See The Lights Novels & Stories

iyon ang tawag sa kanya ng sarili niyang anak. Kumirot ang puso ni Gabby. "No," sagot ni Gabby, ang boses ay malambot—isang boses na hindi pa naririnig ninuman. "I'm not the monster. Ako 'yung nag-ayos ng ilaw. Remember?" Napakurap si Lucas. "Light man?" "Yes," tango ni Gabby. "Light man. And I'm going to take you to a place with lots of lights and doctors. Okay?"

“May nakita akong someone from my past.” Hindi niya naintindihan, pero tumango siya. Bata pa. Walang dapat pasanin. Tumingin ulit ako kay Javier. Siya naman ang tumingin palabas—at parang isang iglap na dumaan sa dulo ng mata niya ang kotse ko. Nagtagpo ang paningin namin sa pagitan ng basang salamin at ilaw ng Christmas lights. Pumikit ako sandali.

“Why lamps? And how?” “May eksena kasi kung saan ipapakita na iyong babae ay may dalang lampara habang naglalakad sa madilim na tulay tapos sa hindi kalayuan ay may makikita siyang isang pigura ng tao. Kahit walang dialogue ay alam na kaagad ng mga viewers na magme-meet na ang babae at lalaki.” Paliwanag ko. “Oh, I see.”

Is this a rave party version during the 1900s? May disco ball, mga iba't ibang kulay lights, at nakakaindak na music ang buong paligid. Natawa ako nang makita ang kambal at ang tatlong kaibigan ni Janus na nakihalo na sa tao at sumasayaw na parang mga baliw. "Artemis, bawal ang nakatayo rito! Tara na!" niyaya muli ako ni Janus at sumabay na rin sa lima.

Tila ba isa siya celebrity' kung tingnan siya ng mga ito. Hindi ito ang unang beses niya na makapunta rito ggunit hindi pa niya narating' ang taas nito' kung saan naroron' ang pina reserve ni Aaron para sa kanila. Hanggang marating na niya ang itaas. Namangha siya' dahil sa baba nito makikita' ang ibat Ibang lights! Na nag-mumula sa ibat Ibang mga building. Bukod rito makikita rin' ang napakaraming bulaklak. Maging sa nilalakaran niya' ay mayroon rin. Kasabay noon maririnig ang isang tunog ng kanta ng Westlife! "

Napunta sa kanya ang spotlight at hindi ko maiwasang mapapikit, ang sarap sa tainga ng boses niya. “Malapit na ‘yung lights off!” Kinikilig na sabi ng babaeng hindi kalayuan ng pwesto ko, dahilan para dumilat ang mga mata ko. Nagtataka ko siyang nilingon pero maya-maya lang ay biglang dumilim sa paligid. Pati ang mga ordinaryong ilaw ay namatay na rin, sinubukan kong wag mag-panic pero hindi ko iyon nagawa nang may bigla na lang humawak sa baywang ko.

And at last I see the light And it's like the fog has lifted And at last I see the light And it's like the sky is new And it's warm and real and bright And the world has somehow shifted All at once everything looks different Now that I see you [Disclaimer: The lyrics is taken from the movie FROZEN]

Basa ng luha ang mga mata ni Lumiere na para bang nagsisisi ito. “Hey, look at me? Lumiere?P-Please..” pagmamakaawa niya. “I-I’m very sorry, Drake..kailangan kong umalis.” “P-Paano kung hindi na kita makita? Tiyak pagtataguan mo ako at lalayo kana ng tuluyan,” ani ni Drake na may tono ng pagtutol sa pagalis ni Lumiere. Patuloy siyang hinarangan ni Drake hanggang sa yakapin siya nito.

“Sige, para pamparelax.” Habang nagbubuhos ito ng alak sa baso, umupo siya sa sofa at pinagmasdan ang tanawin mula sa bintana. Mataas ang condo ni Primo. Mula rito, kitang-kita ang city lights—mga gusaling kumikinang sa dilim ng gabi, mga ilaw ng sasakyang patuloy sa paggalaw. Parang buhay nila.

Agad na nagkasa ng baril ang lahat at itinutok doon. Maya-maya, may narinig kaming pamilyar na boses. "Fuck! Why is it so dark in here?" Oh yeah. We forgot that we actually turned off the lights. Kasi kung may kalaban man, malamang nakatutok sa amin ang mga yun. There's a huge possibility that there's a sniper around and so we turned the lights off. Tanging ilaw mula sa buwan sa labas ang nagsisilbing ilaw namin na hindi ganoon ka-liwanag dahil kahit naka-glasswall tong condo, sinara namin yung mga kurtina.