Secondhand Embarrassment Novels & Stories

invading his privacy! I immediately regretted remembering that memory. When Zaro went out of his walk-in with a paper bag on his hand, my cheeks flushed profusely like a lunatic. Nang nagtama ang mga tingin namin, abot-langit na ang tahip sa puso dahil malinaw na sumusulpot sa utak ang alaalang iyon. I was so screwed! I didn't care if he might find it absurd but I settled my eyes on the floor in front of me while playing with my fingers. My self-embarrassment was way too much to take than what he might think of about my strange actions. This must be fine. At least.

Ang mga tao mula sa lahat ng antas ng pamumuhay ay nahuhuli sa drama, na nagpapahayag ng kanilang mga opinyon, ang ilan ay may empatiya, ang iba ay may paghatol at panunuya. Walang hangganan ang pagkamausisa ng publiko. May field day ang mga tabloid at column ng tsismis, na lumilikha ng mga kahindik-hindik na headline at kuwento tungkol sa pagbagsak ng aming kasal. Ang iskandalo ng plagiarism mula sa aking nakaraan ay na-dredge muli, na nauugnay sa balita ng aking koneksyon kay Stanford, na naglalagay sa akin bilang kontrabida sa salaysay.

His irresistible rudeness put her in place that she can't help but admire. Pumiksi siya nang muli nitong paluin sa palad ang kanyang puwit. This is too embarrassing. Daig pa niya ang paslit na napalo ng tatay dahil sa kalikutan. The pain from her butt is soft that it feels like a hard massage rather than a spang. Pero pinalo pa rin siya at sobrang nawawasak ang kanyang pride. Hindi nga siya napalo noong bata siya ngayon pa na dalaga na siya? Pero hindi siya makaiyak. Nakakawalang-ganang umiyak gayong ayaw makisama ng emosyon niya.

He's suspicious. Sa hindi malamang dahilan ay bigla akong kinabahan. 'Giving them second chances is like giving yourself a second heart break.' 'Giving them second chances is like giving yourself a second heart break.'

“Appropriate? Anak, kasal ka na dati. Annulled ka na. Hindi ka na teenager na kailangang itago ang boyfriend mo. Besides, mas okay na ‘yan kaysa paalisin mo pa siya ng dis-oras ng gabi.” “Hindi po siya—officially—boyfriend ko,” palusot ko. “But he will be. Kitang-kita ko. He’s not playing around. Kaya kung ako sa 'yo, i-welcome mo na rin ‘yung possibility.” Napahawak ako sa sentido ko. “This is so embarrassing.” Tumayo si Mommy at tinapik ako sa balikat. “What’s embarrassing is letting a good man go just because you’re scared.”

napahawak na pala ako sa braso niya at napatingin kaming dalawa doon. Nahihiyang tinanggal ko ang pagkakahawak ko sa braso niya at tsaka umiwas ng tingin. I know I feel embarrassed, but at the same time, why do I feel jealous?

Kumuha ako ng sabon at mabilis na isinabon iyon sa balat ko, paulit-ulit, na para bang kaya nitong burahin pati ang alaala ng gabing iyon. “Tanga…” Muli akong nagsabon. “Ang tanga ko talaga.” Hindi ko alam kung ilang beses kong nilinis ang sarili ko. Ang alam ko lang, pakiramdam ko ay parang kumapit sa buong katawan ko ang amoy ng pabango niya. At iyon pa ang paborito niyang pabango. Napapikit ako. Secondhand embarrassment ang nararamdaman ko hanggang ngayon.

mabilis nitong sagot at muling umalis. Napasulyap naman ako sa kanya at napabuntong hininga. Mas lalo kong niyakap ang unan at sumimangot. Kahit anong gawin ko siya at siya pa rin ang pipiliin niya. Kagaya kanina! Nakalimutan niya ako dahil sa kwaknet na yun. See? Anong mapapala ko? At bakit naman ako maniniwala sa sinabi niyang second wedding? Sa ginawa niya palang kanina malabo pa sa malabo na mangyari yun. Sabi ko sayo self eh. Wag kang assuming. Oh ayan! Anong na pala mo? Hide and seek na naman? Pero sa ngayon alone ka while nag hide and seek. Ayos lang yan self. Ganun talaga ang buhay, unfair.

“Baby, sex is just a sex, I love you and every time that I can’t keep my hands to your body, I still fight bago ako gumawa ng kilos–“ “Shut up,” saad ko at hindi ko maramdaman ang emosyon sa sinabi n`ya, my feelings now are like empty, due to this kind of embarrassment. Ilang beses ko na ba naransan na matanggihan at maramdaman na ayaw sa akin, and I didn’t expect na mararansan ko ito.

Inilabas ko sa bag ang dala ko na baon and yeah, hindi ko dinala iyong lunch box na inabot sa akin ni Mom dahil baka asarin ako ng mga taong makakita na may dala akong lunch box. Ayoko ng tinatawanan ako... I don't want to be embarrassed in front of many people. I always experience embarrassment, and even bullying in my previous school. That's why napilitan din si Mom na ilipat ako ng school dahil doon lumala ang anxiety and my fear to people around me. Kahit na nakakagawa ako ng maganda sa harap ng maraming tao ay napapahiya pa rin ako. That's why I hate it when I surrounded by numerous people, dahil pakiramdam ko bawat galaw ko ay tinatawanan ako.