Sepanx In Tagalog Novels & Stories

Pareho naming hindi alam. "Pumunta na lang tayo sa amin, Bebs?" tanong niya sa kalagitnaan ng katahimikan namin. "Sa inyo na naman?" "Yeah, magpractice na muna tayo. Pagkatapos ay mag-iisip tayo kung saan tayo pupunta." "Oh, okay." Muli na naman akong kinabahan. Inisip ko na lang si Mama at si Teedy. Magpapakatatag ako para sa inyo, hahanapin ko kayo.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

napatitig naman si Alyana sa placard na tinapat sa kanya ni Sean saka unti-unting tumango. Patience… Sean, patience…. isip pa ni Sean saka muling napangiti sa dalaga na siguro ay inaabsorb pa ang mga salita. “Okay po! Baboy is Filipino, Pig is English!” ani Alyana saka tumango-tango. Tumayo naman si Sean saka bumalik sa may whiteboard.

sabi ko "But really, you have to get over this angst you have. Baka kung kaylan singkwenta kana eh saka mo maisipan na ayaw mo palang nag iisa sa buhay. Na mas masarap pala na may katabi sa gabi kahit pa nga sa umaga ay gusto mong sakalin ang katabi mong iyon" sabi ni Calix

May accent pang sabi. Marunong siyang mag-tagalog pero hindi lahat. Mas okay siya sa english at spanish dahil dun siya lumaki sa spain at iyon ang kinalakihan nya. Nagtatagalog lamang kami ni Ellin at may iba pang pilipino na nakilala dun.

magalang niyang tanggi. "Hindi ka nakakaabala sakin, Psyche. I'll be glad to drive you home safe rather than letting you ride with unknown drivers. Baka mamaya masamang tao pa ang makasalamuha mo." "Sigurado kang okay lang talaga? Baka may iba ka pang pupuntahan," alanganin niyang wika. Sean smiled as he shook his head. "It's really okay. Pauwi narin naman ako."

“Nasaan ka ngayon? Sabihin mo at pupuntahan kita. Nag-aalala ako para sa iyo.” At sya'y nakatanggap kaagad ng reply at ito'y kanyang binasa. “Sorry, kung hindi ko nasabi sa iyo na pumunta ako sa Dagupan City, Pangasinan… Wag ka ng mag-alala papauwi na kami ni Ate Fatima.” Nakaramdam ng pagka-panatag si Sean sa kanyang nabasa. “Mabuti papauwi na sya.” Ang sabi ni Sean sa kanyang sarili.

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

Iniisip pa rin niya na magkaroon ng isa pang apo. "Chris," mabilis na sagot ni Sebastian. "Chris..." ngumiti si Sean. "Magandang pangalan iyan. Maganda! Aino, Louie, at Chris! Napakaganda!" Hindi na nagpatuloy si Sebastian sa usaping iyon. Kinontrol niya ang kanyang damdamin at sinabi, "Dad, hindi na pwedeng maantala ang libing ng aking lolo. Kailangan mo munang magpahinga at gumaling. Ang pag-aayos ng lamay at pag-aasikaso sa mga dumalaw para magbigay-pugay, kaya kong gawin mag-isa. Ang pinakamahalaga para sa iyo ngayon ay ang paggaling, at ang pangalawang alagaan ang aking lola."