Senpai In Tagalog Novels & Stories

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.

What should I say next? "Why are you here? At this hour?" malamig pa sa yelo ang boses n'ya. Sa mga oras na 'yon, parang gusto ko na lang umatras... but no! Kung mayroon man akong gugustuhin na samahan at mapangasawa, siya na lang. Siya lang. "Anakan mo ako, Chrome."

natatawa kong saad "That's fine. When you go back to school, you won't be living as the same Xena Holstein after all. You're already an Althan. The queen of Oldenburg to be exact." Saad ni Rei sa akin. Medyo natigilin naman ako. Oo nga pala, mag kakaroon na ako ng special treatment since ako na ang bagong Reyna ng Oldenburg next week. Should I be greatful? Bakit parang hindi naman ako natuwa habang iniisip ko yun?

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Napakurap ako at mabilis na nilingon ang kanyang wrangler jeep, "Bakit hindi nalang tayo mag jeep?" Isang halakhak ang pinakawalan nito sa akin kaya kusang bumalik ang tingin ko dito. "Ano naman ang nakakatawa doon?" Taas kilay kong tinanong. "Kabayo lamang ang pwedeng dumaan sa masukal na daan. Kung gagamitin natin ang jeep ko i-ikot pa tayo sa San Felipe at kakain ng Isa't kalahating oras na byahe. You don't have to worry, Stan is one of the best horse among the others. Wag ka lang magulo para hindi ka niya ihulog.." His shoulders shaking in silent laughter.

nag cross arms pa ako sa kaniya “Sabi ko nga hehe” “Edi nasa panganib pala ang buhay mo Katanaya eh, hindi simple lang dito sa Peridian dahil tulad nang pagkakaalam nyo maraming masasamang nilalang dito katulad namin ang dami naming nakakasalamuha araw-araw ng iba't-ibang halimaw”

medyo pasigaw narin na Sabi ko. I hate poeple who can't understand a simple word. "Aha? Nasaan Kayo? Pupuntahan ko nalang Kayo,para naman makasigurado akong Hindi mo ninakaw yang phone Niya,and also I want to know you,Hindi ko Alam na may iba pang kaibigan Ang Anak ko..". Sabi niya,pinagkamalan pa talaga akong magnanakaw tsk! Sa ganda kong Ito? May pera at resort kami.

Nagsimula na akong mainis nang naalala ko ang mga iba't ibang uri ng taong nakilala ko. "Hija, ayusin mo na ang iyong pananamit. Hindi na isyu ang paglalantad ng iyong kutis, ngunit mag-iingat ka sa mga lalaki sa paligid. Itigil mo na ang pagsasalita ng purong Tagalog dahil may halo ng Ingles ang mga iyon. At ang pinakahuli..." Lumapit s'ya sa akin at tinignan ako ng mariin. "Pinakahuli ay huwag kang umastang boba." B-boba?

nanlaki ang mga mata nila habang napapeace sign naman ako. Nagexplain naman sila kaagad kung bakit sila nakaharang sa daan non. Kaagad akong umiling para ipaalam na ayos lang talaga iyon. Maya maya ay nagpasalamat na din sila dahil inis na inis na talaga iyong dalawang kasama nila. "Nice to meet you, Scianna!" "Ganon din ako sa inyo. Thank you sa pagbili!"

Hindi. “Sandali.” Paalis na sana siya nang sumenyas ako gamit ang hintuturo. Lumapit si Miana sa akin. “May ipagagawa nga pala ako sa ‘yo mamaya.” Nag-angat siya ng tingin pero kaagad ding ibinaba. Para bang natatakot na tingnan ako sa mga mata. “Ano ‘yon?”