na nakaharang sa dinadaanan namin, para itong pader dahil sa sobrang laki nito. "Ang aga naman para magkaroon ako ng bisita," nakapahawak ako ng wala sa oras kay Lyn dahil sa isang malamig na boses mula sa likuran namin, acckkkk creepy. Hindi ko alam kung tatalikod ba ako or what? Titingin ba ako? Hindi ko alam kung ano ang makikita ko. Like the movie, nababasa at 'yung portray ng tao sa isang manghuhula is parang matanda na medyo kulubot-lubot na ang balat and some way it's scary goshh!

aniya at akmang tatayo na subalit mabilis nitong hinawakan ang kanyang kamay at mariing pinisil. "Please Rain, huwag ka munang umalis. N—natatakot ako. Baka... Baka bigla siyang bumalik at gawan ako ng masama. I'm afraid of him. He's so scary Rain. His smiles are scary. I'm sure he's a psycho. I can see it in his eyes! He's a psycho!"

Parang kulog at kidlat ang boses nito at biglang humangin sa loob ng gym na and the ground shake and the walls cracked! Nataranta si Scarlet at humanap kaagad ito ng makakapitan at nagduck kaagad ito. They might be thinking this is an earthquake, but this is not! Oh shit shit shit! Hindi pwedeng mangyari ito! Pagnalaman nila na hindi ito normal, baka kunin ng NASA si Cayden para pag-aralan! Noohh!!!

Tawa kami nang tawa sa mga cheesy lines, nagkukwentuhan ng random memories—yung favorite merienda nung bata, yung paboritong TV show, yung pinakakahiya-hiyang blooper sa school. “Alam mo, Scar, natatakot din ako minsan,” bigla niyang sabi, mahina pero seryoso. “Natatakot akong mawala ka. Natatakot akong maulit ‘yung mga dati kong pagkakamali—yung hindi ko nasabi agad ang totoo, kaya nauwi sa gulo.”

Pinahiran niya agad ang dugo at binigyan ako ng napakasamang tingin. I was not afraid by his stare for little did I know, I am much capable of sharing death glares but I am afraid by how his face works. For if I were to detailed his face, what's scary in it is that scar located on the side of his lips. It's not really visible but that makes him looked like rapist, joker I presume. Though he's also handsome but I just don't like by how the way he smirked. It brings thrill out of me really.

He was like a phantom, a ghost in my apartment, and I was his captivated audience. Tuwing nakikita ko s'ya, parang normal na sa akin na kiligin. It was a strange, unsettling mix of fear and excitement, a dangerous cocktail that left me breathless and on edge. I was simultaneously terrified and thrilled, a dangerous duality that kept me glued to the screen, my eyes wide, my heart pounding.

Umangat ang kaliwang kilay ko. “Hindi ka natatakot?” “Nope. Why would I?” confident naman na pagkakasabi niya. “Paano kapag may biglang multo dyan?” he then shrugged. “Humans are scarier than ghosts Carmela.” “Sabagay. Agree rin naman ako dyan.”

Dahil sa takot ay niyapos ko na lamang ang sarili at halos isiksik ang sarili sa ilalim ng lamesa. "LUMABAS NA KAYO! " Galit at mabagsik na sigaw nito sa dalawa. "Opo sir." Agad na sagot ni Sabel. "Pero sir..." Kahit natatakot ay ayaw bumitaw ni Shiela Kay Xavien.

Puro kami tawanan, lalo na nung may eksenang biglang sumigaw ang bida, si Nyra muntik nang itapon ‘yung popcorn sa sobrang gulat. “Grabe, hindi ko na kaya. Ba’t ko ba pinatulan ‘tong horror na ‘to?” daing niya habang yakap si Penumbra. Ako, enjoy lang. Hindi naman ako madaling matakot. Pero siyempre, minsan mapapapitlag rin, lalo na kung bigla ‘yung jumpscare.

Ngunit wala namang ibang salitang mas tutumbok na gamitin para ilarawan ang anyo nito nang mga sandaling iyon. He was not scary as in monster-scary. But he was terrifying still. Nakakatakot hindi sa pisikal na antas. Kung hindi sa emosyunal at sikolohikal na lebel. Kaya tuloy ang puso niya ay malakas na kumakabog.