Schoolmates Novels & Stories

'Yong hindi ko siya iisturbuhin o kakausapin dito sa school. Pabor din naman sa 'kin 'yon para makaiwas ako sa kaniya rito sa school. Minsan na rin kaming na isyu rito sa school kasi parang 'di raw kami mag-asawa dahil 'di kami nagpapansinan. Kapag kumakain sa cafeteria 'di kami sabay kumain. Iyong mga kaibigan namin ang kasama ko. Kilala na rin nila Shane at Aya si Jake. Infact, kaibigan na rin nila ito.

my classmate said who approached me. It noticed me looking at the two people in front of us. "Do you know them?" I asked. "Odelia, yes, I've known her for quite some time because we go to the same school." my classmate answered. "You two are not the same level, how did you close to her?" I said. "She always participates in the pageant at our school at her grade level and I used to be the same even though we weren't close, we didn't avoid each other." she answered.

When our teacher announced for dismissal, my cladsmates cheered because we don't have a class after this. Nagsimula nang mag-ingay ang kaklase namin at may kaniya kaniyang ginawa. Some of our girl classmates were in front, dancing a random familiar kpop songs. They come prepared, they brought a Bluetooth speaker but needed to tune down the volume because it might disturb the classes next to our room. The boys also have their own place. They settled at the corner. Cussing and shouting like Tarzan while eyes were glued at their phones, probably playing online games. Even Dominic and Lowell joined the group.

Ngumisi naman si Nova kaya sinamaan ko siya ng tingin dahil mukhang may pinaplano na naman ang babae. Pagkauwi ko sa mansyon, kasama si Nova ay nadatnan namin na sobrang dami na ng tao, especially schoolmates from SIC and SIA. Nandoon din ang mga Sierra at mukhang hindi talaga papalipasin ang mga birthday nila ng hindi magkakasama.

Tinanggap naman ni Mommy ang basket of fruits at humalik sa aking pisngi ang pinsan ko. "Friends lang talaga kayo nitong anak ko?" usisa ni Mommy bago makahulugang sumulyap sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin ngunit nginisian niya lang ako. Napatingin sa akin si Archi bago awkward na tumawa. Nanatili lang tahimik ang pinsan ko sa kanyang tabi. "O-opo, Tita... Schoolmates po kami ni Gella since senior high school."

Parang sinasadya niya pa nitong ipakita na masaya siyang kakuwentuhan ang kuya ko. "So, classmates pala kayong dalawa?" "Uhm hmm! Opo. Seat mates din po kami," masiglang sagot ni Erie habang sumusubo ng Salmon. "Really? Eh 'di na-bo-bored kang katabi siya dahil esnabero 'tong kapatid ko."

Iyon nga lang hindi kami gaanong nagsasama dahil siya maparty at magala, ako naman na sa bahay lang na puro video call sa mga kaibigan. Mailap ako sa mga estudyante dito at alam kong alam ni Jia 'yon. Aside from Crane na naging kaibigan ko rito, Jia was also a close friend to me. Kaya lang naman kami naging close ay dahil sa may lahing kakulitan na panay kulit sa'kin katulad ngayon. "Ano? Pakopya ako!" She laughed and peace sign. "Just kidding, nag-aral naman ako. Konti lang." Nangingiti niyang sabi. If I know tinatamaan 'to ng hiya ngayon.

"Yes. But two of them were schoolmates. Noong first year, our two classmates died. Second year, three classmates and one schoolmate. Then last year, two classmates and one fourth year student." Dito na ako mas lalong kinabahan na tila ba may isang daang kabayong nagkarerahan sa dibdib ko. Paano ba naman, kadalasan sa mga tinutukoy niya, mga kaklase nila. Malamang hindi ito nagkataon lang. "Anong ikinamatay nila? Saka, bakit mo sinasabi sa'kin ang mga 'to?" Naging balisa ang mga mata ko.

"Nakakatuwa naman na kakilala ko ang pinakamatalino sa klase natin at sikat sa mga chicks, kaya gusto kong maging friend ka eh. Kung okey lang na maging friends tayo lalo na patapos na ang school year. Baka hindi na naman tayo magkita. Baka magsisisi na naman akong hindi kita kinausap bago tayo magkahiwa-hiwalay" Ngumiti ako. Huminga ako ng malalim. Kailangan kong sumagot. “Friends? Oo naman. Ibig sabihin naaalala mo ako noong First year high school pa lang tayo? Hindi mo iyon nakalimutan?” Titig na titig ako sa nakaganda niyang mukha. “Oh wait. Ikaw rin? Tanda mo rin pala ako? Ibig sabihin pareho tayo nang naramdaman nang inilipat ako sa school? Ibig sabihin noon pa man din ay napansin mo n

Panay sana all na kasi ang mga kasamahan ko kaya naiilang tuloy ako. Tulad nga nang sabi ni Shanna, maingay talaga kumain lalo ang mga boys, maraming baon na kwento. Some of them kasi na kasama nila ay magkaklase noong nag-aaral pa sila ng college and some of them ay high school friends. So, sa kanilang lahat, ako lang itong highschool palang ang narating at wala pang kasiguraduhan kung kailan ulit makakabalik sa pag-aaral.