Shined Bright Novels & Stories

saad niya at lumipad paitaas at isinagawa ang kaniyang plano. Tumapat siya sa araw at isinagawa ang plano. Inilagay niya ang kaniyang kamay na nakabukas papaharap sa gilid ng kaniyang mata at ginamit ang kaniyang alas para matalo ang kaibigan. "Shinee Shimmering!" turan niya at nagliwanag ang kaniyang katawan na para bang sinag ng araw at lahat ng makakakita sa kaniya ay masisilaw at hindi makakatingin.

'' sabi ni shine sa akin habang nakayuko, maya maya sina renver naman ang nilapitan nito. ''sa inyo ding tatlo maraming salamat sa mga kakulitan at kabutihan nyo, naging masaya akong kasama kayong lahat..lalong lalo na sayo dark naging masaya talaga ako na nakasama ka.'' sabi ni shine saka muling tumingin sa akin at bahagyang ngumiti.. Sa totoo lang nakatingin lang ako dito,dahil hindi ko talaga alam ang irereaction ko..

mahinahon niyang tugon. Sa kabila ng maliit na distansya sa pagitan ng unang hanay at ng podium, ang ningning ng brilyante ay hindi pa rin mapag-aalinlanganan. Ang liwanag na nga lang nito ay sapat na upang patunayan ang walang kapantay na halaga nito.

Hindi lang iyon, may mga nakapasok na kalaban pang kailangang asikasuhin kaya bago pa man makapanakit pa ng tuluyan ang mga shades na iyon ay narinig ko ang boses ni abuela. "White light" and with that, a white blinding light spread through the air, eliminating the shades and shadows as much as it could.

nagmamalaki ko pang saad. Inambahan naman ako ng suntok ni Silang. Umakto naman si Shines na para bang inaawat ang isa. Mga haduf talaga. "Ikaw talaga! Kung 'di lang maganda 'yang kilay at mata mo, sinuntok na kita," asik nito. Natawa na lang ako at saka nailing. "Uy, yong prince charming mo, ayan na," anunsiyo ni Shines at ngumuso pa ito.

"Stay. Let's make tonight ours." Nagising ako dahil sa mahina at pamilyar na boses na bumubulong sa tabi ko. Pagmulat ng mga mata ko, naroon si Wilbert, nakatingin sa akin na parang ako ang pinakamagandang tanawin sa mundo. "Good morning, future Mrs. Bryd," malambing niyang sabi. Napangiti ako kahit medyo nahihiya. "Wilbert... bad luck 'di ba? Nakita mo na ulit ako bago ang kasal."

Para akong patay na bata. Sariwa pa sa akin ang lahat. Hindi ganun kadali mag move on. Napahiga na lang ako sa sahig na puro bubog. ( nakatagilid na higa ) ♩♪Never fade in the dark, just remember you will always burn as bright. You will always burn as bright. The Light behind your eyes The Light behind your ... Sometimes we must grow stronger And you can't be stronger in the dark When I'm here, no longer, you must be stronger, and....♩♬

Pumunta ako rito sa rooftop ng building kung saan dito ko si Sheena nakasama nang niyaya ko siyang manood ng mga bituin. Nakatanaw lamang ako sa mga bituin habang maliwanag ang kalawakan. Ang mga bituin ay kumikislap. Nagnining ang liwanag. Nakikipaglaro sa bawat isa. She is like an star so near to watch but so far to reach. But her twinkle is enough to shine in my dim world. Sa hindi ko na malayan. Umaagos na pala ang mga luha ko at napaluhod.

May mga bituwing hindi gaanong maliwanag, meron ding sobrang ningning. And just like stars... we shine at our own lights, too. And I think that the brightest star, is the closest star in the planet. And I guess it symbolises people's perspective towards others. Those who doesn't shine much are called introverts...and I think I belonged in that category. “Thank God you're still awake.” Napalingon ako sa lalaking biglang nagsalita. Umupo sa tabi ko si Hector na aking ikinaangat ng kilay.