Boundaries Quotes Mga Nobela at Kwento

“Hindi naman iyon ‘yung sasabihin ko eh. What I’m trying to say is, I appreciate your concern towards your friend.” “But you know your own responsibilities right?” “Of course I do. I’m just trying to help her.” “You won’t stop me right?” tanong ko. “I won’t. As long as you know your boundaries, as long as you won’t forget about your responsibilities, it’s completely fine. Wala rin naman akong magagawa eh.” Natawa ako sa sinabi niya. I’m so thankful that my parents are better than before. “Sing for her, Nico. Girls love it. Trust me.”

malamig niyang sagot. “Gusto ko lang magpakabait. Assistant mo ako, ‘di ba?” Napatingin siya sa akin. “Marga, we need boundaries.” “Boundaries? Pero hindi ka naman nagagalit kapag ako ‘yung nagluluto, ‘yung nag-aalaga sa’yo, ‘yung nagsisiguro na may kain ka. So bakit biglang may boundaries?” “Tama na, Marga.”

Humakbang siya palapit sa akin hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang presensya na tila lumalamon sa espasyo ko. "It’s not about fear, Faith. It’s about boundaries!" sigaw niya, sapat na para mapatigil ang mga tauhan sa labas ng dining room. "Binigyan kita ng lahat ng kailangan mo. Pinoprotektahan kita. Pinoprotektahan ko ang kapatid mo. Pero huwag na huwag mong susubukan na pasukin ang mga bagay na hindi para sa 'yo."

If being with me is just a heartache then I'm willing to runaway so that she will find her own medicine. May mga tao pala talaga na kahit gaano natin kagusto ay hindi pwede. May mga tao pala na gugustuhin natin ng matagal pero hindi tama. Loving someone have a boundaries and limitations and that's line is killing me.

“Kailangan malinaw ang boundaries natin.” Ngumiti ako, hindi dahil sa plano, kundi dahil sa prinsipyo niya. “Sige sabihin mo lang, kahit ano okay lang.” wala akong karapatan na tanggihan ang simpleng hiling niya dahil mas malaki ang hiniling ko sakanya. “Walang hawakan na walang dahilan. Walang pilitan. At higit sa lahat, respetuhin natin ang espasyo ng isa’t isa,” diretsahan niyang sabi.

"Hindi ko man maintindihan ang buhay ng isang bilyonaryong kagaya mo, pero alam ko kung kailan malungkot ang isang tao." Tumingin siya sa akin, na animo'y gulat sa katagang binitawan ko. Hindi siya umangal nang maupo ako sa tabi niya. "You really have no sense of boundaries, do you?" "Boundaries? Para namang hindi tayo engaged," asar ko sa kanya. "Sige na, turuan mo na lang ako. Paano ba tumugtog nito?"

pinutol ni Roselyn ang sinasabi ko. “Kaso lang ay hindi ka pa handa? Kasi bumabalik ang sakit? Thali, you need to be brave. Face your pain, don't be afraid to hear what he wants to say to you. Open your heart.” Saad ni Roselyn. Hindi na lang ako sumagot sa sinabi niya. Tama siya. Dapat kong harapin ang sakit. Pero hindi pa sa ngayon. Tiyaka na, pag kaya ko nang buksan ang puso ko.

She messaged him again: Thea: Thank you… Mr. Castillo. Uuwi na po ako. The dots appeared again. Pero unlike kanina, hindi ito agad nag-reply. She was already walking toward the exit when her phone vibrated. Bash: Have a safe trip home, Thea. And… Don’t be scared of the boundaries. I’m proud of you for setting them. I’ll keep my distance. Just don’t disappear. She stopped walking. As in, literal na tumigil ang mga paa niya sa mismong gitna ng lobby entrance.

At hindi ko alam bakit, pero nakainis pa yung sinabi niya kaysa nakagaan ng loob. “I’m not worried,” sagot ko, taas-baba ang baba. “I’m just setting boundaries.” “The famous boundaries you loved me crossing last Sunday night?” Parang nilagari ang mukha ko sa init. “Shut up!” “As you wish.” Lumakad siya papunta sa isang pinto at binuksan iyon, bathroom na mas malaki pa kaysa sala ng bahay namin. “I’ll take a quick shower. Feel free to look around or rest.”

“May gusto ka bang i-set na boundaries?” Parang nagulat siya sa tanong ko. “Me?” ulit niya. Tumango ako. “Yes. Hindi lang ako ang may karapatan mag-set ng limits.” Ilang segundo siyang nag-isip. “Just one,” sabi niya sa wakas. “Which is?” “Don’t shut me out,” sagot niya. “Kung may nararamdaman ka, kahit galit, kahit sakit… sabihin mo sa’kin.”