Senpai In Tagalog Novels & Stories

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Dagdag na sabi ng babaeng investor. “Well, Mr. Cuenca can’t hide how proud he is habang sinasabi na lead man ang anak niya sa series. Kaya dapat ay magpasalamat ang iba rito kay Daniel dahil si Mr. Cuenca ang nag pursue karamihan sa investors.” Muling biro ng isang investor.

napatitig naman si Alyana sa placard na tinapat sa kanya ni Sean saka unti-unting tumango. Patience… Sean, patience…. isip pa ni Sean saka muling napangiti sa dalaga na siguro ay inaabsorb pa ang mga salita. “Okay po! Baboy is Filipino, Pig is English!” ani Alyana saka tumango-tango. Tumayo naman si Sean saka bumalik sa may whiteboard.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

C51 END ANTHONY POV “You’re here…” Mahina kong wika habang hindi nakatitig lang siya sa akin. “I’m happy…K-kasi ayos ka lang…” Mahina niyang wika habang yumuko. Kahit hirap akong bumangon ay pinilit ko ang sarili ko para mahawakan ko siya, baka kasi panaginip lang ito. “‘Wag kang gumalaw Senyorito…”

"Baka'iroo" sabi ni Mafuyu. [baka'iroo/baka yaroo] your idiot in japanese. "Ayan kana naman Mafuyu, nagsasalita kana naman ng salita nyo. alam mo naman nasa pilipinas tayo mag japanese ka."-Lance. "Sorry naman. kakagaling ko lang kasi sa meeting, lahat sila mga japanese. syempre mahahawa ka talaga."-Mafuyu.

Nagsitayo ang lahat nang magsimulang magsalita ang pari. " Ikaw, Janine Mhae Santos, tinatanggap mo ba si Rigor Esguerra na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?." "Opo, padre." "Ikaw naman Rigor Esguerra, tinatanggap mo ba si Janine Mhae Santos na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?.”

Sabay ngiti nitong lalake na kasamahan ng hapones. "And I'm Leo Hemenez. Not a Japanese, okay? I'm a pure filipino." Napangiwi naman ako sa sinabi niya. Mukha siyang hapon pero paano niya nasabi na hindi siya hapon? 'Yeah! I remember may isa rin na mukhang korean pero hindi naman talaga.' Sabi ng isipan ko. "I think naisip na ni Rei iyan. Look at his face, its priceless!" Natutuwang sabi ni Daxon.

sagot ni David. "Ouch!" rinig niya komento ni Maya. Napatingin siya rito para sana senyasan na huwag nang palalain ang sitwasyon pero sinalubong lang siya ng isang kindat nito. Wala siyang nagawa kundi ang mapairap.