Basketball Champion Quotes Novels & Stories

Lumapit siya ulit saka kinuha ang mga kamay ni Cheska; hinaplos at mayamaya ay nagsalita ulit. "Just like Mohammad Ali said; Nothing is Imposible. Huwag ka lang mawala sa paningin ko—mananalo ako." "Gusto mo mag volunter pa ako na mag-round girl, eh!" napatunog ng dila si Xavier. Natawa naman si Cheska sa reakayon ng binata. "Joke lang—ito naman nakapagreak, eh!" Buntong hininga at sunod-sunod na pag-iling ang natanggap na sagot ni Cheska kay Xavier.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Nag-ingay na ang mga manonood sa bleachers, ramdam na ramdam kung kaninong koponan ang mananalo sa finals na ito. Naubos ang oras at ang bola ay nasa kamay ng Point Guard ng kalaban. I don't feel even a slightest annoyance towards the 11-Harrier, because I fully understand how games work. Players should display great sportsmanship in defeat. Both teams did their best in court and it should be appreciated than discouraging the team who lost in the game.

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. Samarah’s POV “Madam! Gising na baka makabuo na kayo ng isang basketball team niyan! Hahahaha naku po! Hindi ko pa keri magkaron ng maraming pamangkin!” nagising ako sa napakaingay na tawa ni Lebron. “Hmmm… Lalabas na!” sagot ko.

Naalala ko pa, nu'ng sinabi niya, "Hoy, dumalo ka sa championship namin ha. Kapag wala ka du'n, hindi talaga ako gaganahang maglaro." Ganito din naman kasi ang laging sinasabi sa akin nu'n ni Alex everytime na may laro siya. Kailangan daw manood ako para ganahan siyang maglaro. At ang laging sagot ko, "Bakit vitamins mo ba ako?" Sabay tawa ng malakas. At sasagutin din naman niya ako, "Of course naman, ikaw ang vitamins ko kaya dapat nandu'n ka talaga para malakas ako at siguradong mananalo ang team namin". At saka, tatawa kaming dalawa na para nga bang biro-biro lang ang lahat.

Dahil alam niya ang tungkol kay Michael Jordan, ang basketball superstar, mabilis na sinabi ni Jordan, "Actually, isa siyang guro at kaibigan. Idol ko si Michael Jordan at paborito kong basketball star, at marami rin kaming napag-uusapan. Naging malaking impluwensya siya sa buhay ko." Sabi ng misteryosong lalaki, "Oo, tama ka. Ang pagnanais talaga ang susi sa tagumpay o kabiguan ng isang tao. Walang kabuluhan ang mabuhay nang walang pagnanasa! Sang-ayon ako sa sinabi mo. Hangga't malakas ang iyong pagnanais, magagawa mo ang lahat. Gayunpaman, nais kong subukan kung gaano kalakas ang iyong pagnanais na maghiganti." Sumang-ayon kaagad si Jordan, "Sige, paano mo ito susuriin?"

Baka masaktan si Sanjela, di ba may duty pa siya mamaya? “Float like a butterfly, sting like a bee. Champions aren't made in the gyms. It's not about how hard they can hit, it's about how hard they can get hit and keep moving forward. Even they hated every minute of training, but they said, 'Don't quit,”kilzey said.

“Well, Thailand is a strong team. I always tell my team that hindi kami pupwedeng mag-relax. We should give our best and we should also follow Coach Choty's game plan. At the last minute of the game, nung hawak ko na yung bola I heard Coach Choty shouting na i-shoot ko na daw because we don’t have time. Actually, I just throw the ball. Maybe luck was on our side kaya siguro ayon, pumasok and we won Gold!” Sean is the most famous and known professional basketball player in the Philippines. Pero kahit kailan, hindi ito kakikitaan ng pagiging mayabang sa bawat interview niya. Bukod sa galing sa basketball ay magiliw din ito sa mga fans, kaya madami itong taga suporta. “Any words sa ating mga ka

Subalit, hindi pa rin niya ako tinitigilan at humarang pa siya sa harapan ko. "Sige, ganito na lang. Kapag natalo mo ako sa basketball, hahayaan na kitang lumabas dito sa court at hindi na kita pipigilan pa. Pero kapag ako naman ang nanalo, kailangan mong i-grant ang tatlong wish ko." Aniya habang nakapamulsa pa ang dalawa niyang kamay.

“Pero huwag mong isipin na dahil hindi ka pinili ng isang tao ay may kulang na sa'yo. Hindi ganoon sinusukat ang halaga ng isang tao.” Tumango si Calvin bilang pagsang-ayon. “Ang gawin mo, gamitin mo iyang nararamdaman mo para mas lalo kang mag-improve. Mas galingan mo sa pag-aaral, mas pagbutihin mo ang basketball, at tuparin mo lahat ng goals mo. Kapag dumating ang tamang panahon, baka ikaw pa mismo ang matawa kapag naalala mo itong araw na ito.”