Sebastian Black Butler 소설 & 이야기

sasagot na Sana Ako sa mga nag pakilala sakin ng marinig Namin Ang Ding sa elevator. Ding sabay-sabay kaming napalingon sa elevator bumukas ang p***o at agad na nawala ang mga ngiti sa mukha ng mga bodyguards. Lahat sila ay sabay-sabay na tumuwid ng tayo at naging seryoso Ang mga Mukha katakot be bilis mag change experession. "Good morning, Sir." Dahan-dahang lumabas si Sebastian. Impeccably dressed in a tailored black suit, his wristwatch glinting under the hallway lights. His expression remained unreadable as he walked past everyone.

I have a lot of questions for him but I couldn't bring myself to speak. Naputol lang ang titigan namin nang may babaeng biglang sumulpot sa tabi. The woman looks beautiful. With her long black hair and her red sheer gown. She has a morena skin which glows well with the lights. Kinalas ko ang kamay ko mula sa pagkakahawak ni Sebastian. Itinago ko ang kamay ko sa aking likuran habang tinitingnan ang kamay ng babae na ikinawit nito sa braso ni Sebastian.

Napakagara, napakalawak, at tila sumisigaw ng kapangyarihan. ​Nang ihinto ni Sebastian ang sasakyan sa tapat ng main entrance, agad na lumapit ang isang naka-unipormeng butler para pagbuksan sila. Bumaba si Sebastian at mabilis na umikot para alalayan si Althea. Pagbaba ng dalaga, muntik na siyang mawalan ng balanse dahil sa kaba, pero agad siyang nasalo ng matipunong braso ni Sebastian. Inayos nito ang ilang hibla ng buhok ni Althea na humarang sa kanyang mukha. ​“You look perfect, my Queen. Let’s go inside,” bulong ni Sebastian bago iginiya ang kanyang kamay sa baywang ni Althea, isang protektibong kilos na nagparamdam sa dalaga na ligtas siya.

kuno't noo'ng sabi ni Chaddion at napailing. "Yeah, kung gusto lang naman Pala niyang pabantayan si Chelsea, bakit kailangang magpakamatay ng taong iyon," seryosong sabi rin ni Sebastian, pero hindi pa rin siya kombinsido sa nga nalaman nila. Kaya naman, tiningnan niya ang gallery ng phone. Nakita nilang halos anime pictures ito. Ngunit, natigilan si Sebastian ng makita ang larawan ng isang lalaki. Tumingin si Sebastian sa Butler niya. "Nandito ba ang larawan ng lalaking iyon?" tanong niya dito.

*** Eksaktong pag-upo ko sa kama ay bumukas ang pinto ng suite. Napatigil ako. Si Sebastian. Nakapagpalit na rin siya ng damit—isang plain black shirt at pajama pants. Maluwag ang mga ito, pero hindi maitatangging lumilitaw pa rin ang matikas niyang tindig. Kahit kailan, hindi naman niya nawala ang pagiging intimidating niya. Pero hindi iyon ang nakakuha ng pansin ko. Kung 'di ang hawak niyang bote ng alak.

Parang umakyat ang lahat ng dugo ko sa mukha ng makita ko kung kaninong kamay yun. Kay Sebastian. Suot pa rin niya ang black tuxedo na parang gawa para lang sa kanya. Ang buhok niyang maayos na nakasuklay ay bahagyang tinamaan ng liwanag mula sa elevator ceiling, at lalo nitong binigyang-diin ang matalim niyang panga. Ang mga mata niya ay brown, steady, at nakatutok direkta sa akin. Parang wala akong ibang maramdaman kundi ang bigat ng presensya niya.

Para akong pinutol sa lahat ng koneksyon sa labas ng mundong ‘to. Napabuntong-hininga ako habang nakaupo sa gilid ng bintana ng kwarto ko, ang siko ko nakasandal sa malamig na bakal ng bintanang rehas, habang ang mga mata ko ay sumusunod sa pigura ni Sebastian sa hardin sa ibaba. Suot niya ang kanyang usual na all-black suit, mukhang pormal at matigas gaya ng dati, pero kakaiba ang galaw niya ngayon—tila may seryosong pinag-uusapan kasama ang tatlong lalaki na pawang mukhang mga negosyante o... sindikato.

Para bang hinihila akong bumalik sa pagtulog. Nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto, bumungad si Sebastian, suot ang paborito niyang kulay na black polo, mukhang galing na sa kung saan. Napaatras ako sa kama, hindi pa handa sa itsura niyang parang modelong naglalakad sa hallway. "Finally, gising ka na rin," malamig niyang sabi habang naglalakad papasok. "Akala ko ba hindi ka tamad?"

Itinaas niya ang kaniyang paningin para tignan ang asawa. Nakatayo si Sebastian, suot ang kaniyang bespoke suit at mamahaling sapatos. Matangkad, gwapo, at ang kaniyang cold and resolute na aura sa ilalim ng chandelier ay tila ba abot-langit ang pagiging noble at alienated. Hindi lang ang mga kapantay niya ang takot sa kaniya; pati ang kaniyang mga tita ay tila napipi at hindi makasingit sa tindi ng pressure na inilalabas niya. Walang nangahas na magsalita para ipagtanggol si Bianca.

Umiwas siya ng tingin at uminom na lang ng tsaa habang tahimik na hinihintay ang pagdating ni Sebastian para matapos na ang kasal na ito. Makalipas ang kalahating oras, dumating na si Sebastian sa Zavier Manor. Isang beses pa lang siyang nakapunta rito—noong unang araw ng pagbalik niya sa bansa para sana makipag-divorce sa asawa niya. Simula noon, hindi na siya bumalik. Pagkahinto ng kotse, bumaba agad si Sebastian. Pero bago pa siya makapasok ay tumunog ang phone niya. Si Doctor Bentley ang tumatawag.