Set Boundaries Quotes Novels & Stories

Gusto na sana niyang isara ang pinto pero nagsalita ulit si Zion. "We need to talk." Napabuntonghininga siya, bumalik sa sala at naupo sa dulo ng couch na parang ayaw masyadong mapalapit. Naupo rin si Zion, pero sa kabilang dulo. May pagitan. May hangganan. "This arrangement," panimula niya, "only works if we have boundaries." "Sinabi ko na 'yan sa kontrata,” wika niya.

Alexie said gently. “And I can’t be the place where you figure yourself out.” He stiffened not in anger, but in understanding. “I like you,” she admitted, and this time she didn’t look away. “More than I planned and more than I wanted.” Her voice softened but her resolve didn’t. “That’s exactly why I need boundaries,” she said. “Because if I let this blur…I’ll lose myself trying to hold you steady.” She took a small step back, creating physical distance to match the emotional line she was drawing.

“Nakakapagod din naman ang ganitong setup ano? Hindi naman din habang buhay ay kaya ko.” “Masaya ako para sa ‘yo,” senserong hinawakan ni Ruffa ang kamay niya. “Hindi lahat ay kayang kumawala sa mga bagay na nagbibigay sa atin ng pasakit dahil doon na tayo nasanay.” Tumango siya rito dahil totoo ang sinabi ng kaibigan niya. “Saying no was the hardest part of my decision, Ruffa. But setting boundaries is therapeutic pala. As if it heals my mind from all the disappointment that might come later.”

Napataas ang kilay ko. "Huh?" "That's wolf thing, may boundary kami, pag-aari o teritoryo kumbaga. Para alam ng mga ibang lobo at mga bampira na once na tumapak sila sa teritoryo namin ay aasahan nilang makakaharap nila kami." Ganun pala yun? "Saan ba banda ang boundary na sinasabi mo?" Bigla kaming napa hinto. Si Gabo ay nakikiramdam sa unahan.

nakangisi nitong sabi. Napatigil ako sa sinabi niya at bahagyang napalunok. “Sir…” mahina kong sabi. “We have boundaries… Right?” pag papaalala ko sakaniya tungkol sa usapan namin kagabi. Nagulat ako ng bigla siyang natawa “Boundaries? Like the ones you keep breaking every time you look at me like that?” aniya. “I’m not looking at you like anything!” sabat ko.

Tinanggal niya muli ang kaniyang salamin at marahas na hinilot ang tulay ng kaniyang ilong. "I’m not being dramatic. I’m just being logical," he started, his gaze locking onto mine with an intensity that made my breath hitch. "You made it clear that my presence, my humor, and my touch make you uncomfortable. In business, when a partner sets a boundary, you respect it to avoid further liability. I’m treating you with the exact professional courtesy you demanded."

Napaghandaan ko na ito. "Bridging gaps is ideal, Architect, but pragmatism is necessary," matigas kong sagot. "Ang walls na tinutukoy niyo ay hindi para mag-isolate, kundi para mag-provide ng necessary boundary. In architecture, as in life, boundaries are essential to maintain the integrity of a space." Bahagyang nag-angat ng kilay ang dalawang juror sa sagot ko. Maging si Alistair ay napatigil sandali. Alam kong nakuha niya ang double meaning ng sinabi ko.

"You know, one for the road?" "I can’t, Ica." Isang malakas na pagbuga ng hangin ang ginawa ni Arden. "Hindi nga dapat na nangyari ang mga nangyari sa atin kagabi. Hindi na natin dapat pa na balikan ang yugto na iyon sa buhay natin. Nothing good will come out of it if we keep on forgetting our boundaries."

Pero lalo niya lang akong hinapit, sa puntong ramdam ko na ang umbok niya sa ibaba, dumikit sa tiyan ko. Napigil ko ang hininga ko. Napatingala ako sa kanya na nagmistulang mabangis na hayop na handang lapain ako. “Sa ginagawa mo ngayon, sino ang lumalampas sa boundary?” Umangat ang sulok ng labi niya. “You’re the only one with boundaries. I have none… I can do whatever I want.” Inilapit niya sa akin ang mukha niya, parang hahalikan ako, pero bago pa lumapat ang labi niya, lumipad na ang kamay ko sa pisngi niya.

“Walang kwentang-!” “Second rule,” putol niya. “Walang pagmumura. Maging magalang. Maging mabait at mapagbigay sa iba. Pero siyempre, huwag mong hayaang apak-apakan ka—kung may taong hindi ka tinatrato nang tama, hindi mo kailangang palampasin iyon. Ang isang tunay na classy lady ay marunong magtakda ng personal boundaries.” Napakunot ang noo ko. “Ana, seryoso ka ba? Kilala mo ba kung anong klaseng tao si Alijax Costaloña? Sa tingin mo, rerespetuhin niya ang ‘healthy personal boundaries’ ko?”