Shamed Novels & Stories

O kung ano'ng plano naming dalawa? My chest tightened. May bumara din sa lalamunan ko dahil sa pagdaan ng kaba. I don't understand why the guilt, shame, and fear are crawling in my chest so painfully. Ang bara sa lalamunan ko'y inalis ko muna bago marahang tumango. Huli na para takbuhan ko ito. I'm already cornered by my mother at alam kong hindi niya hahayaan na makaiwas pa ako sa pag-uusap namin ngayon.

Ramdam ni Shawn ang sensasyong gumapang mula sa kanyang gulugod paakyat sa utak, na para bang hinahatak palabas ang kanyang kaluluwa. Hingal na hingal siya, at ang matangkad at mabigat niyang katawan ay dumagan sa kanya. 'Damn it!' Hindi napigilang mapamura ni Shawn sa sarili niya. Para kasing inalala ng katawan niya ang babae.

Mahigpit kong niyakap si Shella Mae na matamlay na nakaratay sa patient bed. I-i'm so sorry!" Paimpit na wika kong habang yakap ang katawan ni Shella Mae. Isinubsob ko ang mukha ko sa braso nito at doon ay hinayaang dumaloy ang mga luha ko. Wala na akong pakialam kung mababasa ang braso nito o ang suot nitong damit. "I-i am sorry! I'm so sorry ,Shella Mae! SANA MAPATAWAD MO AKO MAHAL, SA LAHAT NG MGA GINAWA KO AT MGA NAGING PAGKUKULANG KO!"

Hindi nangimbay ang boses niya, pero halatang pinipigilan. “What makes you think you’re too late?” He swallowed hard. “Kasi Mia learned to protect herself from me. Kasi Liam got to show her what healthy love looks like… habang ako, I was busy choosing pride over communication.” “You’re recognizing the pattern,” sabi ng therapist. “That’s good. Awareness is the beginning of healing.” Pero umiling si Ethan. “It doesn’t feel like healing. It feels like punishment.” “That’s because you’re still viewing yourself from a place of shame,” paliwanag ni Dr. Vale. “Shame says, ‘I am bad.’ Guilt says, ‘I did something bad.’ They are not the same, Ethan.”

Kung pipigilan ko pa ito ngayon, hindi ba magmumukha lang akong guilty? Nang ma-realize ni Shiela na pareho kami ng iniisip, napalitan ng excitement ang galit niya. “Say no more! Ako na bahala sa PR response. Tingnan mo—papaluhurin ko ‘yang mayabang na ‘yan para mag-serve ng tsaa at humingi ng sorry bago matapos ‘to!”

“I know what you’re feeling. And I know you have been having a hard time ever since your Papa sent you to New Zealand. Kaya hindi kita masisisi kung nasabi mo man iyon sa akin. I understand. And even if I don’t, I will still try my best to understand you.” Something burst inside my heart that my tears started to well up. “But I cheated… I’m a disgrace to our family, Ma. But I regret it. I feel so ashamed of myself, kaya hindi ko magawang pumunta rito. Nahihiya ako na magpakita sa inyo.”

Well, nasa harap lang naman ito ng mansyon ni Oliver at bawal silang magpunta sa kung saan Lugar, except nalang kung kinakailangan. "Well, I hate myself first. I even went to the club, got drunk, and let Geralt control me. I feel so ashamed of myself. I couldn't believe that I had lost something that made me pure. This is the most painful feeling in the world," napatingin ang Ginang sa akin habang inaalala ang kanyang kahapon

How will I face her after I shamelessly asked her with my own greed and schemes? This is beyond belief for someone like me to do such a thing. For heaven's sake, kailan pa ako naging shameless? Never did I do such a thing to put shame in my name. This is the freaking first time! Marahas na napabuntong hininga ako, especially when Kriesha went inside my mind so suddenly. "Should I be thankful that it was her who I was gone shameless?" wala sa sarili kong wika.

Parang nais niyang lamunin nalang siya ng lupa sa nangyari. Isang mahinang tawa ang kumawala sa labi ni Nate dahilan para tuluyan na siyang mapahikbi. "Stop laughing at me! I already told you earlier to remove your finger and yet you didn't listen!" She hissed in full embarrassment and annoyance. Marahas niyang pinahid ang kanyang luha. All the desire she felt earlier disappeared and was replaced by shame. Maya-maya pa'y hinawakan ni Nate ang kanyang mukha at marahan na pinahid ang kanyang mga luha. Sinubukan pa niyang iniwas ang kanyang mukha subalit hindi siya nito hinayaan.

Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos. Si Lauren tuloy ngayon ang nahihirapan kung paano ihahandle ang sitwasyon at ang sarili niyang nararamdaman. Siya na mahilig magkalkula ng tibay ng mga pundasyon ay nakatayo ngayon sa isang gumuguhong lupa. Wala siyang ideya kung paano muling itatayo ang kaniyang pride sa harap ng malamig na pakikitungo ni Anne.