See The Lights Novels & Stories

SAMARA POV Pagkapasok pa lang namin ni Aldric ay bumungad na agad sa amin ang makukulay na ilaw at masiglang musika ng Ayala Triangle Gardens. Everyone’s enjoying the ‘Festival of Lights.’ Kahit saan ka lumingon ay mamamangha ka. Maraming tao ang nagpunta na nagkanya-kanyang picture at video sa lugar. Lumapad ang ngiti sa labi ko. Magandang pangtanggal stress ang maglakad-lakad rito.

saad pa nito. Pagbukas niya ng kanyang mga mata unqng bumungad sa kanya ay ang napakaliwanag ng mga mini bulb lights na nagkalat sa mga sanga ng puno.Kanina lang pagpunta nila sa kinaroroonan ng puno hindi masyadong maliwanag ang paligid ngunit ngayon ay tila nasa paraiso siya sa sobrang liwanag.

May kung anong liwanag na sobrang nakakasilaw ang lumitaw sa kinatatayuan namin. "Don't look,” sigaw ni Shayes sa amin. Malapit lang sa akin si Shayes at hindi ko alam kung anong tinutukoy niya. That light might be coming from something that is dangerous. Hindi puweding nakapikit lang kami. I need to check it.

Pumasok nmn ako sa loob at bumungad sakin yung tingin niyang parang kakain ng tao "Abby hawakan moyang lights" utos niya at napatingin nmn ako sa lights god sasakit na nmn braso ko kakahawak bwesit talaga e. Lumapit nmn ako sa may lights at hinawakan yun ang bigat tlga kasi bakal e. Halos nakangitin lang ako sakanila at hinawakan lang ng maayos yung lights halos mamatay nako sobrang sakit ng braso ko. "Abby tubig kana lang muna AHAHAHAHA" Sabi nmn ni Camille at pinainom sakin yung tubig habang may hawak akong lights

Hindi ko rin alam kung may pag-asa pa ba akong makakita. Malapit lang ang parke na ito sa aming barong-barong. Ngayon ay sinisimulan kong kumilos na parang isang normal tao. Gusto kong maranasan na maging normal kahit na wala akong nakikita. Ang maglakad ng hindi gumagamit ng stick. Tanging si light lang ang gumagabay sa akin. Nagulat ako ng biglang bumaba si Light. Tumakbo ito at ako naman ay bigla na lang din natangay.

I can dance but this is such a goddamn death ray. Aren't these infrared lights? Crap, It can damage my vision! But no, I don't think these are infrared lights. It's hardly deadly at the level! It is the most perilous because I know that kind of light isn't visible so my eye's blink reflex won't kick in before my retina starts to burn. Avoid the beams, ayaw kong mabulag, ayaw kong magbulag-bulagan. I should not close my eyes. We need light but I realize that not all lights are peace. Not all lights lead us to a direction. Some can block our way. Some can affect our vision... our vision in life.

At dahil sa sobrang dilim hindi ko nakikita ang mga tao sa paligid ko. "Wilma, nasaan ka." tanong ko. Pero walang Wilma ang nagsalita. Maya maya lang nakarinig na lang kami ng boses. "Okay the games is started. Here's the mechanics. Once the lights-off kailangan niyang umalis sa upuan niyo at dahan dahang maglakad. Nasa sainyo kung saan niyo gustong umupo. Pero once the lights turn-on, kung sinong makakatabi niyo siya ang magiging partner niyo for the whole night. Okay ba 'yon?" tanong ni Mrs. Ilao. Siya lang naman ang head namin.

sagot niya. Ngumuso ako at hindi na nakipagtatlo. I looked around. Puno ng lights ang buong lugar. Sa gilid namin ay may isang malaking salamin. Dito ay kitang kita mo ang kabuuan ng lugar sa labas. Dahil sa city lights ay mas lalong gumanda ang tanawin. May mahina ka ring tunog na maririnig. May nakikita rin akong mga couple na tahimik na kumakain. It's a romantic place. “Do you like this place?” Damon asked me.

Tinanong ni James, "Kung gayon, ano ang Light of Acme?" Pinahaba ng ibon ang mga kuko nito at kinamot ang baba. Pagkatapos ng ilang pagmumuni muni, sinabi nito, "Ang Light of Acme na inilarawan mo ay nag eexist. Ang natitirang kapangyarihan ng ilang mga patay na Acmean ay magiging mga sinag ng liwanag. Gayunpaman, ang Light of Acme ay walang positibong epekto sa sinumang nabubuhay na nilalang. Sa katunayan, ang Light of Acme ay maaari ding tawaging Light of Death. Kapag nahawahan na ng liwanag, ang isang buhay na nilalang ay mamamatay. Iyon ay dahil walang kilalang kapangyarihan ang epektibong makakalaban sa Light of Acme... Paumanhin, ang Light of Death."

she muttered. Pagkatapos ay pumasok na sila sa loob ang isinara ang pintuan. Dim surroundings welcome Leighton's eyes. They did not turn the lights on because they worry that it would catch attention of the Nanos. They just used lamps and candles, enough for them to see the surroundings, their faces. Eun-ji guided Leighton to sit on the couch while Sahara just stood first beside him. "Oh, finally, tita Sahara. You're here already---"