Romans & histoires Set Boundaries Quotes

out of the boundaries. And out of the boundaries means a lot of possibilities.. A lot of experience...and probably a lot of pain. But i will never know ..unless i already know what place will give me satisfaction. The grass on the inside or the grass outside.

Parang bata kong salita. “I didn't mean to act like that. Alam ko naman kung saan lang boundary ko e. Hindi naman ako lalampas sa expectations mo sa akin. I will set a limit between us.” I said. “Then, what about Uncle? What will he think if you put boundaries?” Hindi agad ako nakasagot kay Cathy, bagkus niyakap ko na lang siya ng mas mahigpit at iniisip ng mabuti ang isasagot sa kanya.

“I understand.” “Good,” sagot ni Luna, bahagyang huminga, tila sinusukat ang bawat salita. “At sana maintindihan mo rin na may mga bagay na hindi na pwedeng ibalik. I need space, Damon. Boundaries.” Masakit pakinggan, pero pinilit niyang ngumiti. “If that’s what you need, I’ll respect it.” Nanahimik siya, tinatanggap ang linyang iyon—ang katotohanan na may mga pader sa pagitan nila, kahit gaano niya kagustong bumuo ng mas malapit na koneksyon.

Napakunot ang noo ni Nathan. “Figures.” At bago pa sila makapag-react— may ikatlong linya. BUT WE DON’T LIKE CHAOS. Tahimik si Elena. May nagbago sa tono. Hindi ito simpleng pagtanggi. May kondisyon. May limitasyon. “What does that mean?” tanong ni Marco. “Means,” sagot ni Elena, “they have boundaries.” “Which is good?” tanong niya ulit.

Naningkit naman ang mata ko. "Kung meron man, sabihin mo lang nang maaga para makapagset tayo ng boundaries sa isa't isa habang nasa ganitong set-up tayo. Ayokong makarinig ng issue about sa atin lalo na't paniguradong pinapaalam na ni Mommy ang status natin sa mga kakilala niya. She's too excited about me getting married. In no time, pwede nang kumalat ang status nating dalawa.

tanong ko. Bahagya siyang ngumiti. “The proper way.” “That’s vague.” “Dinner invitations. Conversations. Showing up where I’m allowed. No pressure. No manipulation.” Allowed. So naiintindihan niya ang boundaries. O gusto lang niyang isipin kong naiintindihan niya. “Fine,” sabi ko sa wakas. Ako mismo nagulat sa salitang iyon. Bahagyang lumaki ang mga mata niya. “You agree?”

Sa dami ng nangyayari, to have someone like Real—light, transparent, and a little chaotic—felt like a contrast sa stiff at emotionally guarded na si Sebastian. Pero hindi rin maalis sa isip niya ang mga mata ni Sebastian sa kanya, noong sinabi nitong limitahan raw niya closeness nila ni Sir Real. Wonder why. She shook her head. “Pwede naman po. As long as alam po natin ang boundaries, sir.” “Noted.” Tumango si Real. “Friends, with full respect sa boss mo na… obviously protective sa ’yo.” Napakunot ang noo niya.

sabi niya, “hanggang saan ka handang umabot?” “Kahit saan,” sagot ko agad. “Kahit masira ang pangalan mo?” tanong niya. “Oo,” sagot ko. “Mas kaya kong mawala ang reputasyon ko kaysa sa anak ko.” Natahimik siya saglit. “Then you need to stand your ground.” “Paano?” tanong ko. “Set boundaries,” sagot niya. “Hindi mo siya pwedeng palaging saluhin. Kailangan niyang magdesisyon para sa sarili niya.”

Mas bumaba ang boses nito. “I’m not trying to tell you that you were wrong.” Bahagyang natigilan si Janella. Nanatiling kalmado Vernon habang nakatingin sa kanya. “Ang sinasabi ko lang… matuto kang humawak ng tao.” “Kapag masyado silang naging malapit sa’yo, makakalimutan nila ang boundaries. At kapag may masama silang intension baka hindi mo na kayang protektahan ang sarili mo.”

Humakbang siya palapit sa akin hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang presensya na tila lumalamon sa espasyo ko. "It’s not about fear, Faith. It’s about boundaries!" sigaw niya, sapat na para mapatigil ang mga tauhan sa labas ng dining room. "Binigyan kita ng lahat ng kailangan mo. Pinoprotektahan kita. Pinoprotektahan ko ang kapatid mo. Pero huwag na huwag mong susubukan na pasukin ang mga bagay na hindi para sa 'yo."