Secretive In Tagalog Novels & Stories

“Come here, Secretary Dem. I have something to show you.” “Yes, Sir.” Madaling sumunod ang sekretaryo. Subalit anong kunot ng noo nito nang makita ang tinitigan ng amo sa laptop. “Do you see that, Secretary Dem?” “Iyan ay isang grasshopper, Sir, na sa Tagalog ay tipaklong. Sila ay karaniwang makikita sa mga damuhan, halamanan, at iba't ibang uri ng vegetasyon. Karaniwang naririnig ang kanilang mga tunog sa mga bukid, parke, at iba pang lugar na may mga halamang paligid,” bagaman nagtataka ay seryoso at may pa-trivia na sagot ng sekretaryo.

reklamo pa nito. "Secret? Nalaman nga ng mas dapat tinaguan mo ng secret na yan." Sabi n'ya pa sa kaibigan. "Kasalanan ko bang naglakad na naman siya ng walang tunog kaya hindi ko napansin na nasa likod pala siya. Teka, alam mo ba kaninang nakikinig siya satin? Pag lingon ko nakatingin kana sakanya." Dinuro pa siya nito.

Niyakap niya lang ako ng mahigpit. “Ice, gusto ko talagang makita.” nakangusong sabi ko. “Secret nga.” natatawang sabi niya. “Sige na nga. Saan muna nakalagay? Sa harap o likod?” tanong ko. “Secret nga.” pag-uulit pa niya. “Nakakainis ka kamo! Saan nga kasi?” “Secret nga.” “Nakakainis ka talaga.” Ngumisi lang siya at hinalikan ako sa labi.

Hindi na kami naghihintay. Sa loob ng selda, nakaupo si Troy. Sa loob ng pasilidad, naroon si TJ. Sa loob ng server chamber, naroon ang lahat ng sikreto. At sa loob ng hideout— May desisyon. Muling gumalaw ang kamay ni Troy. Isang maikling tap. Isang mahabang tap. Pause. Letter A. Nagkatinginan kami. Isa pang sequence. Letter S.

Palihim niyang ni-like ang sarili niyang komento. Pagkatapos ay bigla siyang nakaramdam ng kaunting konsensya. Hindi ba ito parang paglabag sa sikreto? Napabuntong-hininga siya. “Hay… hindi ko pa rin sinabi ang malaking sikreto.” Pagkatapos ay tumingin siya sa kisame na parang malungkot na bayani. “Napakalungkot pala kapag ikaw lang ang may alam sa isang napakalaking sikreto.”

“Kahit ganito lang ako? Kahit marami akong secret sa ‘yo? Mahal mo pa rin ako? Scott, hindi mo pa naman ako kilala—" "I love you. Kahit hindi ka pa handang sabihin 'yun sa ‘kin kaya kong mag-antay kahit abutin man 'yan ng isang dekada. Mag-aantay ako, love. Bad or good side man 'yang sekreto mo. Buong puso ko iyon yayakapin, Lovebele Lozano."

Hindi alam ni Caelan kung tatawa ba siya o hindi. Pagkatapos ay napansin niyang may maliit na backpack ang bata. "Ano'ng laman niyan?" Napayakap si Vivi sa bag. Parang may mahalagang kayamanan sa loob. "Secret." "Secret?" Tumango ito. "Very important." Napataas ang kilay ni Caelan. "Mas importante pa sa akin?" Nag-isip si Vivi. Mahaba.

dugtong nya "What? Inistalk mo talaga ako no!? Halatang-halata ka na!" "What are you saying? Why are you always insisting that im stalking you?" "Kung ganon, ba’t mo alam aber?" kunot noong tanong ko "Nakwento ka sa akin ng kaibigan mo" simpling sagot nya "What the —! sinong kaibigan?" "Secret" "Gago ka ba? sino nga!? Bakit ka ba interesado sa buhay ko? ’tsaka kalalaki mong tao chismoso ka!" singhal ko sa kanya

He's hiding something. Nang makarating na kami sa reserved seat namin ay manghang-mangha ako sa view. We're in the Amethyst Restaurant, a Filipino cuisine restaurant. Excited ako na matikman ang inihain nila na food. "Did you enjoy the food?" he asked. I smiled. "Yeah... So delicious!" "Khiana..." he suddenly called my name. "Why?" "I am going to tell you something," he said as he held my hands tight. "Listen to me carefully..."

tanong ni Aevo. "Secret...bakit ko sasabihin agad. Mamaya na lang kapag naroon na tayo. Sabagay kahit sabihin ko naman ay hindi mo pa rin makikita kasi nga bulag ka Gimenez!"Saka tumawa na naman ito ng tumawa.