Sea Lover Quotes 소설 & 이야기

Napatingin si Belle sa akin. “Let's go for a swim Belle.” sambit ko. Nakita ko naman na bahagya siyang napatawa. Tumango ito at tsaka tumayo rin. Kahit mainit ang araw, gusto kong maligo at hahayaan ang mga alon ng dagat na tangayin ang mga umaabala sa aking isipan. How I wish Manuel will get drown too as the waves will wash away all of my thoughts. Siya lang naman ang nakaka-okupa dito. Kaya sana, literal siyang malunod.

"Ibig niyong sabihin, dapat kong isanib ang aking divine sense sa Sea of Consciousness?" "Tama!" Tumango si Master Jeevika at seryosong sinabi, "Miss, ang Sea of Consciousness ay katulad ng universe na nabanggit ko. Kung ituturing mong ikaw ang iyong kamalayan, ito’y para bang isang tao na tumalon sa karagatan. Malawak at walang hanggan ang dagat, ngunit ang kaya lamang niyang makita ay ang paligid na sampu o ilang dosenang talampakan sa paligid niya. Tanging sa pamamagitan ng pagsasanib ng iyong divine sense sa Sea of Consciousness mo lang lubos na mauunawaan ang buong dagat, na wari’y nasa harap mo na parang isang globo."

“Poseidon is caught between two lives. What he built with you… and what he left behind with us. And believe me, Ceilavie, the past doesn’t let go so easily.” Tumayo siya, kinuha ang handbag niya, at lumapit sa akin. Hinarap niya ako, saka dahan-dahang ibinulong ang huling salita niya. “When the sea calls… he answers.” Lumayo siya, bago pa ko makapagsalita may dumadagungdong na boses mula sa labas. "Caitlin Castro!"

Sana’y lumuhod siya at baka maawa si Selene pagbigyan siya. Humarap siya sa dagat habang hawak pa rin ang singsing at doon siya muling napahagulgol. “Selene… you love the ocean so much,” mahinang bulong niya habang nanginginig ang boses. “Palagi mong sinasabi, it calms you, it gives you peace. Pero bakit… bakit sa tuwing titingnan ko ‘to, pakiramdam ko pinapatay ako nito? Pinupunit ng dagat na ‘to ang puso ko kasi posibleng… kinuha ka niya sa akin.”

Mula sa liwanag, lumitaw ang isang matandang lalaki. “Elder.” Agad siyang binati ng lalaking naka-golden robe. Sinabi ng matanda, "Bagaman kaming mga Seafolk ay hiwalay sa mundo, dapat pa rin naming pakitunguhan ang mga tagalabas na pumupunta sa aming isla nang may mabuting pakikitungo."

“That’s the spirit.” Bigla kong hinila si Gab. “Okay, tour guide! What’s next?” He proudly pointed. “We go there! Big shell!” I followed him, laughing. Maybe I was heartbroken. Maybe I lost a fiancé. But today, I gained peace. And maybe… a sister. “Sis,” sabi ko habang nakatingin sa dagat, “one day, I want a love that doesn’t lie. Zung ji, hou hou dei.” (Just simple and real.)

Bukod sa malalim ang dagat, malalakas ang mga alon ay madilim pa. Natulala siya sa kamay ni Venedict nang ilahad nito ang palad nito sa harapan ni Blythe. "I will be here, hindi ka mapapaano as long as kasama mo ako. Just trust me and I will do the rest." "Pero hindi ako marunong lumangoy..." "I could swim, make me your floater. If you'd feel more fear, feel free to hug me tight. If you see nothing but darkness just close your eyes and think of how handsome I am— aray!"

Tama nga pala ang kasabihah na maganda manirahan sa tabi ng dagat, dahil kagaya ng alon ay kasabay na inaanod nito ang bawat masasakit na alaala ng puso ko. . C.M. LOUDEN

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Itinaas ko ang kamay at saka sumigaw ng wala sa sarili. “I miss this! I like this so much!” I express freely. This is all I can think of right now. The sea is stunning. The speed is quick, and the wind blows freely at max. Bryce is behind me, wrapping me in protection. I won't fall, because he won't let me. That's who Bryce is—always there to rescue me. . c.m. louden