Schoolmates Novels & Stories

I mentally rolled my eyes because of it. Someday I will meet you just wait when that time comes.. ----------------------------------------------------------- School I am walking in the hallway together with my best friends we were laughing and chatting until we reach our room. We went inside and saw all our girl classmates in the side corner of our room watching and discussing something. And as a curious one , we went to their side and ask what they're discussing. " Good morning guys! what are you discussing there? " Reniana greet them with a smile. They look at us and greet us back with a smile..

or someone? These close friends of mine are my high school friends and classmates. They are now in their 4th year in college. Iba-iba ang courses namin at class schedules kaya dito kami sa canteen tumatambay tuwing pareho ang vacant namin, just like now.

Tumango naman ang mga ito. All of my classmates are really proud, honor man o hindi. I really love them dahil kahit may galit na tinatago ang bawat isa saamin ay hindi umaabot sa punto na hindi na nila tinatrato ng tama ang tao na yun. I know na mahal din naman nila ang classmate namin, among my batch ay ito ang pinaka hindi ko malimutan. Mga pang lalait at ang pagiging s****p at plastic.

Napakatagal! Nasa gymnasium kami at lahat ng estudyante sa highschool ay meron. Magmula Grade 7 hanggang senior highschool. Hindi na nasama ang mga gradeschool. Students in this school is not much because our city is small. Inilibot ko ang paningin ko at hinanap si Leana pero ang kapatid ko ang nahagip ng mga mata ko. As usual, lagi siyang tumatawa at nakangiti. Nasa tabi niya si Chance na nakikipagkwentuhan sa katabi niya.

The lady was only 12 and he was 13 when they became schoolmates. "Ben, how can I also forget you?" malambing na sagot nito. "You were my savior from my bully classmates." Tumaas ang kilay nito nang tingnan siya nang pasimple mula ulo hanggang paa. "A lot have changed and I'm happy to see you again, Ben."

Nakinig lang kami sa kanila nasa malayo kaming pwesto ng matanaw namin sila na magkakasama nandoon din ang mga classmates nila. "Hindi pa rin ako makapaniwala na mag-ex sila ang alam natin is both single sila kaya ba umalis si ate Elle dati kasi niloko ni kuya Ash?" tawag pansin ng mga kaibigan ko sa akin napalingon ang mga dumaang schoolmates.

Umupo siya sa isang upuan sa ilalim ng isang puno malapit lang sa restroom, habang hinihintay si Carl dahil nasa comfort room pa ito. Bigla niyang naisip, parang matagal ng hindi siya dinaratnan. Regular naman siya at ngayon lang na-delay. Natigilan siya sabay iling. “Baka sa susunod na araw pa,” bulong sa sarili. “Hey! Lucky girl!” Mula sa kung saan ay lumapit ang dalawang schoolmate niya. Sa tingin niya ay nasa huling taon na ang mga ito. Hindi niya kilala ang dalawa, na mukhang laki sa masaganang buhay.

"Parang 'di kita best friend, alam mo naman na hindi ko naman siya pinayagang manligaw sadyang makulit lang siya at alam iyan ng mga school mate namin." "Kahit na, hindi pa rin magandang tignan." "Hindi naman makitid ang utak ng mga students dito para hindi nila maintindihan ang sitwasyon, isa pa kung hindi kayo aware marami dito ang shiniship kayo dahil may chemistry daw kayong dalawa." Mas namula naman silang dalawa. "Huwag niyo ng ikahiya ang relasyon niyo dahil wala namang tutol."

Agad na tinungo ni irish at dalawa pa nyang classmate ang canteen para kumain ng snacks dahil mabilis lamang ang break time nila. "Mga siswangs nabalitaan nyo na ba na after break time e ipapakilala na ang bagong professor at ang nasa likod ng donation nating mga nasa scholar na academic achiever?! saad ni Alexis, isa sa mga chismosang palaka na kaibigan nya sa school. dalawa lamang ang kaibigan nya mula elementary hanggang senior high at maituturing silang matatalik na mag kakaibigan. sila kaseng tatlo yung tipong galgal mag salita pero matatalino at top students kaya nga napunta sa scholar e it means karapat dapat ang grading average nila para pumasa sa sponsorship program.

Marami rin kaming pagkakaparehas at mga karanasan na halos parang magkakatugma, dahilan para mas maintindihan naming tatlo ang bawat isa. Tuwing pagkatapos ng klase o kapag weekends ay madalas kaming magkakasama. We would escape the confines of academia and dive headfirst into the adventures of youth. Minsan, inaabot na rin kami ng gabi. Night walks, late-night floor runs, hanggang sa simpleng bagay na kuntento na kaming magkakasama lang. Our bond grew stronger with each passing day. Lalo ring naging matunog ang pangalan ko sa buong academy lalo na nang magsimula na akong mag-compete sa mga competition na ginaganap sa school. And the boys? Hindi sila nawala. In fact, mas dumami pa nga.