Short Basketball Quotes Novels & Stories

(Jeff POV) “Huh? Bakit ko naman sa kanya sasabihin? Saka ang mga nilalabas ng bibig ko Jeff, totoo. Di ako nag-jojoke kung walang kasunod na, JOKE LANG. Wag bad mood ang ganda ng umaga.” Unat niya ng kamay. Parang ang saya sa ginawang 3 point shot sa basketball court. Sa sinabi niya, alam kong wala ngang alam si Jude.

"Oo nga pala buds, may basketball league ngayong Linggo. Kasali ako at si CJ. Dadayo sa city 'yong mga police basketball players sa ibang lugar. Manood ka ha?" "Kailangang nandu'n ka at kung wala tiyak na manghihina talaga ako", nakangiti nitong sabi. "Naks...At bakit naman?" "Syempre ikaw ang vitamins ko!" Bigla naman akong napahalakhak sa sinabi niya. "Ay ang corny!", sabi ko sabay tampal sa braso niya. "Corny na kung corny, basta't pumunta ka. Tutal wala namang pasok 'yan 'di ba?", seryosong wika nito.

Pakiramdam niya ay hindi na nga niya kayang basagin ang bato na kasing laki ng isang kamao, paano pa kaya ang isang bato na kasing laki ng basketball? "Hindi mo malalaman kung hindi mo susubukan." Subalit inirapan siya ni Ben. "Akala ko rin hindi ko 'to kayang basagin. Pero nagawa ko," ang sabi niya. "Subukan mo muna, Ate. Hindi mo ba napapansin na hindi kasing bigat ng iniisip mo yang bato na yan habang hawak mo? Dahil yun sa hindi na pang ordinaryong tao ang lakas mo. May katawan ka na ng isang martial artist ngayon!"

Nakasuot ito ng basketball jersey at mukhang kagagaling lang maglaro. Lumapit siya at diretsong naupo sa tabi nito. Gulat itong napatingin sa kanya kaya natawa siya. “Wag ka masyadong dumikit, puro pawis ako,” agad nitong wika sabay bahagyang lumayo sa kanya. “Over! Oo alam ko amoy akong isda, ‘wag ka nang mahiyang magsabi,” kunwa’y pagmamaktok niya naman.

Ganito kakomplikado ang basketball para sa isang minutong hindi ka lang matingin dito ay maraming maaaring mangyari sa loob ng court. Narinig ko ang halakhak ni Dillie sa likod. "I should've participated in basketball. Mukhang mas masaya rito."