See The Lights Novels & Stories

"Kagabi lang naman sila naimbitihan. Pumayag naman sila agad. Kyovee informed me about it. Hindi ba nabanggit sa iyo ni papi Varen?" "Hindi eh. Pero pupunta ako. Magpapareserve ako ng tickets kay Ate Klaire." "Omg! Very good ka dyan. Naeexcite na ako. Lights out yun diba? Maghahanap talaga ako ng kamomol kapag dumilim na. Manghablot tayo ng pogi!" The concert was titled Lights Out. They will be turning off lights and only the glow in the dark light sticks will serve as light. That was the main theme. Natawa na lang ako sa kung ano ano pang mga kalokohan na naisip ni Nathalie.

"Madilim narin mamaya . . . We can't go there" "Why not?"tumaas ang kilay ko. "Well you can't enjoy the view of it's too dark"I rolled my eyes. "Don't they have a . . . Lights?"tinampal niya ako bigla. "Of course they do!But . . You'll appreciate the whole view the most if you can see the real colours of it ,in broad daylight"

Ang mga lightsticks nila ay hindi na ordinaryo—bawat isa ay hugis Diamond na napalilibutan ng nagliliyab na pakpak ng Phoenix, na nagpapalit-palit ng kulay mula asul na kristal patungong nagniningas na kahel, na tila mga alitaptap sa gitna ng isang cosmic storm. Bago tumunog ang unang nota, sa loob ng aming madilim na backstage, nagtipon kami para sa aming huling huddle. Ang tensyon ay ramdam, isang mabigat na ulap na nakalutang sa pagitan naming lima, ngunit ang samahan namin ay mas matatag kaysa sa kahit anong bakal.

Hindi ko alam kung saan ko nakuha ang lakas ng loob para magsalita. Tahimik ang tao sa likod ko. Pagkatapos ay huminga siya nang mabagal. "Someone who has been waiting for this night." Nanlamig ang tiyan ko. Biglang bumalik ang emergency lights. Mahina. Pulang ilaw. Sapat para makita ang paligid. At nang makita ko kung sino ang nasa likod ko, halos tumigil ang paghinga ko.

Napapikit ako at napahawak sa dibdib ko. "Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang sil

I was checking timestamps when the lights flickered. “Storm again?” I muttered. Lucas frowned. “Or someone trying to cut the feed.” He moved closer to the control box; I followed instinctively. The small room felt even smaller. The hum of the servers drowned the rest of the world. “Here,” I said, handing him a flashlight. “You’ll need both hands.” Our shoulders brushed as he reached forward. For a moment, everything slowed—the hum, the lights, even my heartbeat. “Rhea,” he said quietly.

Ako naman, halos pagulungin ko na lang ang mga mata sa ere, dahil sa sobrang pagkayamot ko— dahil ang totoo, hindi lang talaga ‘ko maka-move on sa two thousand pesos ko! Halos dumagundong ang dibdib ko, dahil sa lakas ng sound system na sumalubong sa amin, sa loob. Nababalot ng kadiliman ang kabuuan ng hall. Agaw pansin ang napakalaki at nagliliwanag na LED Screen, na nasa pinakaharap ng dance floor. Ang iba’t ibang klase at kulay ng ilaw, mula sa mobil ay maharot na pinaglalaruan ang aming mga mata. Tunay ngang nakamamangha at maituturing na isang state-of-the-art ang lahat ng mga lighting attractions na makikita rito.

mahinang usal ko kay Well ng ipaghila ako nito ng upuan. "Mommy, ang dami pong lights!"bulalas ni Alle ng makita ang naglalakihang building at ang mga ilaw na nagmumula sa mga street lights, mga bahay at mga ilaw na nanggagaling sa mga establisiyemento. Salamat sa coat ni Sir Well na suot ko, hindi ako masyadong nilalamig. Inumpisahan ni Well na ipaghiwa ng beef steak si Alle.

Nakadama ako ng mainit na pakiramdam ngunit hindi ako napapaso. “12 Celestial Weapons, I summon thee. Let there be light and let us see. Choose your user with great responsibility. Show yourselves!” Biglang nabalutan nang nakakasilaw na liwanag ang buong lugar kaya napatakip na lamang ako ng aking mga mata. Ngunit sandali lamang ang liwanag na iyon at isang pulang balahibo ng ibon ang lumitaw sa aking harapan. Nangunot saglit ang aking noo at napaisip.

Ang mga neon lights sa lungsod ay nagbibigay ng kakaibang liwanag sa buong paligid at nag-iiwan ng hazy glow sa salamin. Bigla siyang natahimik at unconsciously na hinawakan ang singsing na nakasabit sa kanyang leeg. Mabilis na napansin ni Astrid na may hindi tama. "Anong problema?" malambing na tanong ni Astrid. Umiling si Alessandra. "Wala 'to. Hindi ko lang naisip na gabi na pala," sagot nito sabay pilit ng isang mahinang ngiti.