Distancing Quotes Novels & Stories

"Ang distansya na tinutukoy ko ay kasama ang interaksyon sa pagitan natin, hindi lang pisikal na distansya." "Masyado kang maraming hinihingi, magising ka, hindi ako ang kasamahan mo na maaari mong manipulahin." Binawasan ni Haven ang distansya sa pagitan nila, hindi alintana kung maraming mata ang nakatingin sa kanila, pati na rin sina Boby at ang pinuno ng tribo na naglalakad na hindi kalayuan sa kanila ay nakatingin din.

Sinamaan siya ng tingin ni Samantha: "Mr. Reverio, pakiusap naman, panatilihin ang saktong distansya ng magkakilala." Nanatiling kalmado at seryoso si Lucien: "Mahal ko, ang distansya lang nating dalawa ay walang puwang. Bukod dito, naging masyado na tayong malapit kagabi para sa distansyang sinasabi mo."

"Damien, perché non mi dici che hai divorziato da tua moglie?" (Damien, why don't you tell me that you divorced your wife?) "Cosa ci fai qui, ci siamo lasciati in passato, giusto, e per favore stai lontano da me." (What are you doing here, we broke up in the past, right, and please stay away from me.) Keeping my distance away from her, dirty clown face and taking off the smell of girly scent, I never hated girly smell before not untill I have my wife, All I want now is my wife scent not this smell that I'm gonna throw my stomach out.

“Focus. Work. That’s all.” Pero kahit na nagbukas ako ng files at nag-scroll, hindi ko mapigilan ang titig nila sa akin—isang silent battle ng dalawang lalaki, at ako ang nasa gitna. Napahinga ako sandali at bumulong sa sarili ko: “Keep it professional. Keep it safe. Keep it… distance.” Pero alam ko, sa bawat minuto na naglalakad sila sa paligid ng desk ko, sa bawat tingin nila sa akin, ang distansya na gusto kong ipanatili ay unti-unting natutunaw.

“Paano ko haharapin ang buhay na wala ka? Paano ko tatanggapin na aalis ka para mag-isa ka lang?” Hindi ako nakasagot. Hindi dahil hindi ko alam ang sagot, kundi dahil alam kong kahit ano pang sabihin ko, masasaktan pa rin siya. At ako rin. “Minsan kailangan natin ng distansya para makita natin kung ano ang talagang mahalaga,” sabi ko sa wakas, pilit pinipigilan ang panginginig ng boses ko.

sabi ni Jarred, ang boses ay may kalakip na lakas, ngunit sa mga mata ni Veronica, may nakatagong pangarap na tila hindi pa natutugunan. At sa mga salitang iyon, naging malinaw ang isang bagay: Ang distansya ay isang paraan ng paghahanda. At ang bawat hakbang na kanilang tatahakin ay hindi para pagtakpan ang mga tunay na damdamin, kundi upang makita kung paano pa nila mapapalalim ang koneksyon sa kabila ng kontrata—at sa huli, ng mga pag-aalinlangan na maaari nilang iwanan.

Sa bawat pag-ikot ng tadhana, tila may mga papel tayong kailangang gampanan. Minsan, tayo ang bida; madalas, tayo ang tagapanood. Pero ang pinakamasakit na papel ay ang maging isang estranghero sa buhay ng taong dati ay naging mundo mo. Ang distansya ay hindi lang sinusukat sa kilometro, kundi sa mga salitang hindi na masabi at sa mga pusong unti-unti nang nagiging bato.

Pagpapalakas ng loob ko sa sarili ko. "Kung nandito ka pa sana,hindi Ito mangyayari" Zeanna "Maxine" Quirion __________________ Thankyou for Reading:) ❤️ Please! Dont Forget To Vote & Comment

Nakatingin siya sa mesa, magkakrus ang mga kamay. “Opinion mo?” tanong ko sa kanya, direkta. Umangat ang tingin niya, sandali lang. “Strategically?” sabi niya. “Makakatulong ang distansya.” Distansya. Parang may pumutok sa loob ko. “Distansya sa trabaho,” dagdag niya agad. “Hindi sa—” Pero huli na. Narinig ko na ang una.

“After… everything.” “I didn’t think I needed to,” sagot ko. “You disappeared,” sabi niya. “I chose distance,” sagot ko. “There’s a difference.” He smiled slightly. “There always is with you.” Hindi ko alam kung papuri ba iyon o obserbasyon lang. “I’m trying to respect that,” dagdag niya. “The distance.” “Good,” sagot ko agad. “But,” sabi niya, nag-aalangan, “it’s hard.”