Semi Formal Attire For Interview Novels & Stories

Kinikilig ba ako? Maaga kinabukasan ay naghanda na ako para sa isusuot na damit para sa job fair. Kunot ang noo kong naghahanap ng desenteng damit pero halos lahat ng nandoon ay sleeveless tops, skirt at isang fit na jeans. Paanong napaghandaan nila ang resume ko pero hindi ang isusuot? Wala akong choice kundi isuot ang itim na blazer at isang tube dress na hanggang gitna ng legs ang haba. Sunod ko din na isinuot ang kwintas na mayroong special na lente ng camera.

Nakangising aso siya sa amin habang nakapamulsa, he's wearing a semi formal attire too, black polo dress top tuck in a black slacks and black shiny shoes mukang galing din siya ng trabaho. And he's here for? Who's with him?

Hindi naman required ang corporate attire, pero dapat may sense of style ka. Importante ang panlabas na presentasyon sa ganitong uri ng industriya. Hinanap niya sa maleta ang mga pormal niyang damit. Pumili siya ng isa na simple pero elegante, hindi masyadong makulay pero hindi rin sobrang plain.

Isang strictly professional na meeting para pag-usapan ang corporate strategies kasama ang mga French investors. Pinili kong isuot ang isang navy blue na dress na sapat ang haba at sakop ang lahat ng dapat takpan. Naka medium heels lang ako para mukhang formal pero hindi naman parang sinusubukan kong magpa-impress. May blazer din ako para malinaw na trabaho ang pakay ko rito. Nakatali ang buhok ko sa isang maayos na bun, minimal lang ang makeup ko, at tuwid ang postura ko habang naglalakad. Isa akong professional. Isang market development specialist. Walang iba.

Parang exhausted na siya sa isiping kakausap niya ‘yon lahat. Prente siyang umupo sa swivel chair. Mukhang umakto sa lakad nila ngayon ang suot niya. She’s like wearing a corporate attire. Well, dressing up is her hobby. Hindi na nakakapagtaka ang bagay na ‘yan. Tinignan niya ang isang stack ng bondpaper sa kanyang harapan at napangiwi nang mabasa ang mga interview question. “Good morning po.”

Ilang minuto siyang nakatayo sa harap ng salamin sa sala, hawak ang maliit na hikaw, na parang ang maling pili ng accessory ay sapat para bumagsak ang buong interview. Ako naman, nasa dining table, kunwaring nagkakape. Kunwari lang, dahil mas nakabantay pa ako sa kanya kaysa sa tasa. “Hindi ba masyadong plain?” tanong niya, humarap sa akin. Suot niya ang cream blouse at dark slacks. Simple lang. Malinis. Hindi flashy. Pero sa kanya, nagmukhang maaliwalas ang buong umaga.

Kung hindi ko alam ang context, iisipin mong may business pitch akong pupuntahan hindi fake date. Nasa harap ako ng salamin, nakasuot ng neutral-colored dress na hindi masyadong effort pero hindi rin mukhang wala akong pake. Simple makeup. Loose curls. Just enough to look convincingly interested. Pero habang nagda-drive ako papunta sa café, hindi mawala sa utak ko. Ano bang pinasok ko? Pagdating ko roon, nando’n na siya. Suot ang navy polo, sleeves rolled up, nakaupo sa outdoor table na parang hindi siya CEO na pwedeng ma-feature sa Forbes.

Nag exercise muna ako pagkatapos ay naligo at nagluto ng almusal, simpleng scramble egg and hotdog lang ang niluto ko ngayon, matapos kong kumain at hinanda ko na ang mga requirements na kailangan kong ipasa mamaya lalo na ang resume na kailangan. Tiningnan ko ang kabuohan ko sa salamin, naka formal attire ako dahil Secretary nga ang apply ko, naka suot ako ng black fitted slacks, white long sleeves and black coat, tinali ko lang ng messy bond ang buhok ko para lalo makita ang leeg ko, ayon kasi sa mga nabasa kong magasine at article na mas nakakaakit sa lalaki ang leeg ng babae kapag na exposed sa kanila kaya 'yon nga ang ginawa ko, nag make up din ako light lang since hindi naman ako sanay

"Sampung applicant lang ang i-interview-hin ko ngayon at ang natira, sabihin mong hintayin ang tawag ng kompanya." Agad niyang binuklat ang first folder. Sampu lamang ang nilagay ng secretary niya sa mesa at kipkip na nitong muli ang iba pang dokumento nang magpaalam ito sa kanya. Nang mapag-isa, muli siyang napangisi. Naalala na naman niya ang babaeng iyon. Hindi naman mukhang carnival ang building nila para magsuot ito nang ganun. May gumamela sa ulo ng babae at ang suot nito, nagmukha nang gown na puno ng disenyong bulaklakin na hindi bumagay sa katawan nitong mataba. Napatakip siya sa mukha at muling yumugyog ang balikat niya nang mapatawa nang mahina. Bumukas at sumara ang pinto niya ka

Kulang nalang ay samahan niya ako sa cr, para lang masiguradong ligtas at maayos lang ako. "Ayos lang ba itsura ko?" tanong ko kay Nate. Nagdadrive ito, ihahatid niya ako sa first job interview ko. Tumawa ito. "Ayos lang, wag kang kabahan." Napasimangot ako. At sa ikalabing dalawangpu't limang beses, inayos ko na naman ang damit na suot ko. I chose to wear a black polkadot printed longsleeves. I tucked it inside a mom jeans with mary jane doll shoes for my footwear and a black sling bag.