Self-acceptance Quotes Novels & Stories

Sa tagal ng panahon na pakiramdam ko ay bato na ako, eto ang isa sa mga pagkakataon na pinaparamdam saakin ni Dave na ang sarap mag-mahal ng walang pag-aalinlangan. All I need is acceptance, no one is perfect. Sabihin na nating ang tagal ng panahon na nawala saamin, but it turn out a blessing in disguise. He became a better version of himself while I improve on my own, I learn on my own mistake and I accept all of my mistakes. Ang laking bagay na din noon para sa aming dalawa ni Dave.

Iyong maramdaman na wala ka na pa lang hinahanap na kulang sa ’yo dahil natanggap mo ng buo sa sarili mo na hindi ka perpekto, at iyon ang kumompleto sa kakulangang hinahanap natin. Oo, hindi tayo perpekto kaya naman kahit tanggapin man natin o hindi, mayroon at marami tayong kakulangan sa mga bagay, tao, pakiramdam pero sapat na ang pang-araw-araw na buhay upang magpasalamat sa mga blessing na mayroon sa atin; at ito ang acceptance and forgiveness na matagal na nating hinahanap sa sarili natin upang maramdaman na hindi natin kailangan ang iba para i-proved ang mga mayroon sa atin, na hindi natin kailangan ang iba upang makompleto tayo dahil tayo mismo ang kokompleto sa sarili natin.

Ang ganda ng lights sa park na ito, nakapalibot sa paligid, habang kaming dalawa naglalakad sa gitna nito. “Sometimes I wish I'm a singer, baka matripan mo ako. Pero na-realize ko na I'm really a bad singer hindi yun mangyayari.” Tawang tawa ako sa sinabi niya, yeah I heard him sing in the states. He's the worse, as in. “You don't have to be someone you are not, just to be accepted. You are great on your own, Nick. You're hella amazing.” Kinurot niya ang pisngi ko kaya namula ito dahil sa sobrang pagkurot niya. Hinampas ko siya ng bag ko pero tinawanan niya lang ako.

No one else. It's all started with ourselves not with anyone. If you love yourself then anyone can accept you because in the first place you already accept yourself. How can others love you if you itself can't accept who you are? What I'm pointing is mas madaling matatanggap ng iba kung sino ka kung ikaw mismo ay tanggap ang sarili mo. Judgemental people, Their opinion is not important, the important is the lesson you have learned. Be who you are for yourself not to please everyone.

"Walang sinuman ang may karapatang magtakda ng halaga mo kundi ikaw lang. At tandaan mo, may mga tao na makikilala ang totoong ikaw. Hindi mo kailangang magpanggap para magustuhan ka ng iba. Ang pinakamahalaga ay maging tapat sa iyong sarili." Habang patuloy silang naglalakbay, si Veronica ay medyo mas magaan ang pakiramdam. Bagamat may mga tanong pa rin sa kanyang isipan, nararamdaman niyang unti-unti niyang natutuklasan ang tamang landas. Hindi na niya kailangang mag-alala sa mga iniiwasan niyang tingin. Ang mahalaga ay ang kanyang lakas na matutong tanggapin ang sarili sa kabila ng lahat ng hamon.

I've questioned myself, everytime that would crossed my mind. Do I still deserve a man? Kahit na hindi naman naituloy, malaki ang naging epekto noon sa tingin ko sa sarili. I've think of myself as I trash, good for nothing woman. But after accepting things, I've realize my worth. Kahit maraming hindi magandang nangyari sa akin, it did me good, I've learned, I've accepted, I've forgive. That's a good thing right?

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

"Paano ka?" "Hindi ba ma ang sabi nga sa kanta, Acceptance is the key to be, to be truly free. Ma magiging okay din ako hindi ngayon pero alam ko magiging okay din ako and pag dumating ang oras na yon, I'm sure that I can live on my own dream too, iyong wala na sya, yung kaya ko na mag isa." She hugged me again bago sya tuluyang lumabas ng kwarto ko. I want to start a new chapter without him, without crying, without pain.

"Choose what you want to do not what the others want you to do. This is you. It is you. So the choices will always be you." It seems like all my what ifs and questions finally received an answers. I feel kinda relieved. "Do not be afraid of being judge. That's people's nature, to get your spine out. Life is cruel, but giving up will never be an answer," she said with a bright genuine smile on her face.

Hindi pinansin ang inis nito sa akin at ang mga matang nakatingin. "Excuse me po, bathroom lang..." sabi ko ng hindi sila tinatapunan ng tingin at dire-diretsong umalis. I really can't stand that old hag. What is her problem with me? Why does she makes me feel that I'm not good enough? I don't need it to validate myself to her because even without big accomplishments, I know I am enough as I am! No longer do I feel pressured to go after what I don't want. And right now, all that truly matters to me is showing up in life the way I am and never accepting anything that makes me feel like I can't.